31 mei 2007

Koorts

In tegenstelling tot vorige winter heeft Vogeltje het ziekteseizoen bij uitstek goed doorstaan. Maar om 12h vanmiddag kreeg ik telefoon van de juf. Vogel had overgegeven. In de eetzaal ocharme. Dat zal de apetijt van de etende kleuters wel niet bevorderd hebben.

Thuis leek het allemaal niet zo'n vaart te lopen. Ze was vrij levendig, wou een uurtje later zelfs eten en moest meermaals aangemaand worden om het een beetje rustig aan te doen.

Maar plots, laat op de middag, keerde het. Ze kreeg koorts, hoge koorts aan haar rode wangen en gloeiende lijfje te voelen (mijn thermometers zijn nog steeds ofwel kapot ofwel niet erg betrouwbaar). Zelfs Junifen deed niet veel. En ze lag zielig in de zetel, met haar voetjes op mijn schoot en één hand in de mijne, te kreunen. Maar pijn had ze niet, zei ze. Arm Vogeltje. We hebben zelfs Koen de Keurslagerbeer zijn verjaardag niet naar behoren kunnen vieren. Na nog een dosis junifen ligt ze nu te bed, hopelijk morgen gezond weer op.

19:25 | Permalink | Tags: ziek | Commentaren (5)

Dr.Phil en de tafel

De Nijvere Lezertjes weten ondertussen waarschijnlijk wel dat ik een grote fan van Dr. Phil ben.  Hoe hard mijn vrienden en vijanden ook lachen, niets haalt mijn bewondering voor de Phil onderuit.  Zo een wijze man, blijf ik maar verzuchten.  Wijs in de niet-Gentse betekenis weliswaar.

Vanochtend was ik naar de herhaling van de aflevering van gisteren aan het zien omdat Phil gisteren iets te laat zijn opwachting op het scherm maakte.  En toen viel plotseling de distributie uit.  Nu had ik een Telenetbusje zien staan een paar huizen verder, dus ik wist direct wie de snoodaard was die tussen mij en mijne Phil wou staan.

Ik rep mij naar buiten en vraag de man, die bovenaan de ladder aan kabels staat te prutsen wat hij met mijn distributie gedaan heeft.

 ' O niks', zegt hij in eerste instantie.

 'Zijt gij daar wel zeker van?  Want het is wel toeval hé, dat gij daar staat te vijzen en mijn distributie uitvalt TERWIJL IK NAAR DR. PHIL AAN HET KIJKEN BEN'

'O woont u daar?' vraagt hij en wijst in de richting van mijn stulp.'O ja sorry, ik had even dit kabeltje uitgetrokken.'

'Ik docht het al' bevestig ik.

'Voilà zie, het steekt er al terug in, u kunt verder kijken' knikt hij vriendelijk.

Ik knik genadig terug en bedank hem.  En rep mij terug naar de Phil.

En terwijl ik verder kijk, valt mij voor de tigste keer iets op.  En dat iets heb ik voor U gekodakt, Lezertje.  De eerste foto is de set van de geliefde dokter.  De twee andere zijn foto's van mijn eettafel (een erfenis waar ik in eerste instantie niet veel om gaf, tot het mij opviel.)  Toeval?  Ik docht het niet.  Oordeel zelf :

Dr%20Phil%20Set

 

IMGP0129

 

IMGP0130

 

11:13 | Permalink | Tags: dr phil | Commentaren (3)

30 mei 2007

Koen

Vogel heeft het spelletje 'mama laat dit diertje eens praten' herontdekt. Dat moest ik vroeger veel doen maar het was nu toch al enige maanden geleden.

Dit spel houdt in dat een willekeurig speelgoeddier middels mezelve een stem krijgt en dat ik hem ook moet vasthouden en zijn kopje levensecht moet laten bewegen tijdens het praten. U snapt direct dat het niet mijn favoriete spel is.

Helaas, sinds gisteren moet ik De Keurslagerbeer (gekregen van haar tante, komende van een spaarkaart van.. Juist ja! De Keurslager!) leven inblazen en eindeloze gesprekken laten voeren met mijn Vogeltje. Met een berenstem, uiteraard, wat denkelijk niet bevorderlijk is voor het welzijn mijner stembanden. Hij moest gisteren plots ook een naam en het eerste wat bij mij opkwam was 'Koen' en nu heet de Keurslagerbeer dus Koen.

En het blijkt nu, volgens Vogel, dat het morgen Koen zijn verjaardag is. En dus moeten we morgen feesten, want ze is uitgenodigd op zijn feestje. Dit laatste heeft ze zelf bekokstoofd met Koen, daar had mijn stem niks mee te maken. Koen heeft alvast een feesthoedje klaarliggen en ook Mickey, Zebra en Cliffordhond zijn uitgenodigd.

