30 juli 2006

Duiven-en muizenstront(jes)

Gisteren waren we in de stad, wat winkelen en dan iets gaan drinken.  We zaten op een terras en Kleine Vogel was wat rond een nabije boom aan het drentelen.  Toen moest ze plassen (a ja, overal, overal waar we iets gaan drinken of eten moet zij plassen, al is ze 2 minuten ervoor thuis nog geweest.  Het nadeel van een meisje dus, als ze een jongen was, zou Geliefde ermee kunnen gaan, nu heb ik o.a. elk WC in de Algarve gezien, wel 3 keer per etasblissement.)  We staan even te wachten tot het toilet vrij is en ik zie bovenop haar krullenbol een plakkaat duivenstront.  EIKES! Afspoelen dus, maar in een mini-lavabo is dat niet zo evident : haar kopke kon er amper in en het kraantje kwam redelijk laag.  En de duivenstront hing redelijk hoog.  Na veel vijven en zessen terug een proper, zij het nat kopje.  Zij ging de stomme duif boksen als ze hem zag.  Mijn woeste meid. 

Vandeweek vroeg ze een cracotte met muizenstrontjes (weliswaar geplakt in boter), en ze mocht ze in de living opeten maar NIET MORSEN!  Ik was even in de keuken en hoor opeens een geluid.  Ik ga kijken, wat bleek : ze had natuurlijk het bord gekanteld en een hoop losse korrels op de zetel gemorst.  Was ze stiekem haar speelgoedstofzuiger gaan halen en stond lustig te stofzuigen, helaas is hij enkel gemaakt om isimobolletjes op te zuigen en ook een hagelslagkorrel is nog te zwaar.  Ze keek zwaar betrapt toen ik kwam kijken en zei 'awel heb je toch gemorst?'  Ze trok een tuitmondje, zeggende 'maar dat is toch niet erg hé?'  We hebben de dissidente korrels dan toch maar met de kruimeldief opgezogen.

Vandaag is Geliefde gaan buitenrijden met een vriend en een kennis.  Ze waren geen kwartier weg, of het begon te onweren, én te stortregenen.  Ik zat al met een zwaar ei want buitenrijden en onweer lijkt mij redelijk eng, maar de paarden zitten er blijkbaar niet mee.  Hij was wel nat tot op het ondergoed, maar verder was het een goeie rit.  Oef, ik heb nog een man om morgen de vuilbakken buiten te zetten, alhoewel ik voor de zekerheid al een andere man had gereserveerd om die klus op zich te nemen, mocht Geliefde niet of maar half terugkeren.  Als vrouw moet je vooruitziend zijn!

27 juli 2006

De grote bankkaartenverdwijning

Misschien moet ik nog meer in sterrentekens gaan geloven dan ik al doe, want voor de Watermannen ten huize van is het een zeer slechte bankkaartweek.

Zoon kwam af met het nieuws dat zijn kaart ingeslikt was door een uittrekselmachien aan de Rooseveltplaats, toen hij daar terugkomende van de zee om geld ging.  Nu wist hij niet  welke bank dat was (a nee, je komt toch nooit op het idee om daar effe naar te kijken als je dat overkomt ), dus ik kon er niet rechtstreeks naar bellen.  Mijn bank wist mij te vertellen dat die dan na een omzwerving via de inslikkende bank, lang Brussel, naar onze bank en dan naar het filiaal zou komen.  Binnen een week of zo.

Wat meebrengt dat hij natuurlijk geen geld heeft en ik weeral kan sponsoren.

Ik weet trouwens ook zeker dat hij nog 2 maanden zakgeld niet zou krijgen voor iets dat ik voorgeschoten heb, maar we weten beiden niet meer wat.  En behalve zijn zakgeld betaal ik ook nog eens zowat alles wat hij doet (cinema, Werchter, Bowling, zwemmen, you name it...) Ik voel mij bijwijlen Al Bundy.

Dezelfde dag van zijn kaartverdwijning geef ik hem mijn kaart om een boodschap te gaan doen.  De ochtend daarna vraag ik mijn kaart terug, blijkt dat hij ze in het zakje met de boodschappen gegooid heeft, dat ik vervolgens voor vuil gebruikt heb.  En de vuilkar  was net, 15 minuten daarvoor, geweest.

