24 september 2007

Gaston, de evaluatie

Gaston is nu al een maand bij ons, dus het is hoogtijd voor een evaluatie.

-Hij is er nog maar zo kort en het lijkt wel alsof hij er altijd geweest is, zo'n beetje als met een kind dus.

-Hij is grappig en ooooh en voelt zich hier helemaal thuis.

-Hij pikt speelgoedbeesten die hij terug moet afgeven, en de tochthond die hij heeft mogen houden.

-Hij houdt van pluchen opeten wat zijn stoelgang tot een parelketting from hell herleidt.

-Over stoelgang gesproken : niks is zo degoutant als hondendrollen.  En ook hondenvoer prepareren op de nuchtere maag bevordert de eigen eetlust niet.

-Hij bibbert nog nauwelijks meer.  In tegenstelling tot de eerste week toen iedereen dacht dat hij doorlopende kou had.

-Als hij mee op de zetel wil, wipt hij op twee poten op en neer alsof hij op een trampoline staat.

-Hij heeft nog niet geleerd om te bedelen, en dat willen we zo houden want nu kan je boven zijn hoofd eten terwijl hij op je schoot zit zonder dat hij ernaar taalt.  In het restaurant dient hij tevens als serviette.  Saus en groentsels heeft mijn onhandige zelf op zijn slapende lijf gemorst.

-Hij slaapt nog altijd prima 's nachts, zij het nog altijd in de wasmand naast mijn bed.  En dat zal wel zo blijven vermoed ik.  Ik moet mij dus dringend een nieuwe wasmand aanschaffen, want de ene die ik nog overhoud volstaat dus niet.

-Hij stapt nu niet alleen van school naar huis maar ook de omgekeerde richting en alle andere richtingen. 

-Als hij blaft klinkt hij nog altijd net zoals zijn speelgoedpiepkiekske waar ik per ongeluk al eens  op trap en dan verschrikt naar beneden kijk omdat ik denk op hem getrapt te hebben.

-Ik draag terug Birkenstocks binnenhuis ipv de zachte sloefkes omdat hij al geleerd heeft mijn voeten uit de weg te blijven.  Behalve gisteren toen ik halvelings op een pootje heb gestapt wegens een wel zeer onverwachte beweging mijnerzijds.  Zijn pootje hangt er nog aan.

-Enfin, ik vind hem nog altijd geweldig.  Hij mag blijven ;)

-Nu moet ik hem nog wel leren alleen thuis te blijven, zo af en toe.  Zodat ik hem niet naar mijn ouders moet brengen als ik op kraambezoek moet.  Alhoewel aan het 'oooh Gastonneke, kom maar bij de bomma' te horen, vond mijn ma het nu niet erg. 

Commentaren

al bij al een positieve balans.
Zo lezen we het graag. Het Gaston-feuilleton mag verder gaan.
Maar allez, een tochthond... meent U dat? Die is toch echt wel een maatje te groot voor hem ;-)

Gepost door: sodade | 24 september 2007

wat een prachtige verhalen , wat heb ik spijt dat ik geen huisvrouw geworden ben

Gepost door: jeannemiekevernooij | 12 oktober 2007

De commentaren zijn gesloten.