30 september 2007

De Wimme

Onderweg naar het Pajottenland ontwaarde ik gisteren op de E19 een levensgroot spandoek op een brug zeggende :

 

DE WIMME IS OS. 

En nu vraag ik mij al 36 uren af wat dat zou kunnen willen zeggen.  Wie is de Wim(me) en waarom is hij een os?  Hebben ze hem al dan niet chemisch gecastreerd?  Komaan Wimme, leg het uit!

 In het pajottenland was het trouwens zeer gezellig.  En goei mattentaart jom!

28 september 2007

De Waspiramide

IMGP0402

Zoals elke piramide heeft ook de deze een geschiedenis :

Ik heb een chronisch wasmandengebrek.  Ik had er twee, die nauwelijks volstonden, maar sinds Gaston in één van hen slaapt naast mijn bed, heb ik er nog maar één. 

Aldus besloot ik mijn boodschappencaddy als interimwasmand te gebruiken. En met veel succes.  Er gaan hopen was in en het rolt dus het transport is nog eens zo makkelijk.  Behalve dat ik ermee naar de kelder moet waar de wasmachine en droger staan, maar een kniesoor die daar over struikelt.

En gedroogde witte was, vanuit de de caddy, die weer voor een volgende lading dienst moest doen, gestort op de eetkamertafel vormt een schitterende piramide. Met slechts een speelse afwijking aan de top.  Zoals u kan zien.

Zo schitterend dat hij al zeker 2 dagen zo op de tafel resideert.  Gelukkig eten wij meestal in de keuken, als er geen extra volk is tenminste .  Want geef nu toe : het is toch zonde om een dergelijk kunstwerk af te breken.  Misschien kunnen we mikado-gewijs een onderbroek eruit pulken, als de kastvoorraad uitgeput is.

27 september 2007

Stop!

Van Mevrouw Zsazsa ,immer creatief, kreeg ik naar aanleiding van de deze post dit cadeautje, mét handleiding :

ongezelligve3

 

"Kent u ook wel het probleem dat wanneer je vriendinnen op bezoek zijn, de kinderen nog vervelender zijn dan anders?
Voor deze momenten hebben wij de Stop-borden heruitgevonden, u kan nu zonder uw gesprek te onderbreken uw kind de mond snoeren.
We hebben zelf de vijf meeste gebruikte borden voor u gemaakt, maar er zit ook een blanco bord bij zodat uzelf uw meeste gebruikte uitspraak kan vastleggen voor het nageslacht. "

De kool die niet gestoofd werd.

v8

Geliefde at niet mee, en ik was eigenlijk vergeten dat dat zo ging zijn.  Aangezien ik de laatste week nog niet al te fanatiek gekookt had, besloot ik De Kroost en mezelve toch maar de kipschotel met rijst en Chinese kool voor te zetten die ik gepland had.

Maar toen begon ik te denken over hoe zowel Zoon als Vogel vol afgrijzen zou staren naar de lichtgroene stukjes die aan hun kip plakten.  En ze eraf zouden schrapen in het geval van Zoon. Vogel zou uitroepen :'Wat is dat groen ik lust geen groene groenten' en mij de gewraakte kool stukje per miezerig klein stukje laten verwijderen.

Gezien zijn afwezigheid zou Geliefde dit staaltje van minachting voor mijn kookkunst niet kunnen counteren met zijn immer aanwezige, zij het stilzwijgende, appreciatie.

Dus ik besloot de Chinese kool te skippen.  Want om ze alleen voor mij apart te stoven, dààr had ik gewoon geen zin in.

En dus dronk ik maar een blikje V8 ter compensatie van de ongegeten groenten deze dag terwijl ik en mijn kinders van de groenteloze maaltijd genoten.

Het leven kan soms verbazingwekkend simpel zijn. 

Ongezellig

Vogel was des middags trouwens behoorlijk opgeknapt.  Slechts nog een tikkeltje zeurderig. 

Nu is het zo dat Vogel niet graag geknuffeld wordt.  Ze wil wel al eens bij mij zitten, maar dan mag ik haar nooit zo eens goed vastpakken.  Dan krijg ik direct een scherpe elleboog in mijn maag en een BLEFTERAF erbij.  Mij goed, ik dring mij niet op maar zo kan ik haar wel niet troosten in haar zeurderigheid.

