30 juli 2007

Kabeltje terug en hier is de Gaston dan

Op de schoot van Vogeltje :
gaston
Bij mij op de arm :
gaston2

 

 

29 juli 2007

Zen en de kunst van het paardrijden.

Vandaag zat ik naast een man die net een paar maandjes paardrijdt en net een eigen paard gekocht heeft.

Hij vond het wel jammer dat je met een paard, in tegenstelling tot met een forse hond, niet echt kunt 'roefelen'.  Nochtans , zei hij, had hij verleden week fijn gespeeld in de piste met zijn paard dat losliep.

Mijn wenkbrauwen gingen al een fractie omhoog maar ik luisterde naar zijn verhaal.  Paard kwam (ik citeer) nogal dominant af met hoge staart en benen en hij heeft dan een paar keer in de BOE-IK-LAAT-U-SCHRIKKEN-zin naar zijn poep gesprongen.  Ik merkte op dat ik dat nu niet echt verstandig vond, maar hij zei (en ik citeer weer) dat hij op het moment dat hij het genoeg vond, in zijn zelf, in zijn centrum , zijn middelpunt vond en zei : GENOEG, en het paard stopte.  Ik  docht bij mezelve : Huh???? en zei nogmaals dat hem dat wel eens zuur kon opbreken.  En toen kwamen er andere mensen converseren en ben ik er niet op verdergegaan.

De Huh??? bleef echter en ik vertelde  dit merkwaardige verhaal aan een vriendin daar.  Die wist mij te zeggen dat deze man pretendeert een Zen-boeddhist te zijn die als laatste opdracht van zijn Zenmeester gekregen had om te gaan paardrijden om zo een band met het Paard op te bouwen op weg naar Zennigheid.  En af en toe vindt deze man blijkbaar zijn middelpunt en centrum en gaat het paardrijden schitterend (volgens zijn instructrice doet hij stommiteiten waarbij zij moet wegkijken) en gaat hij binnen een paar maanden, I kid you not, de gedachten van het paard kunnen lezen.

Volgens mij wilde de zenmeester deze man gewoon uit de weg en heeft hem daarom voorgesteld om te gaan paardrijden.  Want nu vraag ik u : HUH????

Rare jongens die boeddhisten.  Of althans toch de would-be soort.

28 juli 2007

De week enzovoort

Deze week heb ik mijn lezertjes weer gruwelijk verwaarloosd, waarvoor mijn verontschuldigingen.  Met de vakantie en Vogel alom aanwezig lijkt het posten er niet van te komen , alhoewel ik toch genoeg interneturen klop.

We hebben een heel gezellige middag achter de rug met Mevr. Pixie wiens man nog in extremis werd opgetrommeld voor een etentje à l'mproviste en voor de rest ben ik druk geweest met vanalles en niets.  En ook met honderachtentwintig manden strijk, maar dat terzijde.

Vandaag zijn Geliefde en de man van Mevr. Zsasa samen gaan wandelen te paard.  Met een aantal anderen die allemaal bij ons op de manège staan.  In tegenstelling tot het paard van de geliefde van Mevr. Zsazsa, tot bij ons vervoerd per trailer, dat er al bij het opzadelen vandoor ging blijkbaar.  Gelukkig heeft mijn neurotische zelf dat niet moeten meemaken.

En terwijl Mevr. Z. met kinderen , Vriendin J . met kinders en ikzelve en nog een paar anderen ons vermaakten met drinken en lachen , bleek onze Valk het niet grappig te vinden dat hij tijdens de wandeling de neus van het paard van de Geliefde van Mevr. Z. in zijn gat had hangen.  En hij gaf een trap naar achter (wat ik had durven zweren dat hij nooooooit zou doen).  Gelukkig zonder erg maar ik weet niet of  de Geliefde van Mme Z. nog met mijne Valk in de buurt uit wandelen durf te gaan.

Ach wat zou het ook, dan komt hij er gewoon bijzitten terwijl wij ons prima vermaken.  Zijn Zoon mag in elk geval àltijd meekomen, want dat is een ontzettend fijne jongen die onze kinders heel de middag heeft beziggehouden, niet verpinkt bij onnozele praat van de vrouwen en nog wat intelligente opmerkingen op de koop toe geeft.  Ge moet het maar kunnen, als 11 -jarige.

Missing kabeltje en Gaston

Mijn kodakkabeltje is missing en not to be found binnen een redelijke tijdspanne zo blijkt.  Want gisteren zijn we naar Gaston gaan zien en hij was om op te vreten. Gaston is dus onze Chihuahua to be, voor degenen die niet meer mee zijn.

Goed gegroeid, helder uit de ogen kijkend en heel op zijn gemak na het initiële gebibber toen hij net van zijn mama weggerukt was om op onze schoot te komen zitten ter bezichtiging.

Nog 5 weken en hij is echt van ons.  En ik had u zo graag foto's laten zien, ware het niet dat mijn kabeltje verdwenen is. Damn.  Maar hij ziet er geweldig uit. Ik verzeker het u.

