26 oktober 2006

Kabouterberg

PUSHf327f7569506Vandaag de uitstap naar Kabouterberg in Kasterlee waar Vogel al dagen voor aan het aftellen was. Ik ben (natuurlijk) meegegaan en alhoewel ik er niet echt naar uitkeek wegens aanhoudende pffffheid (=mengeling van moe en lui) was het een zalige dag.

De Kabouterberg zelf was een lange wandeling, ik schat anderhalf uur, waarbij door de vertelsters/actrices (superleuke, verklede vrouwen)om de honderd meter halt werd gehouden en het verhaal/toneelstuk verder ging. Het was te ingewikkeld om het even te recapituleren en voor de volwassenen na een tijdje saai en te lang uitgesponnen, maar de kinderen hebben ademloos gevolgd, één en al grootogige aandacht.

Dan werden we met een treintje (op wielen dus technisch gezien misschien eerder een busje)naar de speeltuin gebracht waar we eerst gegeten hebben en de nodige plasjes geplaceerd hebben.

Hét grote verschil met de uitstapjes van vorig jaar voor ons, begeleidende mama's, was toch wel het veranderde WC-bezoek : ten eerste moet er niet meer zo vaak, lees om het kwartier, naar het toilet gegaan worden en ten tweede kunnen de meesten zélf broekjes af en op trekken en dat scheelt enorm. Voor het ballenbad hebben we nog wel een miljoen schoentjes mee helpen uit- en aandoen maar dat is toch nét iets leuker dan het toiletgebeuren.

Het valt mij ook altijd op hoe aanhankelijk sommige kinderen zijn. Bij het wandelen heb je, behalve je eigen kind, steevast nog minimaal één ander klef handje vast en ook schootzitters zijn er met hopen, alhoewel die door Vogel steeds kordaat weggebonjourd werden.

En dan het weer hé : mannen mannen, wat een meevaller was dat! Het was niet gewoon warm maar écht warm, terwijl men met deze uitstap ,die altijd rond dezelfde tijd plaatsvindt, al dikwijls verkleumd en uitgeregend is geweest. Echt okselfris was ik dus niet meer toen we van de bus kwamen aan school, maar genoten heb ik wel, en Vogel nog veel meer. Daar zal nog lang over nagepraat worden!

18 oktober 2006

wijsheid komt met de jaren

Ik merk dat ik mijn blog verwaarloosd heb. Dankzij een doorkomende wijsheidstand ben ik al dagen lijdende aan oorpijn, keel-en mondpijn en zelfs koorts. Het zijn dus niet alleen baby's die afzien van hun tandjes blijkbaar.

Ik ben nochtans nog verbazingwekkend actief geweest deze week. Grote opruim- en sorteeracties, nieuwe printer geïnstalleerd, oudercommitégedoe, mama naar en van ziekenhuis voor een loopplaaster (ze is dus gelukkig terug mobiel, want amai dat luie zitten in de zetel was niks voor haar. Het moge duidelijk wezen dat ik naar mijn papa aard), mega strijk gedaan enzovoort enzoverder. Yoga heb ik helaas wel overgeslagen wegens te miserabel dinsdag, en vooral omdat ik 's avonds nog naar de Valk moest en ik voelde dat het het één of het ander zou zijn.

Gisteravond dus ook 2 files getrotseerd om er uiteindelijk 45 minuten over te doen om bij de manège te komen. Een welgemeend 'degoutant' is hier op zijn plaats.

Goede, zij het verwarrende les gehad wegens overschakeling naar nieuw systeem (Antoine De Bodt voor de kenners) wat niet zo simpel is als je oude brein eindelijk na twee jaar min of meer automatisch doorgeeft wat je handen moeten doen zonder na te denken. Maar soit, het was een interessante ervaring en ik wil er zeker meer mee doen.

Ondertussen is ook Zoons eerste rapport gearriveerd en laat ons er maar meteen over zwijgen want schitterend was anders. Hopelijk beter nieuws van dat front volgende keer...

