28 december 2006

Boekenkasten

Na een hoop ochtendlijke verwarring togen we naar Ikea om 4 billy's, 2 halve billy's en opzetstukken voor alle voornoemden.  Zodat mijn huis misschien, heel misschien, iets minder troeperig oogt met boeken die ipv overal opgestapeld staan, gewoon in een kast kunnen gaan wonen.  En de megakast ietwat ontlast wordt.

We waren er om even over 10 , gelukkig maar want we hadden net het laatste plaatsje aan de afhaal, nadat een onverlaat het voorlaatste plaatsje, waar Geliefde zijn oog op had laten vallen, had weggekaapt.  Ik bespaar u de bijbehorende scheldpartij (tegen zichzelf, niet tegen de overtreder,gelukkig)

Ik had gisteren gezegd dat ik niet ging sleuren en met trots kan ik u melden dat ik dat inderdaad NIET gedaan heb (eat your heart out, vriendin A.  ).  Nadat we de kasten hadden laten intikken door verkoper met een enorme drankwalm , om kwart over tien 's ochtends nota bene, ons beraad hadden over verlichting om op de kasten te zetten, nog een nieuw tapijt hadden meegezeuld (Geliefde dus), konden we naar het afhaalding. Per pakket was het 40 kilo, 26 voor de kleinere, dus niet zwaar genoeg om mij moe te maken.

Geliefde heeft alles in de auto gestouwd en hier naar binnen gedragen.  Een struise machoman is een gemak in huis zeg ik u!

Het enige waar ik wel heb bij geholpen is het verzetten van een zeer zware lage kast naar de overkant van de living.  Onder hoongelach van Geliefde om mijn magere krachten (of noem het weerzin tegen gezeul) en een constant gesis van 'opheffen, niet slepen, de vloer gaat eraan anders' hebben we de 4 meters overbrugd.

Ondertussen staat na wat zenuwachtig gedoe de eerste kast al in elkaar.  Nog 3 +2smalle te gaan. En dan moeten ze nog gekoppeld en aan de muur verzekerd worden.  Ik voorspel nog een hoop gevloek.

26 december 2006

Recente Vogelismen

Daarnet op Samson een trouwscène waarin Frieda Kroket zegt : getrouwde mensen krijgen kindjes.  Waarop Vogel direct : 'getrouwde mensen krijgen kindjes dus jij bent wél getrouwd'.  Ik heb daar de omgekeerde logica dan maar aan toegevoegd.

Vandeweek over spruiten : 'Spruiten zijn niet goed, want daar krijg je waterpokken van, dat komt er van als je spruiten eet.' Die logica ontging mij helemaal.  Tenzij ze net voor haar waterpokken spruiten heeft gegeten, het zou wel kunnen dat dat toen net in het biopakket zat en dat ik daar spruitenmousse van gemaakt heb, de enige manier waarop ik spruiten te eten vind.  Wie zal het zeggen?

Op kerstavond tegen de luidruchtige tante : 'je mag niet praten met je mond vol'  Ze had gelijk maar het was wel vrij onbeleefd natuurlijk.  Iedereen lag in een deuk en de tante hield inderdaad 2 minuten haar mond.  Maar ik wou dat Vogel het zelf eens deed, eten met de mond toe.

25 december 2006

Kerst, the day after.

Het kerstfeest was een succes bij Vogel. Helemaal hyper was ze van al die pakjes. Het eten was lekker, de drank overvloedig, de familie gaande van dronken tot zeer dronken. De cadeaus vielen in de smaak en ik kreeg van mijn Geliefde de ketting die ik hem een tijd geleden had aangewezen.

Vogeltje heeft tot 12 uur meegevierd en is dan helemaal oververmoeid naar bed gegaan. Om half drie zijn mijn ouders als laatste doorgegaan. Ik was te moe om nog verder op te ruimen maar dat betekende dan wel dat ik deze morgen liefst gillend had willen weglopen van de puinhoop, ware het niet dat ik enkel nog in staat was om op de zetel naar Oprah te kijken totdat de Nurofen en de koffie hun werk hadden gedaan.

