31 maart 2007

Brandend dessert en draagdoeken

Wij hadden geboekt in het restaurant achter de hoek waar we bijna wekelijks gaan.  Maar op de manège kreeg ik telefoon van Vriendin K. om te vragen of we mee gingen eten in de Sensunik.  Met een leugenachtig telefoontje heb ik onze reservatie afgezegd (shame on me) en zijn we gezellig samen gaan eten.

Het eten was niet om over naar huis te schrijven (er was iets niet ok met de kabeljauw van Vriend P, onze risotto was gewoon kleverige rijst, enkel vriendin K. heeft niet gereclameerd) maar het gezelschap des te meer.  Baby J. , allee nee : peuter J. is een tijdje boven gaan spelen maar Vogel wilde natuurlijk niet.  Die houdt wel van restaurantbezoek en is al groot genoeg om zich te gedragen, enkele oNNozele gezichten en dito uitspraken niet meegerekend.

Dessert hebben we met de volledige kinderschare genuttigd.  Vriendin K. en ikzelve een crème brûlée die nog niet brûlée was en onder onze neus in brand werd gestoken.  We bliezen hem iets te voorbarig uit zodat onze eerste hap een beetje naar naft smaakte.  Een tweede brandbeurt maakte daar een einde aan.

Maar het was wel zo'n beetje van Help Mijn Dessert Staat In Brand.

phpf8IVtu_c3PM
Vogeltje had rijstpap besteld en de bessenversiering ontlokte haar de vraag of het geen giftige bessen waren.  Nee, waarschijnlijk niet, maar ze nam toch het zekere voor het onzekere en heeft de bessen laten staan.
phpFYQ6Tn_c2PM
A ja : voor al deze feiten hadden we op de manège bijna een heuse draadoekenmeeting.  Ik had de Zsazsa bij van Vriendin J. die ze bij mij vergeten was op de GVD en die ze welwillend gedemonstreerd heeft voor een vriendin.  Een bevriend koppel had voor diezelfde vriendin een draagdoek bij die Vriendin K. dan weer welwillend gedemonstreerd heeft met Peuter J.
Dit was een : Hoe Men Het Aangename Aan Het Nuttige Koppelt In Eén Namiddag.
En tot slot : mijn Zoon is naar Sensation White.  Het Mega-evenement in het Sportpaleis.  Onderweg naar de Sensunik passeerde we een groepje jongeren , totaal wit gekleed en hun uiterlijk, onafgezien van de witte kleren, ontlokte mij onmiddellijk de kreet : O NEEE mijn kind gaat een avond tussen marginalen doorbrengen.  Maar laat ons hopen dat hij zich  amuseert en veilig terugkeert.  Ik hou mijn adem in...

 

30 maart 2007

Lachen met Babelfish

De vorige post vertaald met Babel Fish geeft :

 

On gone to school small bird sees on that there piepkleine sheets to the trees stand. ' that is by the zaadjes ' says them. I speak that halfslachtig but beginning rapidly concerning something else, because in fact I have of it no idea, how thumb start grow.

' photosynthesis!' A recess of my brein screams and I scream internally that I that also doubt. Because was that nothing with the colour? I have paid attention clear not well during the biologieles. Do I have will look up it now? Sigh...

 

 Er is nog werk aan de winkel zou ik zo zeggen.  Maar laat dat u niet weerhouden om alvast heelder webpagina's te vertalen op ledige momenten. Ik heb er toch even mee gegniffeld

Blaadjesmisterie

Op weg naar school merkt Kleine Vogel op dat er piepkleine blaadjes aan de bomen staan. 'Dat is door de zaadjes' zegt ze. Ik spreek dat halfslachtig tegen maar begin vlug over iets anders, want eigenlijk heb ik er geen idee van, hoe de bladeren terug beginnen te groeien.

'Fotosynthese!' Gilt een uithoek van mijn brein en ik gil inwendig terug dat ik dat ook betwijfel. Want was dat niks met de kleur? Ik heb duidelijk niet goed opgelet tijdens de biologieles. Moet ik het nu gaan opzoeken? Zucht...

