31 maart 2007

Brandend dessert en draagdoeken

Wij hadden geboekt in het restaurant achter de hoek waar we bijna wekelijks gaan.  Maar op de manège kreeg ik telefoon van Vriendin K. om te vragen of we mee gingen eten in de Sensunik.  Met een leugenachtig telefoontje heb ik onze reservatie afgezegd (shame on me) en zijn we gezellig samen gaan eten.

Het eten was niet om over naar huis te schrijven (er was iets niet ok met de kabeljauw van Vriend P, onze risotto was gewoon kleverige rijst, enkel vriendin K. heeft niet gereclameerd) maar het gezelschap des te meer.  Baby J. , allee nee : peuter J. is een tijdje boven gaan spelen maar Vogel wilde natuurlijk niet.  Die houdt wel van restaurantbezoek en is al groot genoeg om zich te gedragen, enkele oNNozele gezichten en dito uitspraken niet meegerekend.

Dessert hebben we met de volledige kinderschare genuttigd.  Vriendin K. en ikzelve een crème brûlée die nog niet brûlée was en onder onze neus in brand werd gestoken.  We bliezen hem iets te voorbarig uit zodat onze eerste hap een beetje naar naft smaakte.  Een tweede brandbeurt maakte daar een einde aan.

Maar het was wel zo'n beetje van Help Mijn Dessert Staat In Brand.

phpf8IVtu_c3PM
Vogeltje had rijstpap besteld en de bessenversiering ontlokte haar de vraag of het geen giftige bessen waren.  Nee, waarschijnlijk niet, maar ze nam toch het zekere voor het onzekere en heeft de bessen laten staan.
phpFYQ6Tn_c2PM
A ja : voor al deze feiten hadden we op de manège bijna een heuse draadoekenmeeting.  Ik had de Zsazsa bij van Vriendin J. die ze bij mij vergeten was op de GVD en die ze welwillend gedemonstreerd heeft voor een vriendin.  Een bevriend koppel had voor diezelfde vriendin een draagdoek bij die Vriendin K. dan weer welwillend gedemonstreerd heeft met Peuter J.
Dit was een : Hoe Men Het Aangename Aan Het Nuttige Koppelt In Eén Namiddag.
En tot slot : mijn Zoon is naar Sensation White.  Het Mega-evenement in het Sportpaleis.  Onderweg naar de Sensunik passeerde we een groepje jongeren , totaal wit gekleed en hun uiterlijk, onafgezien van de witte kleren, ontlokte mij onmiddellijk de kreet : O NEEE mijn kind gaat een avond tussen marginalen doorbrengen.  Maar laat ons hopen dat hij zich  amuseert en veilig terugkeert.  Ik hou mijn adem in...

 

Commentaren

In het terugrijden hebben we nog naast een Golfke gereden met twee deftige mooie meisjes volledig in het wit gekleed.
Dus Oef.. hoewel .. de deftige zijn meestal het ergst zeggen ze ..

Gepost door: Mme Zsazsa | 31 maart 2007

De commentaren zijn gesloten.