13 oktober 2006

Feest op school

Grootouder/ouderfeest vanmorgen. Al tijdens de obligate speech van de directrice (pardon : mevrouw de directeur) krijg ik tranen in de ogen, wat echt wel te gek voor woorden is. Want ik was tegelijkertijd nog aan het denken dat ze dat knullige tekstje toch écht wel van buiten had kunnen leren ipv te spieken op een papiertje.

Het thema was modeshow en als eerste kwamen de allerkleinsten in pijama, met knuffels en doekjes over de catwalk. Ik ken geen één van de ukjes maar ze waren al goed voor een half volgetraand kleenexje.

Dan onze klas, waar een aantal als heks, een aantal als paddenstoel en een aantal, waaronder mijn Vogel, als boom. En wat een prachtige boom was ze. Ze zoekt ons met haar ogen en straalt als ze mijn wuivende arm ontdekt. De arm die niet in de weer is met papieren zakdoeken. Ik dep ijverig mijn ogen en geniet.

Na onze voorstelling haast ik mij nogmaals naar de andere zaal om te helpen bij het koffie-en gebakbuffet dat we vantevoren al hadden klaargezet.

Er is nog een tweede voorstelling, wat een gedoe toch : de kinderen moeten nogmaals hun act doen, ik blijf bedienen en hollen met gebak en kopjes samen met de mama's van het OC die ook de eerste voorstelling gezien hebben. Geliefde glipt ondertussen langs de keuken terug naar de zaal om nog wat foto's extra te maken. Hij gaat Vogel daarna ook afhalen want mij rest nog de taak om met het OC alles op te ruimen en af te wassen. Om 13h kan ik door, moe van de ongewone ochtendactiviteit en zo blij om thuis te komen en mijn vogeltje te vertellen hoe trots ik was op mijn mooie boomkind.

11 oktober 2006

Kriebels

Op school het heuglijke nieuws gekregen dat er zowel hoofdluis als impetigo in Vogels klas rondwaart. Het spreekt voor zich dat ik de daaropvolgende uren krabbend en griezelend heb doorgebracht, ijverig speurend naar ongedierte in Vogels krullenbol.

Ik heb vooral naar de luizen zelf gezocht aangezien ik denk dat neten in die fijne blonde haren niet gemakkelijk te zien zijn en ik veronderstel dat luizen toch mobiel zijn, aangezien ze zelfs overspringen (huiver, huiver)en ik ze dan wel zal zien lopen. Of liever niet natuurlijk. Niks gevonden, oef. Morgen ga ik heel ijverig deppen met Tea Tree.

Daarna ben ik nog naar het park geweest, heel alleen , jawel! Ttz, mét Vogeltje, maar zonder vriendinnen. Gelukkig kwamen er na een half uur nog 2 moeders van haar klas aan met kroost, dus Vogel had gezelschap en ik een babbeltje. We hebben de middag besloten met pannenkoeken voor Vogel en bitterballen voor mij. Zalig die warme herfstdagen, perfect voor mij : een zonnetje maar geen hitte. Ik ben een tevreden mens.

Bomma en het gips

Dinsdag, yogadag. De lerares doet een asana voor en ik denk : " van mijn leven gaat dat niet lukken" en met mij denken nog veel andere cursisten net hetzelfde merk ik aan de ongelovige kreten en het uitvoerig gesteun. En natuurlijk ging het bij de meesten wel, zij het niet zo vanzelfsprekend en immobiel als bij het voorbeeld. Maar het lukt, het lukt! Dames en heren, ik presenteer u (weliswaar via een internetfoto) Vasisthasana :yoga

Ik ben altijd voor de rest van de dag zo doodmoe van de yoga, dat ik blij was dat ik 's avonds, wegens oudercommité, niet naar de Valk moest. Geliefde had een halve dag genomen en is 's middags gegaan. Dus ik wilde mij nadat ik Vogel van school was gaan halen, nog even zetten alvorens het eten te maken.

Helaas kreeg ik plots een telefoontje : mama, die tien dagen geleden haar voet verzwikt heeft, is er eindelijk mee naar de dokter gegaan en stond nu in het ziekenhuis met een ingegipste onderdaan. Kon ik haar even komen halen? Dus ik trommel Zoon en dochter op, dochter omdat ze absoluut wil meegaan en niet bij Zoon wil blijven (a ja, ze zou maar eens iets moeten missen) en Zoon voor logistieke ondersteuning.