Dus wat doet ze?  Ze zit liever in de zetel en slaakt op gezette tijden iets dat ik alleen als dierengeluiden kan omschrijven.  En dan zeg ik : 'Vogel stop daarmee, dat is Ongezellig'.  En daar moesten Mevr. Z. en Vriendin J. dan weer heel erg om lachen, want zo spreek je toch niet tegen een nog ietwat ziek kind.

Waarom niet, vroeg ik hen.  Want ik wil haar wel troosten maar ze wil niet getroost worden én ik kan toch geen enkele zinnige respons geven op 'aaaahooehoehoe'.  Nee, Ongezellig is dat. Er is geen ander woord voor. En aan Ongezellig wens ik niet te doen. Puh.  

Ondertussen is ze ook vandaag thuisgebleven, nog lekker wat zetelzitten en snoepen om te bewijzen dat de maag echt wel weer in orde is.  Een filmpje kijken en een cd'tje luisteren.  En dat is dan weer wel gezellig.

 

Kaas, een lang,lang verhaal

In de nacht van dinsdag op woensdag werd ook Vogel geveld door het buikvirusje.  Met exit langs boven.  2 keer.  Gruwelijk, maar dat moet ik de ouders onder u natuurlijk niet vertellen.

Dus belde ik gisteren al voor half negen naar Mme Zsazsa om haar te vragen de bestelde kaasschotel te annuleren.  Helaas bleek zelfs op dat onchristelijk vroeg uur de kaasschotel reeds gesneden en verpakt te zijn.  Dus besloot Mme Z. dat ze toch de tocht naar mijn stulp zou ondernemen, met ware verachting voor Het Virus.

Mevr. Vooralsof, die zelfs 's nachts koortsig was geweest, wilde Het Virus ook trotseren. 

Mevr. Pixie daarentegen is net als ik doodsbenauwd van andersmans ziektekiemen en ging verstek laten gaan. 

Vriendin J. die eigenlijk niet kon komen wegens een administratieve afspraak kon plots wel aangezien haar afspraak ziek was.

Mevr. Z. zat onderweg naar hier vast in een monsterfile en Mevr. V. belde om te zeggen dat ze toch niet kwam wegens doorbraak van Het Virus.  Mevr. Z. wou het hele idee toen ook laten vallen wegens veel te grote kaasschotel voor te weinig personen.  Dus ik belde ook met kaashandel maar het verhaal was hetzelfde, kon niet geannuleerd worden.  Dus veranderde Mevr. Z. weer van gedachten en ging toch komen maar droeg vervolgens Vriendin J. op om in haar plaats de schotel te gaan halen omdat ze al zo lang in de file stond.

Vriendin J. ging om de schotel en stond vervolgens zelf in de file. 

We hebben die ochtend gezamenlijk minstens 50 telefoons gepleegd. Ik voelde mijn hersencellen afsterven as we spoke.  Maar uiteindelijk stond Mevr. Z. aan de deur (na 2,5 uur in de auto met een peuter) En iets later ook Vriendin J. mét de kaas.  En de Brugse beschuiten die de reden waren dat de kaas per sé van daar moest komen volgens Mevr. Z. (en ook omdat ze zei dat ze geen Père Joseph wilde vreten, de snob).

Met z'n drietjes hebben wij een kaasschotel voor 6 personen verorberd.  Mijn Geliefde kon tegen vijf uur nog net wat uit de korsten krabben om te eten voor hij naar de Valk ging.  Maar laat duidelijk wezen dat het eerder aan de karige hoeveelheid lag dan aan onze schrokkerigheid.  60 € aan kaas, de beschuiten niet inbegrepen.  Voor 3 mensen.  Ik denk dat Mevr. Z. in het vervolg toch Père Joseph gaat moeten vreten.  Puh.

25 september 2007

Verkeer(d)

Zoon, nog steeds ziek maar beterende, las mij vanmiddag idiote dingen voor uit zijn autorijbewijsleerboek.  En hij vroeg me of ik nog zou weten wat al die borden betekenen.  Eén blik op het boek leerde me dat dit niet het geval was.  Maar wie kijkt er nu ook naar verkeersborden, de snelheidsbeperkingen en enkelrichtingborden uitgezonderd?

