01 mei 2007

Geen plaats.

Zaterdagnacht aan zee was ook wel speciaal.  Vogel was wat aan het hoesten, dus draaf ik op met water.  Thuis is ze gewend om met een nachtlampje te slapen maar daar is dat niet voorradig.  Of wel eigenlijk, maar het lampje is kapot.  Ze jammert op de nachtelijke manier van kinderen dat ze liiiicht wil maar ik zeg dat het groot licht echt niet kan.

Ik bied aan om even naast haar te komen liggen en dat vindt ze een goed alternatief.  Amper 10 minuten later, terwijl ik geniet van eindelijk, eindelijk nog eens naast het Vogellijfje genesteld te zijn zegt ze : Ik heb wél geen plaats he.

Dus ik antwoord : moet ik dan liever terug in mijn bed gaan liggen?

Ja, zegt ze vastberaden.

Dus ik druip zielig af, terug naar het echtelijke bed.  En Vogel slaapt, zonder licht. Maar ook zonder mama die alhoewel ze met haar achterwerk uit de sponde hing, blijkbaar toch te storend was voor de Vogelslaap. Hmmm.

Commentaren

Arm dutske !
Die fase is bij ons alvast nog niet aangebroken.

Gepost door: Brompot | 02 mei 2007

heerlijk toch zo'n kind... en de tweestrijd tussen schrik en plaats... de warmte van het moederlichaam of de vrijheid van ruimte.

Gepost door: sodade | 02 mei 2007

De commentaren zijn gesloten.