30 juni 2007

Snert

Ik heb al maanden het kleine machientje liggen dat moet dienen om met de bankkaart aan te melden ipv met een wachtwoord.  Wachtwoord vind ik veel handiger dus ik docht : zo lang het zo werkt, vergeet ik dat machientje.

Vandaag marcheerde het niet meer.  Dus zoeken naar het machientje onder denigrerende blikken van Geliefde omdat ik natuurlijk niet meer wist waar het lag.  Na een paar minuten had ik het echter al, dus hij kon zijn blikken weer opbergen.

Er zat geen gebruiksaanwijzing bij, maar ik meende dat het zichzelf wel zou uitwijzen. Nou niet echt dus.  Voor ik had uitgevogeld wat men met response bedoelde én de schier onleesbare over te typen letters had ontcijferd, was ik drie pogingen verder en was mijn kaart geblokkeerd voor onlinegebruik.

Fijnfijn, nu kan ik maandag pas bellen om ze te laten deblokkeren en kan ik geen betalingen uitvoeren.

Snertvooruitgang.

Solden en grapjes

Vanochtend naar 't Stad.  Niet voor de solden maar ondanks de solden.  We waren extra vroeg gegaan (nou ja, ik was om negen uur opgestaan, een grote effort voor een zaterdag en om half elf waren we er) maar er was al bijna geen doorkomen aan. En als er iets is waar ik een hekel aan heb, dan is het wel een mensenmassa op koopjesjacht.  Nou nee, er zijn veel dingen waar ik een hekel aan heb maar die som ik een andere keer wel eens op.

In extremis heb ik een paar bloesjes gekocht, niet gepast want daar heb ik ook een hekel aan (aha! Nog eentje!) en 5 boeken maar die waren uiteraard niet in afslag. 

Vanmiddag dan naar de Valk, waar een vriend een verhaal begint met : 'Toen ik in Vietnam was....' waarop ik gillend plat ga van het lachen, want ik zag hem al door de loopgraven kruipen.  En het verhaal ging over verbrand zijn.  Van de Agent Orange denkelijk.

En als uitsmijter vond Geliefde het heel vermakelijk om Vogeltje van de wasabi bij zijn sushi te laten proeven ('Tuurlijk mag je proeven Vogel!'). Zij echter iets minder.

29 juni 2007

Bad

Om half negen werd ik gewekt door Mme Zsazsa. En omdat ik dus mijn eerste 10 wakkere minuten telefonerend heb doorgebracht en al beneden was, besloot ik later te douchen terwijl Vogel in bad zat. 

Maar toen Vogel in bad zat, besloot ik uit kouwelijkheid mee te water te gaan.  U zal zeggen : nou en?  Maar ik ga hier dadelijk een schaamtelijke bekentenis doen :

Ik was nog nooit samen met mijn dochter in bad gegaan.  Helemaal nooit.  Dat heeft zo zijn redenen : toen ze klein was ging Geliefde altijd met haar in bad terwijl ik van aan de zijkant het wassen voor mijn rekening nam.  Toen ze iets groter was ging ze alleen of nog steeds met Geliefde in bad.  En dit allemaal omdat ik ten eerste niet van baden hou want daar word ik loom van, en ten tweede omdat ik vond dat Geliefde toch iets aan de verzorging van zijn dochter mocht bijdragen.  Maar toch schaamtelijk, ik beken.

Ik stapte bij Vogel in bad, nadat ik toestemming gevraagd had, en ze kon er precies niet van over.  Met Jacques Vermeire-achtige mond zat ze te glimlachen. En daarna hebben we een gezellig vrouwenpraatje gehad, over shampoo en conditioner.

Ik ga hier toch een wekelijks ritueel van maken, want gezellig was het wel.

28 juni 2007

GVD de prévakantieversie

GVD, de ochtendrush

Samen met de poetsvrouw sorteer ik Vogeltjes speelgoed op Gevaarlijk voor Peuters Of Niet.  De Gevaarlijke dingen sleur ik naar boven.  Poetsvrouw poetst de living grondig, zoals ik verzocht had.  De salontafel met de Gevaarlijke Punten verschuiven we zodat de tapijt helemaal vrij is en de punten buiten het bereik van kinders.  Dat spaart mij op een dag toch 10 hartaanvallen, dus dat is een goeie zet.  Ik maak het gehakt, één van de vullingen voor de tortilla's.

Het Vreetgebeuren

Even voor twaalf komen Mme. Zsazsa en Vriendin M. aan.  We drinken een glas.  Of twee. Zelfs ik, mijn dieet vloeistofgewijs even vergetend.  Mme. Zsazsa bereidt de kipvulling, Vriendin M. hakt en snijdt.  De Peuters dartelen rond.  Stilletjesaan druppelen de andere vriendinnen binnen.  Vriendin V/P en Vriendin D. gelijktijdig, euforische doch ietwat onoprechte  uitroepen slakend over mijn gordijnen.  Mevr. Vooralsof en haar Orgastische Chocomousse vervolledigen voorlopig het plaatje want Vriendin J. komt later en Vriendin C. komt niet wegens ziekte.