Is er ook maar één mens die weet wat dit bord betekent?

E9g

 

Of dit :

C24c

En niet gaan googlen he, ik zie het wel, stiekemerd! 

Voor u getest.

IMGP0395
Net gekocht : pads met ingebouwde dissolvant.Wreed handig, want anders moet ik weer naar boven hollen voor watjes enzo.  Perfect voor de luie mens dus.  Mét amandelpitolie en vitamine E nog wel!

24 september 2007

Opgeruimd staat nog altijd niet netjes.

Ik heb vandaag voorzekers een uur opgeruimd, waarvan driekwartier tijdens een telefoongesprek met Mme.Zsazsa want als ik telefoneer kan ik niet stilstaan.  Een afwijking gelijk een ander , neem ik aan, en dus dacht ik deze keer terwijl op te ruimen , in plaats van zoals een gekooide tijger over en weer te ijsberen.

Een uur dus.  Een uur opruimen is best veel.  Maar ik mag hangen als er nu een merkbaar verschil te zien is.  Niemand is hier ten andere in katzwijm gevallen van verbazing over plots ontstane orde en netheid.

Een uur.  Geen verschil.  Algoed dat ik ondertussen getelefoneerd heb, of het zou zowaar een verspild uur geweest zijn.

Gaston, de evaluatie

Gaston is nu al een maand bij ons, dus het is hoogtijd voor een evaluatie.

-Hij is er nog maar zo kort en het lijkt wel alsof hij er altijd geweest is, zo'n beetje als met een kind dus.

-Hij is grappig en ooooh en voelt zich hier helemaal thuis.

-Hij pikt speelgoedbeesten die hij terug moet afgeven, en de tochthond die hij heeft mogen houden.

-Hij houdt van pluchen opeten wat zijn stoelgang tot een parelketting from hell herleidt.

-Over stoelgang gesproken : niks is zo degoutant als hondendrollen.  En ook hondenvoer prepareren op de nuchtere maag bevordert de eigen eetlust niet.

-Hij bibbert nog nauwelijks meer.  In tegenstelling tot de eerste week toen iedereen dacht dat hij doorlopende kou had.

-Als hij mee op de zetel wil, wipt hij op twee poten op en neer alsof hij op een trampoline staat.

-Hij heeft nog niet geleerd om te bedelen, en dat willen we zo houden want nu kan je boven zijn hoofd eten terwijl hij op je schoot zit zonder dat hij ernaar taalt.  In het restaurant dient hij tevens als serviette.  Saus en groentsels heeft mijn onhandige zelf op zijn slapende lijf gemorst.

-Hij slaapt nog altijd prima 's nachts, zij het nog altijd in de wasmand naast mijn bed.  En dat zal wel zo blijven vermoed ik.  Ik moet mij dus dringend een nieuwe wasmand aanschaffen, want de ene die ik nog overhoud volstaat dus niet.

-Hij stapt nu niet alleen van school naar huis maar ook de omgekeerde richting en alle andere richtingen. 

-Als hij blaft klinkt hij nog altijd net zoals zijn speelgoedpiepkiekske waar ik per ongeluk al eens  op trap en dan verschrikt naar beneden kijk omdat ik denk op hem getrapt te hebben.

-Ik draag terug Birkenstocks binnenhuis ipv de zachte sloefkes omdat hij al geleerd heeft mijn voeten uit de weg te blijven.  Behalve gisteren toen ik halvelings op een pootje heb gestapt wegens een wel zeer onverwachte beweging mijnerzijds.  Zijn pootje hangt er nog aan.

-Enfin, ik vind hem nog altijd geweldig.  Hij mag blijven ;)

-Nu moet ik hem nog wel leren alleen thuis te blijven, zo af en toe.  Zodat ik hem niet naar mijn ouders moet brengen als ik op kraambezoek moet.  Alhoewel aan het 'oooh Gastonneke, kom maar bij de bomma' te horen, vond mijn ma het nu niet erg.