03 augustus 2007

Onrust

Wat zal ik blij zijn dat het weer school is.  Niet omdat ik van mijn kinders vanaf wil, integendeel want nu kan ik des ochtends gemakkelijk tot 9 uur , of 9.30h slapen want ik kan Vogel gelijk een zeer ontaarde moeder naar beneden sturen om al even te gaan TV kijken terwijl ik nog wat verder soes.  En de rest van de dag is één gemoedelijk kabbelende rivier.

Nee, omdat Zoon nu dagelijks weg is, naar vrienden (of vriendinnen, wie zal het zeggen?) .  Zijn curfew (hoezegdeda int nederlands?) is 1 uur des nachts.  Wat wil zeggen dat ik nooit gerust ga slapen, steeds gsm binnen handbereik heb en altijd angstvisioenen koester.

En in het WE (vrijdag en zaterdag) wordt het nog later natuurlijk.  Hij is jong en maar één keer jong en hij misdoet tot hiertoe niks (hout vasthouden).  Ik gun het hem, daar niet van, maar ik wil gewoon de dagelijkse, doordeweekse rust van de schoolweek.  Waarin hij gewoon thuis is en ik weet dat als ik ga slapen, hij er is.

Oh boy, opgroeiende kinderen... En dan te weten dat ik binnen een jaar of 12 hetzelfde denkelijk weer kom te vertellen over Kleine Vogel.

Iemand vertelde mij ooit, dat iemand die zij kende gezegd had dat het grote nadeel van kinderen is  dat je nooit meer gerust bent.  En dat is zo waar. Nooit meer gerust, altijd bezorgd, het brein één grote 'wat als?'.

't Is dat ze voor de rest zo geweldig zijn, die kinders, mijn licht en leven, of ze mochten ze gelijk afschaffen voor mijn part.

Commentaren

jah vroeg of laat hebben we daar allemaal mee te maken hé, maar ik versta je bezorgdheid. We zijn zelf ook jonk geweest.

Gepost door: Tess | 04 augustus 2007

ik denk dat je bij vogel nog ongeruster gaat zijn.

ofwel zijde zeer geemancipeerd.

Gepost door: zinzia | 07 augustus 2007

De commentaren zijn gesloten.