30 juni 2006

Zieke vogel en andere calamiteiten

Vanmorgen, na een slokje water van de badkamerkraan was Kleine Vogel net te laat aan het toilet om over te geven. BWEUK, de badkamermat onder.

Goeiemorgen!

Ze voelde ook wat warm, en gezien mijn eigen buikonrust van gisteren vrees ik een virusje.  Ik had een kom bij haar gezet in de zetel voor het geval ze een acute aanval kreeg. Met die kom heeft ze een halve morgen op haar schoot gezeten. Rond de middag werd haar geduld beloond met een nieuwe uitspatting, keurig in de kom, bravo.

Gelukkig ondergaat ze het rustig, in tegenstelling tot vroeger toen ze van overgeven nagenoeg hysterisch werd. En voelt ze het aankomen én kan mikken. Een hele vooruitgang voor de beschaving ten huize van moet ik zeggen.

Aangezien we dus wel met een zieke vogel zitten, heb ik mijn les van vandaag aan Geliefde weggeschonken, want ik wil mijn ouders niet besmetten met het vermeende virus.

Vanmorgen oudercontact waarop mij duidelijk gemaakt werd dat Zoon géén herexamens heeft, hij is er sowieso door, maar de toetsen Godsdienst en Duits zijn belangrijk omdat als hij ervoor slaagt, hij géén waarschuwing heeft voor het volgende jaar wat inhoudt dat hij niet bij de eerste buis voor één van deze vakken al een C attest heeft, en anders wel.  Dus hij moet ze wel goed doen.  En veel harder werken tout court want anders haalt hij het niet in het vijfde. Ik hoop dat hij dat ook begrepen gaat hebben, wordt ongetwijfeld vervolgd.

Ik ben wel heel erg onder de indruk van de leraars in zijn school. Je wordt er niet afgehaspeld, maar ze nemen echt de tijd, leggen hun visie uit en geven raad, laten de examens zien, enfin : chapeau voor deze mensen.. Wat meteen inhoudt dat ik er meer dan een uur gezeten heb voor 3 leerkrachten.

Ik heb Zoon nog gesmst of hij geen pet kon kopen wegens anders onvermijdelijke zonnesteek op de ongetwijfeld bloedhete Werchterwei en hij antwoordde dat hij dat al gedaan had. Braaf zo.

Ondertussen ook nog geholpen een figuurlijke brand te blussen.  Ik hoop dat het gelukt is. Ik ben er zowaar moe van , MOE zeg ik u! Op mijne leeftijd is zoveel commotie niet meer goed voor het hart .

Vanavond romantische barbecue tussen Geliefde en mezelf. Gezien zoons afwezigheid en Vogels maag, gaan we pas eten als zij slaapt.  Hand in hand, of eet dat te moeilijk?

Ik zou zeggen, ik steek ook nog wat kaarsjes aan maar aangezien het tot ver na 10 uur licht is, is dat vrij onzinnig nietwaar?  Om maar te zeggen dat ik geen romanticus ben. Maar kijk er toch naar uit.  Niet in het minst omdat er ook maar liefst 2 flessen rosé in de ijskast staan te wachten.  Dat heb ik vandaag wel verdiend, vind ik zelf.

 

 

Commentaren

zo had ik ook eens een (inmiddels ex-)schoonmoeder, toen al 84.Ze kon haar autootje niet meer in achteruit schakelen en de ruitenwissers deden het ook niet meer.Ze wou geen kosten meer doen aan dat bakske, want als het regende, bleef ze toch thuis...en achteruit rijden deed ze toch ook niet meer....

Gepost door: elise | 13 juni 2010

De commentaren zijn gesloten.