Ik word oud mensen, want de laatste tijd bekomt de wijn mij niet meer. Ik die nooit katers had en amper iets voelde van 2 flessen wijn, lig tegenwoordig bij de minste uitspatting zieltogend neer. Zielig is het! Maar na een uurtje was de nevel in het hoofd opgetrokken, het kind wakker en de Geliefde bezig met opruimen. Ik heb een handje toegestoken en nadat hij naar Valk was vertrokken zelfs nog Grote Opruim-en Dweilwerken verricht.

Dadelijk moeten we naar schoonzus voor het traditionele eerste kerstdagsdiner. Ik ga niet drinken, of toch niet veel, BOB wordt mijn nieuwe naam.

24 december 2006

Vertrek.

Om zeven uur ben ik moeten opstaan want Zoon ging al voor acht uur opgehaald worden. Vogel was ook al wakker en ging dus mee naar beneden. Zij zit in de zetel terwijl Zoon en ik zijn bagage nakijken. Ik vraag of Zoon mijn fototoestel wil meenemen en ik begin net het toestel leeg te maken wanneer Vogel kreunend recht komt zitten.

Ik zie het vervolg alweer aankomen en spurt naar de keuken. Ik grabbel een kom vast, spurt terug en kom met een spectaculaire sliding stop tot stilstand met de kom onder Vogels mond. Net een miliseconde te laat. De eerste gulp belandt op haar pijamabroek. De rest in de kom. Ik heb nog net tijd om mijn handen te wassen voor de bel gaat. Ik zeg Vogel even te blijven zitten, met haar natte pijamabroek ocharme, en begeleid Zoon naar de auto van zijn reisgezellen.

Ik omhels hem omstandig, de vader van de vriend bevestigt met enige moeite zijn snowboard op het dak en laadt zijn bagage in. Ik hoor Vogel roepen en ren met een verontschuldiging terug naar binnen. Ik vraag haar nog een seconde geduld, aai haar even waardoor mijn handen weer vol troep hangen en ik weer moet wassen. Met nog natte handen loop ik terug naar buiten.

De vader wil mijn hand schudden en ik zeg hem dat ze nat is zonder de oorzaak te expliceren. Geeft niks zegt hij en schudt toch. Die denkt zeker dat ik smetvrees heb en nog even naar binnen gehold ben, speciaal om mijn handen te wassen. O help.

Dan vertrekken ze na nog een laatste kus en knuffel aan Zoon. En een 'wees voorzichtig' natuurlijk. Ik doe mijn wuifplicht en ga met natte ogen weer naar binnen. Het fototoestel ligt natuurlijk nog op de tafel.

Dan kan ik eindelijk Vogel wassen en propere pijama aandoen. Nu is ze weer levendig genoeg, ik vraag mij toch af wat dat deze laatste weken is met al dat gekots. Geliefde is al klaar om volgende week met haar naar het ziekenhuis te gaan als het nog van dat is. Kotsbeu is hij al dat ziektegedoe. Hoe toepasselijk.

Ik wens iedereen bij deze een prettig Kerstfeest, zonder zieken, zonder stress. En ik wens voor mezelf hetzelfde. Wat weinig waarschijnlijk is met virusVogel en de luidruchtige tante die komt.Enjoy!

23 december 2006

De échte verjaardag.

Op deze dag voor kerstavond is Vogel dus écht jarig. Woensdag was het kinderfeest, vandaag familiemiddag. Met nogmaals taart, nogmaals cadeautjes. En vanochtend natuurlijk Het Zielige Ziekenhuis. Ze heeft er toch al 10 minuten mee gespeeld maar ik vrees dat ik mijn dreigement van de blog van gisteren toch zal moeten gaan waarmaken.

Even na het ZZ kado, dat uitgestald stond op de tafel wegens te groot om fatsoenlijk in te pakken, vroeg ze : en wanneer krijg ik een kado van papa? Ik zei dat het ZZ van ons allebei was, maar dat vond ze precies maar mager, het ondankbaar wicht.

Om precies tien over één ging ik haar knuffelen en zoenen omdat ze toen écht écht jarig was maar ik werd al gauw weggeduwd met een 'doe dat niet dat is niet leuk'.

4 jaar is ze nu , mijn groot, klein meisje. Veel te snel voorbij, die vier jaar en tegelijkertijd is het alsof ze er altijd geweest is.