Weer naar de bank gebeld voor een andere kaart voor mij.  ' En WAT is er precies gebeurd?' vroeg de bankmeneer na mijn eerste, blijkbaar warrige uiteenzetting. Kaart toch maar geblokkeerd, voor het geval een overijverige vuilkarman mijn zak zou doorspitten (zijn idee).  Wat me met deze hitte geen pretje lijkt, maar soit.

Als U ook een waterman bent, BEWARE!  Hou uw kaarten deze week angstvallig in het oog.  Leg ze in de kluis, het scheelt misschien nog in de uitgaven.

26 juli 2006

Stebiet

Gisteren heb ik gereden bij 33 graden. Ervoor zat ik lekker op het terras van de manège met vriendinnen en lerares V. kwam de om-op-te-vreten-zo-schattige boxerpup van een vriendin knuffelen.  Ik zei dat ik echt geen zin had, veel te warm, wat ben ik toch zielig blabla maar ze negeerde mij gewoon.

Na het gebruikelijke poetsen met borst-en armhaar voor mij tot gevolg toch nog een redelijk goeie les gehad. V. wou dat ik cavaletti (balkjes) ging rijden maar heb gezegd dat ze niet goed wijs was en dat accepteerde ze wel, oef.

Nog lang op het terras gezeten en onderweg naar huis bijna verongelukt.

Op de snelweg, op een redelijk onverlicht stuk, zag ik in de verte een donker iets op de weg liggen. Voor ik erover kon nadenken wat het kon zijn, was het er al en ging ik er BOENK over.  Het bleek een vrachtwagenband te zijn en vrees dat als ik er met één wiel was overgereden , ik wel in den decor gestoken had.  Nog een geluk dat ik niet mijn gebruikelijke veelteveel per uur reed daar(verdediging : geen verkeer op dat uur)  maar een zuinige 120.

Thuisgekomen is Geliefde meteen gaan kijken of er niks aan mijn auto was , terwijl ik de politie gebeld heb.  In plaats van uitvoerige dankbetuigingen voor het volbrengen van mijn burgerplicht kreeg ik een droog : ja dat is al gemeld, blaf hoorn erop.  De politie uw vriend, jaja.

Vandaag niks gedaan behalve lusteloos naar de supermarkt en gekookt.  We hadden poffertjes meegebracht en Vogel liet mij haarfijn horen dat ze het verschil kent tussen 'straks' , 'seffens' en 'stebiet' oftwel subiet.  Ik zei dat ik ze straks zou bakken, zij wou ze seffens en we hebben een compromis gesloten bij stebiet. Poffertjes bij 35 graden, daar moet je een kleuter voor zijn.

25 juli 2006

Testosteron

Het grootste deel van dag heb ik een huis vol testosteron.  Vanaf een uur of één 's middags loop ik als een butler over en weer naar de voordeur om alweer het volgende puberjongetje binnen te laten.  Want mijn zoon heeft vrienden.  Veel vrienden.  Ze variëren van kleiner dan ik, nog geen mannelijk trekje te bespeuren en een schoenmaatje 38, tot boomlang met schuiten van schoenen.  Keurig zijn ze wel, die jongens.  Iedereen doet braaf (en ongevraagd, want daar heb ik nooit een punt van gemaakt) de schoenen uit onderaan de trap dus tegen 15 uur struikel je over de rondslingerende sportschoenen en de teensletsen van de enkeling die niet zo nodig cool moet zijn met deze hitte.  Of net wel cool, het is maar  hoe je het bekijkt.

Voor een bende van soms wel 8 maken ze verbazend weinig lawaai. De meesten hebben natuurlijk al wel een diepe bromstem en dat klinkt toch net iets aangenamer dan schrille meisjesklanken.  Giechelen en gillen doen ze ook al niet.  Af en toe moet ik naar boven krijsen dat de muziek echt wel stiller moet, of het computerspel, maar dat valt nog best mee.  Soms staat het zo luid dat ik er niet bovenuit geschreeuwd raak en dan heb ik verschillende mogelijkheden : ik msn naar boven, ik bel op de gsm of ik stuur Kleine Vogel.  Dat is pas handig : nu neemt ze moeiteloos trappen en ze doet niets liever dan zich te gaan bemoeien daarboven.  Ik zou ook zelf kunnen gaan natuurlijk.  Neuu, het is veel te warm om trappen te doen.