En ik zal ook wel mogen komen. Uiteraard, wie gaat er anders Koens vreugde over zijn feesteten (honing uiteraard) uitdrukken?

Maar wat nog straffer is : Koen mocht zelfs mee gaan slapen. In Haar Bed! Nog nooit heeft een knuffel die eer gekregen want Vogel wil nooit knuffels in bed. En nu liggen ze daar zij aan zij, te slapen in afwachting van Koens verjaardag. Spannend! Zou ik alvast ballonnen hangen?

Park

Aangezien het weer en de temperatuur redelijk waren had ik naar Mevrouw Vooralsof  gebeld om te vragen of zij zich deze middag in 'haar' park zou bevinden.  Zo kon ik ineens haar kom teruggeven die hier al sinds de vorige GVD stond te staan. 

En dus togen Vogel en ik tegen half drie parkjeswaarts.  Gelijktijdig kwam daar onze afspraak aan, met haar Zoontje en Dochter L. Vrolijk begonnen de meisjes levende en dode hemelbeesten te verzamelen en te begraven .  Ik vermaande nog : 'enkel de dode hé' waarop Dochter L. zei : 'O ja, deze is helemaal plat, die is toch dood he?'  En dat leek ons een redelijke veronderstelling.

Even later kwamen er schoolgenootjes van Dochter L. aan en werd Vogeltje een beetje aan haar lot overgelaten.  Ze maalde er slechts  even over en ging zelf spelen.  En toen moest ze plassen.  Wat mijn eigen schuld is want ik was het plassen-voor-vertrekritueel vergeten.  Dus doken we het bos in en hief ik Vogel omhoog waar ze plaste zonder mij of zichzelf te bevuilen.  Flink zo!

Mevrouw Vooralsof en ik keuvelden gezellig verder waarbij het mij direct duidelijk werd waarom zij zo een twijgachtig figuur mag hebben.  Zoontje moest namelijk met de regelmaat van de klok terug gehaald worden als hij te ver afdwaalde, of in de buurt van een Creep op een bankje kwam, telkens met een bewonderenswaardige sprint van Mevrouw V.  Misschien had ik gewoon een beweeglijker kind moeten hebben.

Even later kwam Vogel melden dat zij weer naar het toilet moest, maar ditmaal voor een Grote Boodschap.  En die zag ik ons niet direct in het bos placeren dus ruimden wij onze spullen bijeen en gingen terug huiswaarts.  En het was niet gelogen, het bleek een vruchtbaar toiletbezoek bij thuiskomst.

'Het was leuk in het parkje' zei Vogel 'Ik had alleen wel meer met L. willen spelen' 

'Volgende keer' troostte ik haar, maar ze was het alweer vergeten en babbelde lustig verder.

29 mei 2007

Antwerken

7c900af0-1e05-4907-af11-81c20cb36c0aVanochtend moest ik via de Leien naar een afspraak. En net zoals vorige keer zat er niks anders op dan van links naar rechts te zwalken. Hekel!

En dat met een hoofd kloppend van de sinuspijn. Want ja, daar ben ik sinds gisteren mee gezegend, als waardige opvolger voor de allergie. En ik die dacht dat na een jeugd vol sinusitus die euvel mij eindelijk verlaten had. Ik zou een mooi verhaal kunnen vertellen over wat er eergisteren uit mijn neusholte kwam, maar ik zal het u besparen, het is tenslotte lunchtijd.

In het terugkomen ben ik langs de Rooseveltplaats gereden, ook altijd fijn. Men mag sinds die heraanleg blij zijn dat men bij het afdraaien niet door een tram geramd wordt. Het trekt op niks, NIKS zeg ik u.Maar volgens Antwerken zal (als ik het goed begrepen heb tenminste want het is nogal een onduidelijke uitleg) de leienmiserie in najaar 2007 achter de rug zijn. Eerst zien en dan geloven, en dan zal het ook wel weer op niks trekken. Uw huisvrouw, door kloppende oogkas getransformeerd tot een pessimist. Het is weer eens wat anders.

26 mei 2007

Raar

Aangezien Vogel vanmiddag naar het verjaardagsfeest van haar beste vriendin ging, moesten we des ochtends nog even om een cadeautje.  In de mooie speelgoedwinkel in de Aangrenzende Gemeente.  Veel houten speelgoed, schitterende poppen,  gewoon speelgoed, noem maar op. 

Ik had mij dan ook verwacht aan de vraag om ook iets voor haar te kopen.  Uiteraard.  Kind In Speelgoedwinkel, u weet wel. En uiteraard had ze dan ook wel iets gekregen.