24 juli 2007

Gevangenis

Volgens Vogel ga je naar de gevangenis als je over een witte lijn rijdt.  En toen ik daarstraks héél even voor een garage stond om de groenten op te pikken en ik haar zei dat we ons moesten haasten omdat ik daar niet mocht staan, was ze er precies toch ook niet gerust op.

Want op de terugweg vroeg ze of de politie ons niet gezien had.  Euhm nee waarom, vroeg ik, ze mogen ons toch zien, we doen toch niks mis?

Jawel, zei ze, we hebben daarjuist verkeerd geparkeerd en subiet moeten we in de gevangenis.

Alsof die nog niet vol genoeg zitten.

Bezoek

Gisteren kwam Mevr. Vooralsof met haar dochter langs om wat spullen te halen.  Dochter was gekleed als een Holly Hobbiepop.  Tenminste dat vond ik en Mevr. V. bekende dat ze het erom gedaan had omdat ik daar mijn voorliefde eens voor had laten blijken.  En schattig dat ze was!

Onze dochters waren direct weer vertrouwd met elkaar, gingen de vissen voederen, Zoon plagen, zich verkleden en uiteindelijk toch ook wel een filmpje kijken.

Wij moesten opkrassen want ze verstonden niks door ons geklets.  De rest van ons gesprek (waarin we Grote Maatschappelijke Problemen onder de loupe hebben genomen, naast de gebruikelijke roddel natuurlijk *groene grijns* ) werd in de keuken gevoerd onder het genot van een glaasje wit.Of 3.

En Mevr. V. die eerst een stuk weigerde heeft uiteindelijk 3 (DRIE!) stukken cake opgegeten en nog een overblijfsel van Vogeltje.  En dan kan ze nog bogen op een kindermaat.  Het leven is echt niet eerlijk.

 

Edit: Deze vriendin meende te  moeten verstaan dat Mevr. Vooralsof zich aan kannibalisme te buiten was gegaan , dus voor alle duidelijkheid : ze heeft een overblijfsel van Vogel haar CAKE opgegeten, niet van Vogel zelf.  Oef, blij dat dit misverstand de wereld uit is.

 

22 juli 2007

De vlieg.

Vriend S. ving een vlieg. Ze zat op zijn lijf (bil?) en opeens had hij haar in zijn hand.  Levend dus.  Het hele manègevriendengezelschap was gepast onder de indruk. 

Maar het was een trukje, bekende hij.  je moest gewoon met je hand naar haar voorkant gaan want De Vlieg stijgt alleen naar voren op en ziet De Hand dan niet aankomen.  Of zoiets. 

Dat moest ik ook proberen.  Maar ik trof natuurlijk de enige vlieg in het hele universum die achterwaarts opstijgt.  Het moet weer lukken. Zucht.

ps : we zijn nog met Vriend S., Vriendin M., En nog twee vrienden, hun en onze dochter gaan eten in het beruchte Boshuisje gaan eten.  Zonder loteling voor mij wegens dieet, maar toch zeer geslaagd. Theo van het Boshuisje heeft ditmaal een Duits lied gezongen.  Ook niet te versmaden.

ps 2. : ik heb een existentiële crisis op paardrijgebied gehad.  Ik wou er niet op met andere woorden.  Zeer strange.  Hoop dat het vlug overgaat.  En tot overmaat van ramp had vriendin M. een absoluut paardentopmoment gekend.  Dus terwijl ik zat te bleiten van frustratie, zat zij te gloaten.  Damn her.(grapje he, M. ;)  )

Nacht

Ik doe er altijd lang over om in slaap te vallen en verleden nacht was het niet anders.  Maar eindelijk, eindelijk ben ik dan toch in vergetelheid beland tot opeens, om 2 UUR 'S NACHTS mind you, mijn gsm afgaat.

Ik spring uit bed en zie dat het Zoon is.  Zoon die naar een feestje bij een vriend was.  Dus ik beeld mij vanalle rampen in, op die ene second tussen wakker worden en opnemen.  Maar nee, hij vraagt of hij daar mag blijven slapen.  Ik grom ja en hang op terwijl ik eigenlijk zin heb om een scheldtirade af te steken over hoe men geen mensen belt om 2 uur 's nachts, maar vrees dat ik dan nooit meer terug in slaap zal vallen.

Ik had het beter wel gedaan, want ik viel sowieso niet meer in slaap.  Aangevallen door muggen en te lui om het vaponading in te steken, geplaagd door niet goed kunnen liggen, gekweld door geen enkel kussen dat goed wil liggen onder mijn moede hoofd , slepen de uren zich verder.  Ik denk dat ik af en toe eens wegdoezel maar dan weer wakker word, god weet van wat, tot het half zeven is en Geliefde opstaat (want die moet vroeg weg).  En dan is het al licht en zijn de muggen gaan slapen. 