En bijna elke dag blijft er wel ééntje, of soms 2 slapen.  Hotel mama, jawel, zelfs nu al.

Zal ik u eens een geheim vertellen over puberjongens?  Hier gaat hij dan : ze stinken.  Zoon neemt de normale hygiëne zorgvuldig in acht : alle dagen douchen,haar wassen, proper ondergoed en sokken.  En toch.  De kamer verspreidt een zoutige geur.  Dat is de beste omschrijving.  Maar niet lekker zeezoutachtig.  Zurig zout eerder.  Bweuk.

Ik had het er eens over met een andere tienerjongensmama en die wist mij net hetzelfde te vertellen.  Haar tienerdochter stinkt niet, en haar zoon wel.  Merkwaardig.  Zou dat de geur van testosteron zijn?

Het hoogtepunt der geur was wel een jaartje geleden.  Toen waste ik ook om de haverklap alles wat in de kamer lag, van sprei tot kussens en dekbed (de inhoud dus, de lakens zijn een evidentie) want de geur had een serieuze actieradius.  En nog rook ik zoutzuur.  Het is al veel gebeterd.  Zelfs met twee of meer slapers in de kamer is het draaglijk.

En waarschijnlijk te prefereren boven meisjesgegil en gegiechel.  Dat staat mij pas binnen een 12-tal jaren te wachten.  Geliefde hoopt dat hij dood is tegen dat Vogel puber wordt.  Ik hoop niet hetzelfde, want dan zit ik alleen met een meisjespuber en die schijnen niet aangenaam te zijn.  Oestrogeen is nog erger dan testosteron, al stinkt het dan niet.

23 juli 2006

Heilige Vogel?

Eindelijk deze morgen de vakantie-en-week-nadienstrijk gedaan. De afgelopen dagen waren enkel goed om lusteloos rond te hangen en met veel moeite de afwasmachine uit en in te laden.

Geliefde vroeg vanmorgen aan Vogel of ze zin had om nog naar het park te gaan.  Nee zei ze, ze wilde naar de kerk.  De KERK???  Dat zegt ze nu al 2 dagen, vertelt geliefde.  Ik krijg al visioenen van Vogel in de biechtstoel,  of devoot op haar knieën, met een rozenkrans tussen haar vingers.

Ik vraag haar wat ze daar denkt te gaan doen.  Op de draaimolen gaan, zegt ze.  Aha, de KERMIS bedoelt ze dus, eureka!  Ik vraag mij wel af waarom Geliefde bij haar eerste kerkverzoek niet heeft doorgevraagd maar het waarschijnlijk met een 'ben je gek' heeft afgewimpeld...

Aangezien er zo direct geen kermis te bespeuren is, is het dus toch het park geworden.

Dadelijk naar de Valk en vanavond eten bij schoonzus.  Dat wordt de 4de dag op rij dat ik niet kook. Zalig.

Zoon is terug van een tweedaagse zee-uitstap. Oef wederom.  Ik zou zo graag mijn kinderen in een glazen kooi zetten, gewapend glas uiteraard, maar besef wel dat dit niet mogelijk, noch erg praktisch is.  Loslaten is het moeilijkste wat er bestaat.  Denk dat ik het nooit ga leren.

20 juli 2006

Warmtegezeur en vliegadvies

Gisterenavond was ik zo misselijk van de warmte dat ik om kwart voor elf met een loeiende hoofdpijn en een Nurofen naar het Walhalla van mijn slaapkamer-met-airco getrokken ben. Geliefde was nog niet thuis van de manège maar ik heb hem gebeld met de mededeling dat ik het hier beneden geen seconde langer uithield.

Ik lag zalig met een boek in bed toen ik eraan dacht dat ik mss wel de terrasdeuren was vergeten sluiten en dat diverse dieven, moordenaars en verkrachters zich waarschijnlijk al in de deuropening aan het verdringen waren. Geliefde ging wel binnen het kwartier thuis zijn maar op een kwartier kan er veel gebeuren nietwaar?  Toen ik de deur van mijn koelruimte terug opendeed kromp ik letterlijk in elkaar van de dompige warmte die instant op mijn lijf kwam kleven.  De terrasdeur was natuurlijk al toe.

