28 februari 2007

Plop 2

'Mama  kom eens kijken' roept Vogel vanochtend als ik in de badkamer sta.'Plop doet keigrappig, hij slaapt op zijn rug'  Goeiemorgen morgen! Ik wist direct hoe laat het was.  Plops laatste uur had blijkbaar geslagen en dat na een verblijf van 2 dagen ten huize van.

Ik heb het verstand om te zeggen dat ze hem maar moet laten slapen, hij zal nog moe zijn omdat ze deze nacht met haar lichtje aan heeft geslapen, dus hij zal geen oog hebben toegedaan.

Mijn eerste taak nadat ik haar naar school heb gebracht is dus terug naar de dierenwinkel om een Plop 2 te kopen.  Als je dit ooit leest, Vogel : de waarheid is een schone zaak, maar dodedierendrama's twee dagen na de aankoop én om 8 uur 's morgens zag ik niet zitten. Het spijt me voor de leugen, het was er eentje om bestwil. Mijn bestwil denkelijk.

Wat dierenleugens betreft ben ik anders wel expert.  Zoon, als je dit ooit leest, het was met de beste bedoelingen, want dodedierdrama's zijn nooit leuk.

Zoon had vroeger parkieten, andere dan degene die we nu hebben dus.  Ook een gele en een blauwe.  Na een paar dagen legt de gele het loodje.  Dus ik rep mij natuurlijk ook naar de dierenwinkel voor een vervanger.  Helaas had ik al uitgelegd dat  je bij parkieten het geslacht kunt vastellen door te kijken naar het stukje net boven de snavel.  Blauw is een mannetje, waskleurig is een vrouwtje.  De schielijk overledene was een mannetje.  En in de dierenwinkel was alleen nog een vrouwtjesdubbelganger .

Ik neem hem toch mee en verzin een heel verhaal over mogelijke kleurwisseling van de neusdop.  Hij trapt erin. (hij was toen 6, dus het valt hem te vergeven). 

Ook de blauwe gaat nog dood, maar daar vind ik wel een juist exemplaar voor. En een hele slimme nog wel : ze kon zélf het deurtje van de kooi opendoen.  Wat heel grappig is, behalve wanneer je het vergeet extra te vergrendelen en je in de tuin zit en plots 2 parkieten boven je hoofd ziet scheren. 

Die heb ik niet meer vervangen toen.  Het was genoeg geweest.  En het klinkt zoveel beter om te moeten zeggen : ze gaan vliegen ,dan : ze zijn dood.  Daar klinkt toch nog een vleugje Vrijheid in door.  Niet langer dan tot de winter aanbreekt, maar toch.

De commentaren zijn gesloten.