18 mei 2007

Woordenstroom 2

Naar de home van de overleden tante, samen met Praatzieke Tante, Nonkel en Mama en Papa.  Het was om het zacht uit te drukken vermoeiend.  Praatzieke Tante was weer op volle toeren en ik zag tijdens het onderhoud op de administratie van het home mijn vader uit het kantoortje verdwijnen. 
Wanneer ik hem vervoeg zegt hij dat hij het op de zenuwen krijgt van Tante.  Wie niet, vraag ik u.  En dan had ze al een kalmeringspilletje ingenomen.  Volgens eigen zeggen doet ze dat heel zelden, enkel in 'cruciale gevallen' (sic). Daar geloof ik niet veel van maar soit.  En ook mijn moeder had zich een halfje gepermitteerd.  Want van meer krijgt ze hoofdpijn.  Diepe, diepe zucht. 

Daarna nog langs de begrafenisondernemer waar gelijkaardige scènes zich afspelen.  Oeverloos gepraat en gevraag, maar geen oor naar antwoorden.  Ik neem daar dan maar even het heft in handen en handel de formaliteiten af.

Al bij al was het allemaal nog vlug achter de rug en kon ik naar de Delhaize.  Waar helaas weer grote aantallen bejaarden ronddarden en wegens brugdag ook mama's en kinderen maar geen enkele smakelijke man om eens naar te loeren en zo mijn 's ochtends teloorgegane levenslust terug te vinden.  Damn.

Commentaren

Er zijn zo van die dagen dat alles tegen zit, zelfs den delhaize!

Gepost door: Mathil | 18 mei 2007

De commentaren zijn gesloten.