We aperitieven verder en ondertussen wordt de laatste hand aan het eten gelegd.  Even is er paniek wanneer we ontdekken dat de oven die ik met de beste bedoelingen gemeneerproperd heb, schoonmaakmiddeldampen afgeeft.  We besluiten dat de tortilla's toch in zilverpapier opgewarmd worden en dat het niet merkbaar zal zijn. En aan het Gevreet te zien, was dat inderdaad het geval. 

 

php7l1xSz_c2AM
phpAad80M_c2AM

Ik wil ook nog heel graag een foto posten van de gevulde tortilla van Vriendin D.  Maar die staat op Vriendin M. haar kodak, dus nog even geduld.  Want die tortilla was zodanig gevuld, dat hij niet meer toe ging.  En zij dacht dat niemand dat zou merken, maar dat was ijdele hoop natuurlijk.

En wat heb ik gegeten, vraag u zich misschien af?  Proteïneprut natuurlijk! Aanschouw het bord dat aan velen innige deelnemingskreten ontlokte, en kreten van afgrijzen.  Maar het heeft mij best gesmaakt. Zei ze zielig.

phptbzQsX_c2AM

En terwijl de anderen Dé Chocomousse verorberen, én smurfentaart, smul ik van mijn proteïnechocomousse.

Daarna gaan we allemaal vadsig in de zetels of op de grond hangen.  En gelachen dat we nog hebben. En de kinders hebben zich ook geweldig geamuseerd.

 Zoals Mme Zsazsa 's avonds heel terecht opmerkte : Vriendinnen, drank en eten, dat is puur geluk.  En gelijk heeft ze.

 

26 juni 2007

Ruiten en gordijnen

In het water om de ramen te lappen gooi ik heel ouderwets amoniak.  Een tikkeltje te veel want de dampen bedwelmen mij bijna. Ik begin aan de ruiten en bedenk dat het veel te lang geleden is .  Maar dat had ik even tevoren ook al bedacht toen ik de gordijnen er afhaalde en moest niezen van het stof dat mee naar beneden kwam. Shame on me.

Als ik bij de zijkant ben zie ik de bejaarde buurvrouw die mij vanuit haar slaapkamerraam een bemoedigende thumbs up en een goedkeurend knikje geeft.  Dat betekent ofwel dat ze medelijden met mij heeft ofwel dat ze blij is om eindelijk niet meer op smoezelige ramen en dito gordijnen te moeten zien. Ik houd het gemakshalve maar op het eerste.

Beste Vriendin V/P, ik hoop dat ge al mijn efforts op prijs stelt.  Ik zal morgen de hond nog parfumeren.

En zowel aan Vriendin V/P als aan de anderen : ik EIS bewonderende blikken en geluiden, echter wel bij het binnentreden van de living want langs buiten zien de gordijnen er nog altijd niet wit uit wegens iets getinte ramen.  Maar langs binnen straalt de Dixanwitheid u tegemoet.  Apprecieer het luidruchtig.  De huisvrouw dankt u!

25 juni 2007

Mevrouw Proper

Deze ochtend mochten de mama's komen poetsen in de klassen.  De kuisvrouwen doen blijkbaar alleen vloeren en tafeltjes, dus 1 keer per jaar, veel te weinig als je het mij vraagt, wordt er eens hulp ingeroepen om alle kastjes en speelgoed een beurt te geven.  Legoblokken en klein speelgoed worden mee naar huis genomen door mama's die niet kunnen/willen komen poetsen.

Wij waren met 2 voor onze klas.  Ik heb driekwart klas gepoetst en de andere mama 1 kwart.  Mr. Proper was er niks tegen, gelijk een derwisj dwarrelde ik met mijn vod in het rond.  En ik heb dan ook nog eens goed gepoetst, geloof het of niet.

Ik had zo de smaak te pakken, dat ik thuis ook nog de keuken gedaan heb, én zelfs de bestekla heb afgewassen (enfin machinaal, maar das nog beter).  Zo kan poetsvrouw de woensdag zich wat concentreren op de living.  Denkelijk een verloren zaak gezien het bezoek dat ik 's middags ga ontvangen maar kom.

Dus neurotische en giechelende vriendinnen : de bestekla is alvast klinisch schoon, morgen de ijskast nog.  Rest asure, geen voedselvergiftigingen in het verschiet.  Tenzij je ze zelf meebrengt.

24 juni 2007

Beton!

Tijdens Mme Zsazsa's bezoek gisteren waren we aan het klagen over vieze beesten allerhande.  Kevers, rupsen, muggen en dazen, vliegen, spinnen en wormen, we besloten dat de natuur eigenlijk niet veel goeds te bieden heeft.