29 maart 2007

Paasmarkt en boodschap uit het hiernamaals

Paasmarkt op school en dat betekende voor het OC hapjes maken en drankjes schenken. En beide presenteren aan de hordes ouders en kinderen die tussen de geknutselde koopwaren liepen. Ik ben er moe van.  Lang geleden natuurlijk dat ik nog eens 3 uur aan een stuk 'gewerkt' heb ;)  Ik ben dan ook als laatste gebleven met nog één andere mama om af te wassen en op te ruimen.  En ijverig te speuren naar weggesmeten coctailprikkers in de gang want daar zag mijn immer neurotische geest weer uitgestoken ogen van komen als de kleuters die morgen zouden oprapen.

Toen ik thuiskwam,wachtte mij nog een prettige verrassing in de vorm van een boodschap op Belgacom Messenger, de gratis boodschappendienst van Belgacom.  De boodschap luidde als volgt : 'Van Mieke , voor bazinnetje. Prietpriet, ik ben prietpriet hier heel gelukkig, prietpriet. ' Ingesproken met een uitgesproken parkietenstem. Merci Vriendin K. om mij weer te laten rollen van het lachen

Ik wou nog een foto posten van een aantal Kunstwerken die Vogeltje samen met bomma gekocht heeft op de paasmarkt, maar mijn kodak is plat en de oplader zoek.  Zucht.  Is het  niet het kabeltje dan is het wel dat.  Extreem irritant .Prietpriet.

 

28 maart 2007

Vergeten :

Nog vergeten te melden dat :-we goed gelachen hebben,-Vriendin K. heel goed een bange vis kan nadoen,-Vriendin J'ke eieren legt en aandachtig kan luisteren,-Vriendin M. de sla 3 keer gewassen heeft,-de poembak in het toilet kapot is, en dat K. en ik toepasselijk het lied 'de poembak is kapot' gegiecheld hebben. Met bijpassende stewardessgebaren. Schoon, voorwaar.-Ik nog heb : één tutje en een pak bloem van D. , een draagdoek van J. , waarschijnlijk een flesje van J'ke , twee taartrekjes van V/P . En god weet wat nog allemaal.-er vanaf nu niet alleen het rijstkoekenverbod is maar ook nog een babytrompetjesverbod. En dat de volgende keer de batterijen absoluut uit de speelgoedstofzuiger moeten, al moet ik het dekseltje openknagen.

GVD Lente-editie

Maar liefst 9 vrouwen en 14 kinderen waren er verzameld voor de GVD. 14 kinderen zijn héél veel kinderen. Maar ze waren allen voorbeeldig. Van de oudste tot de piepkleinste die eigenlijk vandaag pas geboren had moeten worden.

Dankzij het schitterende weer kon er ook buiten gespeeld worden, wat tot menig hartinfarct mijnerzijds geleid heeft wegens onze echt wel heel gevaarlijke trap. Om nog te zwijgen over alle andere vermeende gevaren die ik zag. Overal en constant. Ik zou nooit moeder van een kroostrijk gezin kunnen zijn, zonder aan de valium te moeten, dat is wel duidelijk.

Duidelijke Hoogtepunten met Bijna Hartstilstand :

-Elke keer er een kind de trap nadert krijs ik OP DE POEP NAAR BENEDEN GAAN waar geen hond naar luistert natuurlijk.

-Kindje E. die ik tot tweemaal toe van diezelfde trap heb geplukt. Kindje E. is 19 maanden en dol op trappen. Maar naar beneden klauteren op een stenen trap vol losse plavuizen is gegarandeerde hartstilstand voor mij.

-Piepkleine baby slaapt en slaapt dus wanneer de mama heel even met haar zoon in de tuin is vraag ik stiekem aan Vriendin D. die er vlakbij staat om eens goed te kijken of ze nog goed ademt.

