31 augustus 2007

Sibling rivalry

Ik denk dat Kleine Vogel zich een beetje bedreigd voelt door de komst van Gaston.  Niet dat ze niet enthousiast is, maar als ik met hem speel of bezig ben, merk ik dat haar zeurmodus toch zeer vlug in werking treedt. 

Mamamama kom eens kijken, mama kom eens mamaaaaaaaaa!  , als ik het ook maar waag om exclusieve tijd aan Gaston te besteden. Maar aan de andere kant heeft ze hem ook graag op schoot.  Toen ik vanochtend haar met hem alleen in de zetel achterliet om even de telefoon op te nemen, kwam ze gewoon achter mij aan, ondanks mijn toch wel honderdduizend waarschuwingen om goed op te letten dat hij niet uit de zetel zou springen.

Mijn fout natuurlijk, een kleuter heeft geen goed ontwikkelde zin voor verantwoordelijkheid, ik had het kunnen weten.  Gelukkig was Gaston volledig comateus en is er niks gebeurd, want met zijn grootte, of het gebrek daaraan, is een zetel natuurlijk het equivalent van de derde verdieping voor een mens.

Gaston is mijn derde moederskindje.  Mijn twee kinderen hebben altijd een grote voorkeur voor mij gehad, waarmee ik niet wil zeggen dat de papa tekortschoot of -schiet maar ik blijk nu eenmaal iets in mijn kinderen te activeren waardoor hun enige wens is om bij mama te zijn en om een hele dag om mama te roepen. 

Ik deed daarstraks Vogel in bad, en ondanks Geliefdes aanwezigheid in de keuken, en zijn pogingen om Gaston af te leiden , bleef hij ongelukkig piepen tot ik weer beneden was.  Hij is niet van mijn voeten weg te slaan en dolgelukkig als hij aandacht van mij krijgt.  Ook in het park deze middag, toen ik zelf een hoogdringende plas moest doen en een halfslapende Gaston aan Geliefde overhandigde, kreeg ik een bibberend hoopje terug.  En na amper een halve minuut lag hij weer vredig te slapen.

Nog zo ene, zuchtte mijn Geliefde.  Tsja, wat doe je er aan?

Commentaren

Bezoek uit het Hageland Uw blog is gewoon prachtig en uitnodigend om zeker nog terug te komen. Nog een prettige zaterdag! Groetjes en tot blog.

Gepost door: Tuingenieter | 01 september 2007

Ah zo Ik zou het geloven dat vogel zich achtergesteld voelt, met haar ga je nooit naar het park, ttsss.

Gepost door: mme Zsazsa | 01 september 2007

Nogmaals ooooohhhhhh.

Gepost door: Pixie | 01 september 2007

ik ben toch wel een beetje jaloers op je nieuwe huisgenootje... - niet om in zijn plaats te zijn, zoals vogeltje, maar wel om zo'n schattig dingske op mijn schoot te hebben

Gepost door: morgan | 01 september 2007

? in het park deze middag, toen ik zelf een hoogdringende plas moest doen...

(en ja, het blijft gewoon leuk gastonneke te volgen... U schrijft zo plastisch dat ik al uitkijk om niet op hem te gaan staan, als ik uw blog binnenwandel...)

Gepost door: sodade | 01 september 2007

Merci Sodade, Gaston zijn pootjes stellen uw oplettendheid op prijs.

Mme Zsazsa : natuurlijk was Vogel erbij. En ik ga wel met Vogel naar het park. Vraag maar aan Mevr. Vooralsof. Puh.

Gepost door: De Huisvrouw | 02 september 2007

De commentaren zijn gesloten.