Ik weet wel dat ik een zeur ben en dat de meeste mensen zelfs geen airco-walhalla hebben en bijgevolg de hele nacht liggen zweten en waarschijnlijk geen oog toe doen maar ik prijs mezelf wel gelukkig én de Slimste Mens ter Wereld dat ik verleden lente doorgezet heb met het airco plan, ondanks gezeur van Geliefde dat dat toch totaal onnuttig is voor de 2,5 warme dagen hier ten lande.  Elke dag wrijf ik hem een superieur 'ziejenuwel' onder de neus.

Aangezien ik natuurlijk geen hele dag in de slaapkamer kan zitten (door Kleine Vogel, anders deed ik het ongetwijfeld wél) had ik gisteren al besloten om vandaag naar het Shopping Center te gaan.  Goeie beslissing, want weinig volk en zalige temperatuur.  Oogst : 3 boeken, een rok en broek voor Vogel en een jurk en topje voor mij, beiden reeds herfstspul, in de hoop dat het vlug zo mag zijn.

En nu heb ik alweer het zweet in mijn knieholten staan en een rooie ellendekop  De koele aperitiefmartini aan mijn zijde smaakt echter wel, in tegenstelling tot gisteren toen ik hem (heel onkarakteristiek) gewoon heb laten staan.

En mijn geklaag herlezende vind ik het schandalig dat ik als volwassene zo jammer terwijl Vogel niks om de warmte schijnt te geven (maar misschien zijn haar zweetklieren nog niet ontwikkeld) .  Nog erger is dat baby P. van de Functionele Moeder (mijn lieve jeugdvriendin) geplaagd wordt door hoge koortsen van alsnog onbekende oorsprong.  Arm kleintje, een binnentemperatuur hebben van 38 of 39 graden met dit weer, dàt is pas afzien..

Langs de andere kant was mijn dag weer even goed toen een schone, zuidelijk uitziende straatreinigingsvrachtwagenbestuurder zijn nek bijna kraakte om naar mij om te kijken toen ik uit de auto stapte, teruggekomen van het Shopping center.  En aangezien ik niet met de mooie auto weg was, zal hij toch echt wel naar MIJ gekeken hebben. Mijn mama riep hem nog na 'Helaba, ze is getrouwd zenne' , maar ik wees haar er fijntjes op dat dat eigenlijk niet waar is.

En zo wanhopig wordt een vrouw op haar 38 dan, want de attenties van een straatreinigingsvrachtwagenbestuurder, hoe mooi en zuidelijk ook, zijn waarschijnlijk niet hetgene waar je als jonge , strakke deerne van droomt...

 

Nog kleine reis-appendix : ga als angstige vliegtuigreiziger NOOIT aan de vleugel zitten (in de Virgin Suppo's de rijen 14 en 15 en voor de zekerheid ook 13 en 16) want het zicht van de vleugel, die er dus in tegenstelling tot een speelgoedvliegtuig NIET uitziet als een gladde dolfijnvin, maar als een hoop bijeengebricoleerde rommel is niet echt geruststellend.  Ik zweer dat ik 3 ontbrekende schroeven, van het parkervijzentype, heb geteld.  En ook het zicht van in-en uitklappende flappen doet je er alleen maar aan denken dat ze dat ook misschien wel eens niet zouden kunnen doen.

18 juli 2006

Zand, zee en onvermoede jetskigevaren

We hebben de suppo-retour overleefd. Dank U aan vriendin A. voor gebeden en aan Tante A. voor het branden der kaarskes.  Het helpt blijkbaar ook voor niet-katholieke mensen, gelukkig seg!

 

We zijn allemaal schoon bruin (Vogeltje het minst van allen door factor 50 en wilde krullenbos voor het aangezicht, maar ze heeft toch ook een schone kleur).

Zij heeft zich dolletjes geamuseerd met zand, zee en zwembad.  En ik heb nog nooit zoveel lichaamsbeweging op een dag gehad, wat wil zeggen dat ik ondanks oeverloos gevreet en behoorlijk wat wijn slechts 1 kilo ben bijgekomen, jochei©!