'Overal een betonneke over gieten' besloot Mme. Z. Waarop ik zei dat we daar misschien een nieuwe politieke partij rond konden oprichten. Of was het omgekeerd?

In exclusieve première hier de voorstelling van onze partij :

Beton!

Onze voorlopige programmapunten zijn :

-Overal beton

-Ook een beetje modder voor de 4X4 rijders.

-Alle landbouw naar Dardennen zodat wij insectloos kunnen leven.

Voel u vooral vrij om verdere suggesties te geven.  En om uw steun te betuigen, uiteraard.  Beton! zal misschien niet veel stemmen krijgen, maar ach , Groen! ook niet, dus wat geeft het.

Vogel is alvast fan denk ik, gezien haar minachting voor weidepaarden.  Den beton! op , denkt ze.

Wei

Vanmiddag ging ik van de manège tot bij Vriendin J. die een demonstratie voor een hoop vrouwen gaf van haar geweldige kinderkleertjes (ga dat zien! http://www.kikisj.be ) . Vooral omdat de mij tot dan toe IRL onbekende vriendin A. ook zou komen (we hebben elkaar doodgeknuffeld ;) ) want de kleertjes kende ik al (maar kocht toch nog een extra overslagtuniekje wegens zo'n schone rode kleur).

Ik wou slechts een uurtje blijven, het werden er bijna 2, en toen kreeg ik Kleine Vogel nog niet mee.  Die wou nog blijven spelen.  Dus bood Mme. Zsazsa zeer vriendelijk en grootmoedig aan om Vogel later naar de manège te brengen.

Op de korte rit van bij J. naar ons vroeg Vogel aan Mme. Z. of zij ook paarden had. Mme.Z. bevestigde dat zij twee paarden heeft.  En waar staan die dan wel, wou Vogel weten.  Wel, op de wei aan ons huis, vertelde Mme.Z.  Waarop Vogel in schaterlachen uitbarstte.  OP DE WEI, alleee zeg.  Onze paarden staan wel in de manège hoor. Wederom schaterlach.  En terwijl Mme. Z. nog iets heel anders aan het vertellen was, bleef Vogeltje lachen.  Op de wei, hoe komt ze erbij!

Want Valk heeft wel een wei (waar Geliefde tussen haakjes 3 dagen in gewerkt heeft deze week om ze te fatsoeneren) maar staat het grootste deel van de tijd wel op stal.  Zoals een fatsoenlijk paard betaamt blijkbaar, volgens Vogel.

Wat mij naadloos naar het volgende onderwerp brengt, haak niet af Beste Lezertjes, maar lees het volgende bericht, u maakt de geboorte van een nieuwe partij mee!

23 juni 2007

Trapped

Op de manège kregen we vanmiddag het bezoek van Mme Zsazsa met zoon J. Nadat Geliefde gereden had (en ik een kwartier) gingen we nog wat drinken.  Mme. Zsazsa loopt naar het speeltuintje om haar zoontje terug te halen en roept mij opeens met dringende stem.

Ik snel toe en wat blijkt : een jongetje van een jaar of tien heeft zich bovenop een klimrek in kubusvorm gehesen, is door de dwarspalen gaan hangen aan zijn armen,lijf naar beneden en kan zich niet meer terughijsen. Beeld u iemand in die door een plafond gezakt is .

Giechelend bevrijden we het slachtoffer uit zijn benarde positie door hem aan zijn benen en achterwerk te steunen en hem zijn armen te laten lossen.

Zijn moeder kwam er net aan en neemt hem mee terug , onderwijl 'aandachttrekkerke' mompelend. Ocharme de jongen. Tot zover zijn machopogingen.

Verder kunnen we nog naar binnen vluchten voor een gigantische stortbui.  Mijn arme Zoon, die zit op een festival in de Lilse Bergen.  Gelukkig heeft hij droge kleren bij. Hij zal ze kunnen gebruiken.

22 juni 2007

Vliegen

Opeens schoot mij gisteren een spelletje te binnen dat ik met Zoon ook altijd deed : ik lag op mijn rug en zette mijn voeten op zijn buik , nam zijn handen vast en hop daar vloog hij .  Op en neer links en rechts, dolle pret verzekerd.

Dus ik zei tegen Vogel dat ik haar ook ging laten vliegen. Dolenthousiast was ze, maar de vrolijke geluiden die ik produceerde (wiiiiiieeeew wiieeeew zoiets) moest ik achterwege laten, dat vond ze blijkbaar maar onnozel.

Vanmorgen was het eerste wat ze vroeg of we vanavond weer gingen vliegen.  En dat hebben we gedaan.  Amai ik voel het nog in mijn benen.  Vliegen met twintig kilo is niet evident.  Maar wel leuk.