29 januari 2007

 Julia

julia

Ik heb drie boeken over Julia gekocht voor Vogeltje. Julia is een klein meisje dat eigenlijk niet veel durft.  Maar toch komt ze telkens weer in een situatie terecht waardoor ze haar angsten opzij zet.

Allemaal goed en wel : dingen overwinnen, prachtige tekeningen, leuke teksten, maar...MAAR ik vind dat Julia eigenlijk geen voorbeeld is.Ze verliest haar groep uit het oog , of ze loopt weg van bij haar ouders aan het hotelzwembad om iets leukers te gaan doen. 

 Dat soort dingen leest mijn neurotische geest niet graag.  Want dat zie ik daar Slechte Voorbeelden in.  Gelukkig vond Vogel Julia's gedrag toch ook niet zo kosjer. 'Je mag niet weglopen van je mama en papa hé' zegt ze.  Wat ik volmondig beaam.  Dat is Stout.  HEEL STOUT zelfs. Foei Julia.

Wat dat betreft is Vogel er wel op vooruit gegaan.  Niet langer dan een dik jaar  geleden was ze ook een Dwalertje.  En kwam mijn immer speurende oog goed van pas. Ik zat altijd in angst en beven om de mogelijkheid dat ze zou ontsnappen op school of, o gruwel,  op een uitstap.  En Geliefde zo mogelijk nog meer, daarom ging ik, nee MOEST ik altijd mee.

Maar blijkbaar heeft ze opeens Verstand en Verantwoordelijkheidszin gekregen. Of toch het begin ervan. Om zeker te zijn, toch maar niet teveel Julia's meer lezen.  Of anders steeds gekoppeld aan een Preek.  Wat kan voorlezen toch leuk zijn.

PS : de overigens voortreffelijke boeken zijn van Pija Lindenbaum.  Een aanrader met gemengde gevoelens.

De commentaren zijn gesloten.