-Ik zeg tegen iedereen op gezette tijden dingen als : ik wil mij niet moeien maar is dit en dat niet gevaarlijk.

-En dan den bloemekee : ik beloof op kindje E. te letten terwijl Vriendin M. haar spullen gaat wegzetten in de auto. Ik ben vrolijk aan het kletsen met K. en kindje E. gaat naar de living. Die is vrij veilig dus ik blijf doorkletsen. Tot K. plots gelijk een gek naar de deur spurt onder luid krijsen van E.'s naam. De voordeur dus, waarachter wel 7 gevaarlijke treden loeren. De deur was nog open maar E. is opgevangen door zijn mama die al aan de deur stond te telefoneren. Dikke, dikke oef en veel schaamrood op mijn kaken. Alhoewel zij natuurlijk wel de deur niet goed had toegetrokken ;)

 

Na de heerlijke Caesar Salad van Vriendin K. was het de beurt aan de quiches. 3 mensen gingen een quiche maken maar ik dacht dat dat veel te weinig zou zijn. Dus bakten we er elke twee, alhoewel diezelfde Vriendin K. op voorhand had gezegd dat 3 ruim genoeg zou zijn. En ze had gelijk, natuurlijk. Meer dan 3 schoten er over maar bijna iedereen heeft een stuk mee, dus dat is niet verspild. Bij deze zoals beloofd bloggewijs bekend : K. : GE HADT GELIJK!

Tevens moest ik ook nog speciaal vermelden van K. dat zij en vriendin M. nog lang gebleven zijn om alles, tot het laatste speeltje, op te ruimen én zelfs te poetsen. Waarvoor zeer veel dank. Opdracht volbracht.

Eervolle vermeldingen voor Vriendin D.(aperitief) Vriendin C.(hapjes) Vriendin J'ke (chocomousse), Vriendin M. (cakes),Vriendin J en Vriendin V/P (quiches) en Vriendin D2 die ik vandaag voor het eerst zag voor de zalige fles wijn. Zij is de mama van de piepkleine, superschattige baby en was wegens recent bevallen vrijgesteld van kookplicht. Ik ga mij van haar fles nu een glas degusteren en namijmeren in stilte. STILTE , oooooo, geen ronddraaiend Ikea -ei, geen trompetje, geen speelgoedstofzuiger, geen springend Tijgetje. Geen kindergeluiden what so ever te bespeuren. Aaaaaaaah!

27 maart 2007

Donald duck in Zaventem

Om half één gingen mijn ouders landen in Brussels Airport , zoals het ding tegenwoordig heet, dus om kwart voor twaalf karde ik, eventuele files in het achterhoofd, naar daar.

Om kwart over twaalf ben ik, geparkeerd en wel, aan het Arrivalgedoe en ik zie dat ze al geland zijn.  De bagage wordt nog niet uitgeladen volgens de monitor dus ik heb nog tijd genoeg om mij plaatsvervangend te verblijden in al het gelukkige weerzien rond mij heen.  Het doet toch wel wat, vind ik zo.  Babies worden in de armen van grootouders geduwd, er wordt hevig gekust en geschouderklopt en nog heviger gezwaaid.

Dan zie ik een eerste lading bejaarden uitgebraakt worden door de deuren.  Dat zal hun vlucht wel zijn, want ondertussen is de bagage op de band beland. Een steward duwt een honderdjarige in een rolstoel naar de uitgang van de hekken en het oudje wordt ei zo na overreden door andere, wel mobiele, bejaarden van het type dat voorsteekt in de supermarkt.  Met een norse vermaning weet de steward zijn frèle last toch eerst buiten te krijgen, duidelijk niet naar de zin van de anderen die hem woest bekijken.