Om over Zoon van binnenkort 17 maar te zwijgen. Een zoon van bijna ze-ven-tien dat is toch onwaarschijnlijk? Morgenvroeg vertrekt hij met een vriend en diens vader naar Gstaad om te gaan snowboarden. 10 dagen gaat hij weg zijn, inclusief kerstavond en nieuwjaar.Dat zal dan meteen de eerste keer in zijn leven zijn, dat hij op die dagen niet bij mij is. Ik ga hem zo missen en ik ga weer zo ongerust zijn. Als hij maar voorzichtig is. De niet-buiten-de-piste preek heeft hij al gehad en een dikke, lange ik-ga-je-ontzettend-missen knuffel ook, en o wat ga ik blij zijn als ik hem weer zie. Mijn lieve grote jongen.

22 december 2006

Zielig ziekenhuis, de assemblage

php7r2LoNAM

................... Ik wou gisterenavond om zeven uur aan het Zielige Ziekenhuis beginnen maar door bezoek van een vriend is het uiteindelijk acht uur geworden voor ik de doos kon opendoen.

A.J. had mij gezegd dat het vier uur zou duren om het ineen te zetten en ik dacht toen bij mezelf : gij onhandige sukkel, hoe kan dat nu zo lang duren. Tot ik de doos opendeed en een onnoemelijk aantal zakjes met prullaria en vijsjes zag liggen. Het afgrijzen op mijn gezicht had haar ongetwijfeld plezier gedaan, moest ze het hebben kunnen zien. Maar nog had ik hoop haar op zijn minst met een uur minder te kunnen kloppen. Helaas, de vernedering was totaal toen ik pas om twaalf uur mijn inmiddels pijnlijke knieën van het op de grond zitten en mijn tranende ogen van te turen in de verschillende zakjes naar schier onzichtbare doorschijnende onderdeeltjes kon laten rusten.

Als Vogel er niet mee gaat spelen , zoals te verwachten kan zijn, denk ik dat ik haar mét ZZ in een voor het overige lege kamer opsluit tot elk laatste popje een bloedtransfusie gekregen heeft en door mij persoonlijk gezond verklaard is.

Rest mij alleen nog een boze mail te schrijven naar Playmobil om te vragen welk duivels brein, ongetwijfeld kinderloos, bedacht heeft dat 3 onderdelen van één meubelstukje in 3 verschillende zakjes moeten gezocht worden.

phpsjM0XXAM

16:24 | Permalink | Tags: playmobil | Commentaren (0)

20 december 2006

Verjaardagsfeest

phpqnTWsEPM

Vanmiddag was het Vogels verjaardagsfeest.  Slinger en balonnen werden gehangen, tafel met veel snoep en snacks gedekt, en rond half drie zat het huis vol kleuters.  Vriendinnen C en A zijn gebleven maar aangezien de kinderen zich prima zelf geamuseerd hebben, hadden we er echt geen omzien naar.

Dus hebben we, samen met Geliefde , wat wijn gekraakt en na de kindertaart zelf ook nog wat gebak verorberd.  Gezellig gepraat en  C. en ik zijn zelfs even in de keuken kunnen gaan om de door C meegebrachte zalige Indonesische sigaretten te degusteren. Waarvoor dank nogmaals ! Ik zal ze koesteren en met mate gebruiken.

Rommel is er natuurlijk wel, logisch, maar dat komt binnen een uurtje wel in orde.  Geliefde heeft al wel gestofzuigd, want nog net op de valreep kwam een jongetje op het idee om zwarte piet te spelen met popcorn en koekjes.  Zwarte piet in de betekenis van strooien dus.  Geliefde had het net te laat in het oog dus de vloer was opeens een popcorntapijt geworden.

Ik kan ook iedereen een papieren tafelkleed aanbevelen : alle rommel van de bordjes en andere troep kan er gewoon opgekieperd worden , kleed bij elkaar en hup de vuilbak in. Ideaal.

Vogel heeft zich geweldig geamuseerd en was doodop. Zij ligt al in dromenland. Mama mag nog even puin ruimen.

 

 

Doe het met flair!