Het programma was : ontbijt, strand, lunch, heel even bekomen, uitstapje, zwembad, heel even bekomen, avondeten, vogel in het nestje en dan op het megaterras uitblazen met aangepaste wijnen.  Geliefde speelt psp (mannen groeien dus inderdaad nooit op, wederom bewezen), ik lees en sms met de vriendinnen.  Vriendin A meldt mij dat Johny en Janine uiteen zijn.  Ik ben in shock.  Er zijn geen zekerheden meer in het leven.  Nee, antwoordt ze, straks is het nog de beurt aan Nicole en Hugo.  Ik sommeer haar onmiddellijk te zwijgen of ik slaap niet meer!  Ze maakt mij ook nog wijs dat Verhofstad een blauwe tand had van een zenuw en dat iedereen dacht dat het een verkiezingsstunt was.  Ik trap er natuurlijk in, bedank haar zelfs om mij op de hoogte te houden van het Belgische societynieuws. Het klinkt toch geloofwaardig, niet?  NIET??

Leuke trips : Lagos (mooie stad), Silves (pizza op een dakterras naast een kasteel(ruïne) waarbij we tegen Vogel zeggen dat de koning van het kasteel pizza bakt voor ons en dat het het dak van het kasteel is waar we op zitten, Monchique in het hoge binnenland omdat we eindelijk weer wat groen zien en 2 leuke dorpen zien.

Nutteloze trip : Sagres, ofte het einde van de wereld waar wel spectaculaire kliffen zijn, honderden meters de diepte in, die hier in België ongetwijfeld door metershoge hekken omgeven zouden zijn maar daar dus niet.  Wat meebrengt dat ik Vogel angstvallig vastklem en op meer dan veilige afstand blijf.  Geliefde waagt zich dichter om dezelfde foto's te trekken als 2 jaar geleden, maar een kniesoor die daar op let.De schitterende vuurtoren met aanpalende gebouwen die op het uiterste Zuid-Westelijke punt van Europa staat is gesloten voor onderhoudswerken, wat deze uitstap van een uur heen en weer vrij onzinnig maakt want er valt voor de rest absoluut niks te beleven. Vogel koopt aan één van de kraampjes een vijgencake die ze helemaal verorbert en waar ik eigenlijk van vrees dat het op zijn minst een salmonella bevat of anders aanleiding gaat geven tot spuitpoep, maar deze vrees blijkt ongegrond.  Het grappigste is een braadworstkraam met de naam 'letzte bratwurzt vor Amerika' (http://www.letztebratwurst.com/html/das_kap.html) maar aangezien ik daar twee jaar geleden al uitgebreid mee gelachen heb, is het nu nog maar een zuinig glimlachje waard.

De laatste stranddag gaat Zoon jetskiën. Ik blijf met een zeer bang hart achter in de verschroeiende zon. We zitten aan het strand altijd in de schaduw van de rotsen geparkeerd maar aan het jetskigebeuren is het bakken.  Er staat nog een jetski op het strand die een minieme schaduw werpt, waar ik mij dan maar naastzet.  Grote vergissing want nu zit ik met mijn oog naast de waarschuwingssticker die op het machien gekleefd zit.  Je moet een veiligheidsvest aan (heeft hij aan) maar eigenlijk beschermt het niks als je eraf dondert en nog minder als je eraf dondert en het ding komt op het vege lijf terecht.  Mijn adrenalinepeil stijgt. Met één oog kijk ik naar Zoon die over en weer raast en met het andere lees ik verder.  Een zwembroek blijkt niet te volstaan, eigenlijk moet je een duikersbroek aan (heeft hij uiteraard niet aan, niemand doet dat, niemand heeft erover gerept).  En waarom moet dat?  Omdat een zwembroek niet beschermt tegen het binnendringen van water in rectum of vagina bij een eventuele val.  I kid you not, zo staat het er.  Ik krijg visioenen van Zoon, die valt, het machien op hem krijgt en bovenover nog uiteengereten wordt door binnendringend water, in zijn geval via het rectum uiteraard.  Mijn maag buitelt door mijn lijf van angst.  Het is het langste kwartier van mijn leven.  Natuurlijk gebeurt er niks anders dan dat hij dolenthousiast terugkomt en nog eens wil.  Het kost wel een klein fortuin maar aangezien er voor de rest van zijn kant toch geen uitspattingen geweest zijn en ik mezelf streng toespreek dat ik niet belachelijk moet doen, sta ik grootmoedig toe, maar wel een uurtje later als mijn organen en bloeddruk terug op hun plaats zijn.  Ook de tweede keer komt hij er met ongeschonden lijf en rectum vanaf. Fieuw!

Ik geef u nog even mee dat op de luchthaven van Faro, in tegenstelling tot Zaventem, op aangeduide plaatsen gerookt mag worden.  Tot aan de boarding-wachtruimte toe.