En eindelijk val ik ook écht in slaap.  Tot negen uur wanneer Vogel mij wakker maakt en ik haar zeg dat ze naar beneden moet gaan TV kijken en dat ik dadelijk kom.  Dadelijk wordt tien uur, maar uitgeslapen voel ik mij niet.

Straks zeker niet vergeten een chemische aanval op de muggen doen alvorens mij neder te leggen.  Nergens goed voor die akelige beesten.  Stem BETON! , dat gaat de enige oplossing zijn.  En zeg nu nog eens dat ik ongelijk heb.

20 juli 2007

De Week.

Bijna een week niet geblogd zie ik, dus ik geef maar even een korte samenvatting :

 

Maandag : ben ik vergeten, zal dus niet spectaculair geweest zijn.

Dinsdag : was Geliefde jarig en zijn we samen naar de Valk geweest.  Niet gaan eten wegens overdosis uiteten aan zee.

Woensdag : bezoek van vriendin E. die alhier geconfronteerd werd met vriendinnen J. en Mme. Zsazsa.  We hebben goed gelachen (en gedronken.Amai.  Behalve Vriendin E. die nog een kater had van de dag daarvoor.  HA! ) J. en Mme Z. bleven nog eten, vriendin J

E. moest jammerlijk genoeg vroeger door want die had nog een afspraak.

Donderdag : bezoek van vriendin V/P.  die bleef eten.  Ik  had de za'tarkip van Nigella gemarineerd (die héél, maar dan ook héééééél erg in de smaak viel, ik zou u het recept geven, maar misschien heb ik nog altijd een receptuurverbod van Mme. Zsasa?) en de groenten voor de bijbehorende sla mocht mijn neurotische vriendin wassen en snijden.  Wat ze beide heel erg keurig gedaan heeft. Nog nooit zo'n proper slaatje gegeten denkelijk. 

 We hebben voorts zitten kleppen tot bij twaalf uur en dan nog was Geliefde niet thuis.  Die was op de manège in handen gevallen van onze vriend de Texaan, de schoonbroer van een vriendin, die weer eens in het land is.  Geliefde kwam om één uur thuis (nadat hij en de Texaanse vriend mij telefonisch verschillende  keren hadden op de hoogte gehouden van de vorderingen) .  Dus we lagen weer heel laat in bed.  Gelukkig kan ik uitslapen.

Vandaag was een luie dag voor mij.  Eindelijk de propere-kleren-koffer van aan zee uitgepakt.  Beter laat dan nooit.  En verder geïnternet, want ook op dat gebied heb ik een drukken week achter de rug.

Ik heb al langer geen E en N meer op mijn toetsenbord staan, maar nu beginnen de K en de D ook af te slijten.  Gelukkig typ ik blind.  Want het gaat er nog niet op beteren, denk ik.

Zo, u bent weer helemaal bij. Oef.

16 juli 2007

Ze(e)ver

DSC_3098
Dokter Phil ging naar zee en wij mochten mee.  We hebben allemaal genoten.  Het weer was een meevaller, ik heb geen enkele dag gekookt, wat meer moet een mens hebben?
Vogel is dol op zand en zee en wandelt eigenlijk heel ver zonder al te veel gezeur.  Behalve één keer maar daarover subiet meer.
We hebben roggen geaaid in Sealife, vlinders bewonderd in de vlindertuin en voor de rest dus niet al te veel uitgestoken.  Heerlijk.
Was het allemaal rozengeur en maneschijn?  Nee natuurlijk niet.
-De ene keer dat Vogel niet verder wou/kon lopen en ik haar op mijn rug gedragen heb, ben ik mijn ring kwijtgeraakt.  Nu doe ik normaal niet sentimenteel over dat soort dingen maar déze ring heb ik gekregen toen zij geboren is en het was gewoon een hele mooie en ik ben er heel droevig om.
-Bij Moeder Siska of zoiets over de vlindertuin heeft Vogel heerlijk gespeeld in de bijbehorende speeltuin terwijl wij een gloeiende hoofdpijn kweekten van een kind (1,5 jaar zoiets) dat ANDERHALF UUR gekrijst heeft.  Ik zou doorgegaan zijn in de ouders hun plaats maar ze hielden helaas koppig stand.  Een oma-met-familie is wel gaan lopen voor het lawaai, die zat er vlak over.  En vertrouwde ons toe dat ze het niet meer aankon. 
-Eén keer hebben we een foute restaurantkeuze gemaakt en behalve de bijbehorende foute muziek kregen we ook nog macedoine uit blik op het bord.  Een culinaire misser die naar ik dacht sinds de jaren zeventig uit de horeca verbannen was.  Niet dus.
-Vogel heeft geen seconde gezwegen van ochtendgloren tot bedtijd, tot we op de laatste dag een doos aankleedpopjes van Polly Pocket kochten en toen hebben we zelfs zonder geluid van harentwege gegeten.  Was dat effe een opluchting.
En tot slot heeft Geliefde zich ook nog vermeid met het fotograferen van prachtige uitzichten.  Ik geef u een voorbeeldje :
DSC_3116

Het was een geslaagde vakantie, effenaf.