22 maart 2007

Niet leuk.

Direct toen de dierenarts Mieke de Parkiet bekeek, wist ik al hoe laat het was.  Een tumor dus en niet te opereren.  Ik had hem na de eerste 'oei dat ziet er niet goed uit' al in het Frans verzocht het niet uit te spreken, dus kwamen we overeen dat Mieke bij hem mocht blijven en dat hij zou  proberen haar beter te maken terwijl  hij mij in bedekte termen zei dat er echt niks aan te doen was.

Zodoende heb ik wat tijd om het ofwel voorzichtig aan te brengen ofwel nog eens voor vervanging te zoeken want ik vind het vréselijk om dit te moeten vertellen tegen een kind van 4.

Bah zeg, wat een ellende.  Ik zat daar met zoooo een krop in mijn keel, verwoed ontsnapte tranen weg te vegen en in de auto, in het donker, kon ik ze laten lopen.  Evenals Zoon die als logistieke steun was meegegaan en die ik ook driftig zag vegen.

En Kleine Vogel babbelde vrolijk over de gekregen plushen diertjes en hoe de dierendokterarts Mieke zou verzorgen. Damn.

 

 

 

Commentaren

Innige deelneming Mijn oprechte deelneming bij het verlies van Mieke de gele parkiet.

Gepost door: De Maffe | 22 maart 2007

Onze 1ste kat hebben we 3 jaar geleden moeten laten euthanaseren. Hij was er echt slecht aan toe (iets met de lever). Onze oudste (7,5 jaar) mist hem nog steeds...

Gepost door: Momus | 23 maart 2007

Mijn oprecht medeleven.
Ze fladdert nu misschien heerlijk in de eeuwige jachtvelden, vrolijk fluitend en immer dankbaar voor de mooie tijd ten huize Huisvrouw.
Amen

Gepost door: joke | 23 maart 2007

Oooh, innige deelneming aan heel de familie.

Gepost door: Pingu | 23 maart 2007

De commentaren zijn gesloten.