En dat de tandheelkundige zorg in Portugal blijkbaar op niks trekt want ondanks de fortuinen die de Jetskifamilie incasseert heeft de mooie jongen een gebit als een kerkhof.

En dat Vogel in de retoursuppo halverwege zei dat ze eruit wou.  Wat ik natuurlijk niet kon toestaan.  Ze is echter meer dan braaf geweest op de beide vluchten.  Ter plaatse was ze beestig druk, vol pretentie  en hondsbrutaal.  Ik zeg tegen Geliefde, die iets minder tolerant is dan ik, dat we zo'n zelfvertrouwen niet mogen nekken en dat ze er alleen maar goed mee kan zijn in haar verdere leven.  Hij is niet echt overtuigd.

Nu moet ik dringend naar de supermarkt want de muizen liggen dood in de schapraai.  Wat eten we weeral vanavond?

 

09 juli 2006

vakantie

Alles ingepakt, min of meer opgeruimd.

Morgen om 4 uur het bed uit, pffff.

Bij leven en welzijn tot over een week!

07 juli 2006

vakantiechaos

Waarom moest ik zonodig op verlof? Mijn huis is precies een wasserij, ik heb een lijst met wat er meemoet gemaakt, waar ik mij ongetwijfeld zodanig op ga fixeren dat ik niet meer kan nadenken en natuurlijk iets cruciaals ga vergeten wat er niet opstond.Ik loop van hot naar her om dingen bijeen te zoeken en te kopen.

Komt nog bij dat ik helemaal niet van vakantie hou en schrik heb van terroristen, metaalmoeheid, dronken piloten én een hekel heb aan de Virginsuppositoirs die voor vliegtuigen moeten doorgaan.

Waarom gaan we dan? Omdat we verleden jaar ook niks gedaan hebben en dit misschien het laatste jaar is dat Zoon meewil.  En omdat, eens we er zijn, het een geweldige plaats is met schitterend weer (alhoewel veel te warm, kan ik niet zo goed tegen), zalig eten (wéér 2 kilo erbij), geweldige stranden (Vogel gaat dolgelukkig zijn) en gezellige stadjes.

Een week zonder internet, msn, mail... Ga ik geen afkickverschijnselen krijgen?

En vooral : tegen wie moet ik dan zeuren? Arme Geliefde.

06 juli 2006

Feestje

Gisteren feestje in de tuin van een villa met zwembad.  Sloten wijn van 17h tot 23h, slechts ingedamd door groentjes,kaas en broodjes. Er was ook nog barbecueworst maar dat kon er niet meer bij.

Heel gezellige avond, ik blijk verbijsterend goed overeen te komen met een vrouw die ik maar vluchtig ken en waarvan ik nooit had gedacht dat we zoveel gemeenschappelijks hadden.

Vriend van V., die eigenlijk de schuld is van Geliefde zijn teenaccident, heeft voor onze aankomst zijn teen gestoten aan een stuk ijzer en heeft nu ook bloederigheden.  Ik zeg hem dat het de straf van god is en dat die mij helaas een beetje verkeerd verstaan heeft want dat ik eigenlijk om een paard met ijzers aan had gevraagd. Maar allez, evengoed is gerechtigheid geschied .

Een aantal mannen waaronder de mijne speelt zeker een uur watervolleybal of iets wat er voor moet doorgaan. Mannen blijven altijd kinderlijk speels blijkbaar.

Ik overweeg voor de zoveelste keer landelijk te gaan wonen mét zwembad, hoewel ik niet graag zwem.  Het is echt wel heel sfeervol.

Vanochtend vroeg kleine vogel me of het een leuk feestje was geweest. Zo lief!

Ik had gisteren voor mijn ouders die kwamen babysitten taart gekocht. Vogel wilde daarnet een stuk van de overschot.  Ik haal de doos uit de ijskast en er blijkt door de kou bedwelmde vlieg in te zitten. Ik geef haar toch maar een stuk alhoewel ik bedenk dat de vlieg misschien eieren of andere viezigheid heeft gelegd en Vogel morgen misschien weer aan het kotsen gaat slaan.  Hoop van niet, doeme ik heb er al spijt van.

Voor de rest heb ik nog niks uitgestoken wegens te warm. Vanavond misschien?