Dat had ik goed ingeschat, want bomma was niet handig met de krukken en de stoep op ging enkel als Zoon haar onder de armen pakte en letterlijk ophief. Mijn vader mocht de krukken, de sjakosj en de jas van zijn vrouw dragen. Met zijn wankele ademhaling kon hem het aanzienlijke gewicht van bomma niet toevertrouwd worden. Gelukkig is mijn Zoon oersterk. Dan moest ze nog twee trappen op. Op de poep en dan steunend op de armen bleek het beste te werken, op de tussenverdieping en hun verdieping weer omhoog getorst door Zoon.

Ondertussen was ook Geliefde gearriveerd, dus we nuttigen nog even een aperitief bij de grootouders . Dan op een holletje koken, Geliefde baadt terwijl Vogel. Na het avondeten keuken opruimen en dan naar het oudercommité. De vergadering was vruchtbaar en gezellig. Eén dappere papa trotseert het vrouwengeweld. Om elf uur ben ik thuis, nog even een praatje met Geliefde en dan mijn uitgerokken, gepijnigde ledematen in de bedstee leggen. Hemels!

09 oktober 2006

Pien pom pitten

Vogel heeft weer een druk WE achter de rug : zaterdag een verjaardagsfeestje, waar ze na het eerste uur rond mijn lijf te hebben doorgebracht toch wel loskwam en een buitenluchtzondag op de manège, dankzij het toch nog behoorlijke weer.

Ze zingt al van vrijdag het bekende lied Iene Miene Mutten, helaas in haar versie die dan verdergaat als volgt : pien pom pitten, pien pom kaas. Gek word ik ervan en elke poging om haar bij te brengen dat het tien pond grutten zijn die worden bezongen, draait op niks uit. Ze wordt zelfs heel coleirig en blijft bij haar versie als de enige ware. Ik meen mij te herinneren dat die lied ook bij Zoon in een grijs verleden slachtoffer was van tekstverminking, dus misschien is het een genetische kwestie.

Verder telt Vogeltje ijverig de dagen af naar komende vrijdag : dan is het immers grootouderfeest, dit jaar helaas verbasterd tot grootouder/ouderfeest, wat betekent dat de kinderen 2 keer moeten optreden met een uurtje tussen en het oudercommité dubbel zoveel cakes moet bakken en afwas doen. Als lid ben ik daar niet heel blij mee en ook voor de kinderen vind ik het maar niks dat ze twee keer moeten opdraven, het frisse zal er dan wel af zijn.

Maar enthousiast is ze wel. Morgen nog 3 keer slapen.

06 oktober 2006

Eten

Zalig gegeten van half twee tot bij de vieren. Vriendin J. had hier ter plekke heerlijk gekookt/gemarineerd. Ceviche met garnalen en popcorn, dunne biefstukjes met rijst op z'n Z.-Amerikaans en sla met feta en olijven. Daarvoor hadden we geaperitiefd met Caipirinha dankzij Vriendin D. En dan nog een heerlijk taartje meegebracht door Vriendin K.

Onnodig te zeggen dat we allemaal meer dan voldaan waren. Speciale vermelding van medaille voor moed en zelfopoffering voor Geliefde die dit uitgebreide middagmaal heeft doorstaan te midden van 4 vrouwen en evenzoveel kinderen. Hij had af en toe een lijdende blik, maar wist die efficiënt te onderdrukken door nog een glas wijn te absorberen en onnozele opmerkingen te maken.Een ware held is hij!

Rond acht uur begonnen merkwaardig genoeg onze magen zich weer te roeren maar er was nog overschot,waar ik trouwens daarvoor ook nog de opgroeiende jeugd mee gevoed heb, zalig gewoon!

PS : net op tijd had ik er aan gedacht om handdoeken en bavet te verwijderen, echter totaal onnutig aangezien we natuurlijk niet buiten geweest zijn. Dom dom!

05 oktober 2006

verregaande Slonzigheid.