Gisteren werd ik attent gemaakt op een wel heel speciaal cadeau van Flair.  Ik koop nooit meer een Flair en was het deze keer ook niet van plan omdat het aangeboden cadeau mij niet kon bekoren .

Maar vanochtend was ik met Geliefde in de supermarkt en mijn oog viel op genoemd tijdschrift en ik fluister giechelend in zijn oor wat er bij zit.  Met een zwierige zwaai en de woorden 'voilà dan weet gij weeral wat doen' keilt hij Flair in mijn wagentje.  Ik kom  niet meer bij van het lachen maar tegen dat we aan de kassa zijn, ben ik het al vergeten.

Geliefde kermt al echter geruime tijd dat zijn elektrische tandenborstel het aan het begeven is en op het rek net achter onze kassa zie ik die nieuwe Oral B staan en ik zeg hem dat ik er ineens ééntje voor hem ga meenemen.

Alles goed en wel tot de tandenborstel én de Flair samen ,om niet te zeggen vlak bij elkaar op de band staan. We konden echt niet meer naar elkaar kijken van de ingehouden schaterlach en ik durf de kassierster amper in de ogen te kijken. 

Vanmiddag zijn vriendin C en ik wel tot de conclusie gekomen, na bestuderen van het kleinood, dat het er nogal zielig uitziet, het kleine roze opzetdingetje.  De nieuwe elektische van Geliefde die in de keuken stond op te laden, was toch weer goed voor enkele lachbuien. 

18 december 2006

crimineeltje

Ik haal Vogel op van school en op de speelplaats toont ze mij een doosje met smarties. Van de juf gekregen zegt ze. O ja waarom dan? vraag ik. Nee eigenlijk niet van de juf gekregen. Iemand zei steek dat maar in uw zak, vlug voor de juf het ziet, antwoordt ze.

Ik trek inwendige puilogen en preek haar over stelen en dat we dat direct gaan teruggeven. Ja maar kindje x zei dat ik dat mocht doen. Ik nog een preek over mijn en dijn.

Ik geef het terug aan juf die er mee lacht en zegt dat kindje x goed in het oog gehouden moet worden want die doet altijd zo'n dingen. Ik repliceer dat mijn Vogel er toch maar mooi aan meedoet en dus geen haar beter is. Vogel die het niet zelf wou gaan geven kijkt van op een afstand schaterend toe.

Onderweg naar huis zeg ik nog eens dat het flink is dat ze het vertelt maar dat ze dat echt nooooooit meer mag doen. Nee zegt ze en begint vlug over wat anders. De kleine crimineel.

17 december 2006

Boshuis

Het boshuisje was een groot succes bij Vogel. Haar vroege verjaardagbuit bedroeg : een hondenkenneltje met hondje en verzorginsspullen, een set badschuimpjes en een rugzakje met kleurspullen en het succesverhaal van de avond : een schminksetje.

Ze heeft zich voorbeeldig gedragen en zich prima geamuseerd. Onze vrienden, waarvan een aantal geen kinderen heeft, kennen haar natuurlijk goed van op de manège maar die hadden ook nooit gedacht dat een kleuter zo braaf zou zijn op restaurant.

Het wegrijden was ook wel een spektakel op zich. Het restaurant ligt aan een aardedonkere bosweg vol putten, dus bood ik aan om het achteruitrijden tot aan de grotere weg te voet te begeleiden want Geliefde is daar niet echt een krak in. Ik gilde maar 'naar rechts, naar links , alleeeee draai uw stuur helemaal naar hier en ginder' maar Geliefde vond het telkens nodig om exact het tegenovergestelde te doen. In acht genomen dat ik wél met mijn daim laarzen in de modderpoelen stond, vond ik dat niet heel erg dankbaar.

Terug in de auto wilde ik hier eigenlijk een kleine echtelijke ruzie over ontketenen maar Geliefde keek mij duister aan en zei 'we gaan er maar over zwijgen'. Besluitende dat het sop de kool niet waard was, maar dat ik in het vervolg wel achteruit zou rijden, heb ik dat dan maar wijselijk gezwegen en zelfs niet gemokt. En zo hebben we thuis nog in peis en vree een glas kunnen drinken en napraten (roddelen) zeg maar over een wel heel dronken persoon in onze groep. Zalig...