Achter mij hoor ik opeens een donald duckgeluid.  Verbaasd kijk ik om.  Het blijkt een (weeral) bejaarde man met een bagagetrolley te zijn.  En het is niet de trolley die dat geluid maakt , maar de man zelf. Kweeek kwek, kweek kwek.  Zo gaat hij voort met in het kielzog zijn echtgenote.  Ik voel dat ik ga lachen, dus ik draai mij maar vlug terug richting deuren. Kweek kwek begod.  Ga zo maar eens door het leven.

Om tien voor één zijn mijn ouders dan eindelijk buiten.  Hun bagage was natuurlijk de laatste op de band.  A ja.  Wij kunnen geen grote weerziensscène spelen want ik ben snipverkouden en wil hen al niet bij de eerste voet op Belgische bodem besmetten,  maar we zijn evengoed blij om elkaar te zien.

Dan mag ik nog 4,40 € ophoesten voor de parking (vier komma veertig voor drie kwartiers, jewel!) en kunnen we vertrekken.

Mama heeft een Spaans flamencokleed mét schoenen en bijbehorende accesoires gekocht voor Vogeltjes verkleedkist.  Dat zal schoon zijn.  De waaier ga ik alvast confisqueren om mij op het terras stijlvol koelte toe te wuiven.

 

26 maart 2007

Uitnodiging!

phpI7t9WWPM

Deze fijne enveloppe stak vanochtend in mijn brievenbus. Een brief van de Stad Leuven! Eeuwenoud maar Springlevend! Zo meldde het logo rechtsonder. En wat zag mijn oog in het vensterstuk? UITNODIGING TOT!

Een naief mens had dadelijk een gat in de lucht gesprongen want een Uitnodiging Tot van de stad Leuven, dat klinkt toch echt wel fijn!

Gelukkig ben ik van het cynische soort en snapte ik dadelijk dat het om de boete ging die ik had opgelopen wegens schijfverzuim tijdens mijn bezoek aan De Maffe . 25 € mag ik bijdragen aan de stadskas.

Het is hun gegund. Een stad met zo een schoon stadhuis verdient dat gewoon.

Doodgeworden

Daarstraks besloot ik dan toch maar om de koe bij de hoorns te vatten en Vogeltje het droeve nieuws te vertellen.

'Vogeltje, ik heb slecht nieuws', zeg ik terwijl de tranen mij al a priori in de ogen schieten.

'Ik heb met de dokter gebeld en Mieke is dood, ze was te ziek.'

'A, ja da's niet erg.' Zegt ze. Doodkalm.

'Maar wat is dood,' voegt ze er even later nog aan toe. 'Is dat hetzelfde als slapen?' Ik ontken in alle toonaarden want mijn fantasie gaat in overdrive en ik zie mijn goede slaper al in een angstige krijser veranderen uit angst om niet meer wakker te worden.

Dus Mieke is doodgeworden. Waarom is dat slecht nieuws?' vraagt ze.

'Omdat het toch triest is voor ons hé' antwoord ik terwijl ik mentaal grote ogen trek over zo weinig reactie.

'Ja' beaamt ze. En vraagt om appels en druifjes. Mijn kind is niet normaal, niet normaal zeg ik u!

24 maart 2007

Ster

Ken je de reclame van Carglass? Een ster op je voorruit enzovoort? Awel ik vraag mij of ze mij ook kunnen helpen. Want ik heb ook eens ster, maar dan wel op de zijkant van mijn neus. Maar inderdaad wel kleiner dan een 2 eurostuk, dus dat moet lukken.

Het onding in kwestie begon vermomd als een puistje zijn carrière op mijn reukorgaan. Echter na de obligate uitknijppoging bleek dat het niet wilde bougeren. Bon, dat kan, er zijn ook niet-uitknijpbare puisten. Ik liet het ding dus zijn gang gaan in de ijdele hoop dat het vanzelf zou verdwijnen.

Helaas. Maanden later zit ik met een knalrode punt, mét stervormige uitlopers. Wat dramatischer klinkt dan het is, want al bij al spreken we hier misschien over 4 mm. Maar toch. Ik wil hem weg.

De laser kan misschien soelaas brengen. Zou mijn omnium het dekken?