Morgen komen de vriendinnen en het goede nieuws is dat vriendin J. voor ons kookt. Het slechte nieuws is dat ik moet onthouden om de twee keukenhanddoeken en de bavet die al sinds ons vorige etentje hier (u wil niet weten hoe lang dat geleden is,laat ons het erop houden dat we gebarbecued hebben) nog altijd op het terras rondslingeren, eindelijk bij de was te gooien wil ik niet uitgelachen worden vanwege verregaande slonzigheid.

Gelukkig zijn ze wat dat betreft wel aan mij gewaagd, dus moest ik het vergeten zal het toch hoongelach van gelijkgestemden zijn. Behalve van ééntje misschien die hier nog niet geweest is en wie weet wel een toonbeeld van orde is. Laat ons hopen van niet.

Deze week nog geen Vogelziekte gezien, maar ooo wat is dat kleintje moe van school. Ze gaat nu enkel dinsdag en donderdag een hele dag maar die hele dagen zijn uitputtingsslagen voor mijn meiske. Na school zit ze stilletjes en wittekes TV te kijken, is knorrig en kortom OP. Morgen weer een halve en 's middags kan ze dan lekker met ons meeëten en hopelijk leuk spelen met vriendje N. Ik heb de preek alvast afgestoken voor het slapen gaan : mooi samenspelen, N. ook laten spelen, lief zijn voor elkaar etc etc. Ik heb mijn best gedaan en wijs elke verantwoordelijkheid voor gebeurlijke oorlogen totaal af.

Zoon had dan weer wel met virussen te kampen, echter van virtuele soort. Maar liefst 6 heeft hij er gedetecteerd nadat hij via een technologisch hoogstandje zijn computer terug heeft kunnen binnendringen.

In vroegere tijden, préVogel, was ik het die dergelijke miserie mocht oplossen. PostVogel en met het toenemen van de leeftijd van Zoon heb ik wijselijk besloten om al die activiteiten niet alleen te staken maar ook nog te vergeten. Wat niet moeilijk is aangezien we toch al twee besturingssystemen verder staan ondertussen en mijn kennis evenredig achterstaat. Het is een zegen wanneer je kinderen handiger worden dan jijzelf. En in het geval van jongens ook nog eens sterker. Zo kan ik hem subiet nog even commanderen om 2 overvolle wasmanden naar de kelder te dragen. Als ik de handdoeken en bavet er nu maar niet vergeet bij te steken...

02 oktober 2006

Manke Valk

Gisteren bleek de Valk plots te manken toen Geliefde aan het inrijden was. Ik was niet mee wegens herstelende Kleine Vogel maar Geliefde was in grote paniek. Want net een paar dagen daarvoor was bij het paard van een vriend hoefkatrolontsteking geconstateerd, dus hij zag het allemaal weer heel zwart in.

Dus ben ik vanochtend vroeg naar de manège getogen, giga file getrotseerd, om te gaan kijken. En hallelulja, hij mankt niet meer. Morgen bij het rijden zullen we verder zien, maar dit is toch al betrekkelijk OK. Ik was dus om 10h in de manège en lerares V.die mij gewoonlijk ten vroegste om twaalf uur onder ogen krijgt vond mij er nog wreed slaperig uitzien. Waarmee weeral bewezen is dat ik voor de middag niet wakker ben en er zeker zo niet uitzie.

Vanavond moet zoon op school gaan kamperen als aanloop naar een teambuildingdag morgen. Letterlijk hé! Staat u mij toe met de ogen te rollen? Hij moest natuurlijk een slaapzak hebben en wat blijkt : Geliefde heeft net onze laatste slaapzak aan de hond gedoneerd voor in zijn mand. Hoe kon hij nu weten dat Zoon vandaag een slaapzak nodig had? Misschien omdat ik toch wel al 2 keer gezegd heb dat ze op school bleven kamperen? Gelukkig heb ik een vriendin met overtollige slaapzak. Weeral crisis afgewend.

Kleine Vogel is slechts een halve dag gegaan en was toch weer behoorlijk moe. Morgen een hele en misschien donderdag ook. Ach, zolang het nog kan mag ze best nog wat profiteren.