12 maart 2007

Loteling

phpiBMxqk_c3AMDit weekend was het jumping op de manège. Zaterdag hebben we Kleine Vogel meegenomen en ze was superbraaf alhoewel het voor haar natuurlijk niet zo interessant is. Maar gelukkig kwam haar vriendje E. ook nog en dan kan de dag voor haar niet meer stuk natuurlijk.

Gisteren hebben we haar bij de grootouders gelaten zodat wij op ons gemak en met beide ogen naar het spektakel konden kijken in plaats van één oog op haar te moeten houden.

Rond de vijven en na een wijn of 4 vraagt een vriendin of we met haar en haar man gaan eten. Daar hebben we wel zin in dus we volgen haar naar haar huis om man op te pikken en te aperitieven. Ik instrueer Zoon telefonisch om iets eetbaars te gaan halen voor hemzelve en vraag mijn mama of ze met Vogeltje naar ons wil gaan om haar te bed te leggen en daar verder te babysitten.

Een fles champagne gaat er vlotjes in. Dan zetten we koers naar het Boshuisje waar er opeens een groot bierglas voor mijn neus verschijnt. Ik protesteer dat ik geen bier lust. Jewel jewel zegt de vriendin, dit ga je wel lusten. En inderdaad, ik heb zelden zoiets lekkers gedronken. Maar dat kan wel aan de reeds lichtelijk beschonken toestand liggen, ik geef het toe. Loteling heet de godendrank. En ik weet niet hoeveel ik er verzet heb. We hebben ook nog zalig gegeten (speenvarken)en verschrikkelijk gelachen met Theo de uitbater die steeds in Vlaamsche Liederen uitbarst.

Ik heb geen idee om hoe laat we thuiswaren eigenlijk. De toestand nu is eigenlijk prima, geen hoofdpijn, slechts een vaag beuhhhhgevoel. En een woestijndroog gevoel. Ik drink nooit meer, nooit zeg ik u!

De commentaren zijn gesloten.