20 september 2007

Stiekem verliefd

Na het bezoek aan V/P en het wonderschone boeleke met de geweldige naam kwam de verzameling vriendinnen mee naar mijn huis.

Alhoewel, kan ik hen nog wel vriendinnen noemen?  Ze vonden de mooiste en de tweedemooiste botten van de wereld niet mooi, ze vonden dat mijn poep mijn onderbroek opat, en ze lachten zoals gewoonlijk met de Gaston. 

De Gaston die trouwens kranig standhield tussen een hoop lawaaierige vrouwen, een bende kinderen die dingen naar zijn kopke smeten en hem  met onhandige peuterpollen bepotelden, vrouwen die zijn (manier van) ontlasting bekritiseerden, kortom het gebruikelijke.

Ook Mevr. Vooralsof, die graag lacht om Gaston deelde in de feestvreugde.  Tot ik opeens zag dat ze hem, helemaal onbewust, opscoopte, op haar schoot zette en begon te aaien.  Ze is gevallen voor zijn charmes, ik zweer het u.  Ze zal natuurlijk ontkennen of met een gewrochte psychologische verklaring afkomen, maar geloof het niet.  Ze houdt van hem.  Ik zag het in haar ogen.

Op onderstaande foto kijkt Gaston wel alsof hij wanhopig een uitweg op de grond zoekt maar dat ligt geheel en al aan het vogelperspectief van mijn kiekje.  Hij vond De Schoot best gezellig.

IMGP0374

Commentaren

Allé, 'k zal ekik dan maar op mijn eentje gaan, he.

Gepost door: Stien | 20 september 2007

De commentaren zijn gesloten.