 Doelbewust gaat ze op zoek naar een Kado voor de vriendin.  We vinden heel vlug iets geschikt en zonder boe of ba, zonder nog eens rond te kijken, zonder ook maar de minste aandacht voor de uitgestalde weelde, zonder de vraag om een speelgoedje voor zichzelf, stapt ze ermee naar de kassa. 

Is mijn kind wel een kind?

 

25 mei 2007

Dromen 2

Ik kon niet slapen vannacht, ik heb 02.00 nog zien passeren en toen ik eindelijk wel sliep, droomde ik dat ik niet kon slapen.  Go figure.

En tijdens mijn slapeloze nacht, droomgewijs, kwam daar ineens Pieter de Crem in mijn slaapkamer.  Pieter de Crem, lezertjes!  Ik wist zelfs niet dat ik die mens kende, ik heb hem gegoogled en jawel hij ziet er exact zo uit als in mijn droom.

En wat deed hij daar, vraagt u zich misschien af?  Wel hij kwam Sien en Mariagewijs met van die staalpotjes door mijn huis, op zoek naar schimmels, vuil en bacteriën.  En hij was gedegouteerd door wat hij allemaal aantrof.  Zeer vreemd want de poetsvrouw is net geweest.  En toen hij de deur uit was, was het in mijn droom 7 uur en had ik dus niet geslapen en toen volgde er nog een waanzinnige tocht met een trein, naar een studentenhuis, waar Pieter beter eens had kunnen langsgaan dan langs mijn huis want het was er niet proper, zacht uitgedrukt.  En vol studenten met dreadlocks.  Leuke mensen trouwens.

En toen werd ik wakker en was het 5 uur.  Om maar te zeggen dat ik niet goed geslapen heb.  Pieter de Crem begot.  Hoe kom ik erbij?

decoration

 

24 mei 2007

Wazig

De Fenistil druppels helpen wonderwel. En ze maken mij slechts een ietsje wazig. Wat eigenlijk nog niet zo'n onprettig gevoel is. Vooral niet vandaag, met de begrafenis en al.

Waarbij men neven en nichten ziet, die om te beginnen minimaal 20 jaar ouder zijn en niet echt, hoe zal ik het zeggen, Ons Soort Mensen. En stokoude tantes, waarvan er eentje mij van zo dichtbij kwam bekijken dat er amper een sigarettenblaadje tussen onze gelaten had kunnen kruipen. Het mens had dan ook wel een oogprobleem en was bijna 90

Om al helemaal niet te zeggen dat mij bij wijle een hoog 'In de Gloria'gevoel bekroop. En het was ook triestig ja, uiteraard. Ik ben de laatste jaren al iets te veel naar begrafenissen geweest. Hmmpff.

23 mei 2007

Allergie

Ik was vanochtend aan het vervloekte boekje bezig, dat absoluut af moest toen er in mijn hoofd iets raars gebeurde. Wat ik 's ochtends had aangezien voor een minieme verkoudheid, bleek opeens te ontaarden in iets allergie-achtigs.

Mijn neus begon te lopen tegen 100 per uur, mijn ogen traanden en werden bloedrood, mijn keel voelde krasselig (?) aan en ik werd ontzettend benauwd.

Een waterijsje (op aanraden van Vriendin A) bracht een beetje soelaas voor de benauwdheid maar de rest bleef lustig lopen en tranen.

Het boekje geraakte desondanks af en nadat Vogel gehaald en gevoed was, ben ik op de zetel beland. En heb ik geslapen. En nu hang ik weer op de zetel en voel mij nog altijd even miserabel.

Zou ik dus zomaar, out of the blue, een allergie hebben gekregen? En aan wat dan? Pollen? Haren van processierupsen? Boterhammen met tonijnsla? Wat een miserie zeg. Ik wil helemaal niet allergisch zijn.

21 mei 2007

Werk

Uw huisvrouw heeft quasi de hele dag gewerkt.  Meer nog, ze is nog bezig.  En nee, ik heb geen betaald emplooi aangepakt maar ik heb besloten het programma-annex-advertentieboekje voor ons schoolfeest zelf te maken.  Want anders moesten we een wildvreemde buurman van een OClid , die het uit de goedheid van zijn hart wou doen, lastigvallen met deze toch wel monsterlijke klus.

Het gaat mij dagen en dagen werk kosten, maar zoals Geliefde altijd zegt : 'het is niet dat ge iets beters te doen hebt.'  Vandaar dat ik vandaag de moed in handen heb genomen om mij op PDF, scanner en nog vanalle onbekende terreinen te storten.

Onverhoopt succesvol, al zeg ik het zelf.  Er is een graficus aan mij verloren gegaan. Dus als u de komende dagen weinig van mij hoort, dan is het omdat ik worstel met Het Boekje.  Als ik maar geen burn-out heb binnenkort.  Ik voel hem precies al opkomen.