06 november 2007

Stil verzet

Toen ik klein was, heerste mijn moeder als een vriendelijke, doch strenge despoot over ons huishouden ,dat slechts bestond uit mijn vader en mij. En vader werkte veel en lang, dus ik was eigenlijk de enige onderdaan in haar rijk.

Nu was ik een makkelijk kind maar helaas had ik toen al, nu ik er over nadenk, alle onhebbelijkheden die ik nu bezit. Slechts ééntje ben ik in de loop der jaren jammer genoeg kwijtgeraakt en dat is de afkeer van eten die ik had, in tegenstelling tot mama, die alles lustte, en liefst nog heel veel ook.

Ik was slordig, waar zij ordelijk was.  Ik hield niet van huishoudelijke dingen, waar zij de Perfecte Huisvrouw was.  Ik maakte mij nergens druk in, waar zij over alles piekerde. 

Toen ik de make-upgerechtigde leeftijd bereikte, haalde ik haar het bloed vanonder de nagels door mijn fond-de-teint besmeurde handen(wegens nood aan verdoezeling van jeugdpuistjes) aan haar  Heilige Handdoeken af te vegen.

Want alhoewel ik mijn handen uiteraard wel afspoelde, bleef er toch altijd wat aan de handdoek hangen.  En dat vond ik niet erg, want de handdoeken werden toch dagelijks ververst, dus wat gaf dat nou?  Daar dacht mama dus anders over. Quasi dagelijkse disputen volgden, ongetwijfeld met het nodige puberale geroloog.

Helemaal je vader! Riep ze altijd.  Niet dat mijn vader fond-de-teint gebruikte, maar ik nam terecht aan dat ze mijn algehele nonchalance bedoelde. 

Toen ik van onder Moeders Vleugels uit was, werd mijn kleine dagelijkse overwinning op de Perfectheid van mijn moeder, te glimlachen telkens  mijn handdoeken beige sporen  vertoonden.  Tot op de dag van heden.  Want wat geeft dat nou, mijn handdoeken worden toch dagelijks ververst?

Ondertussen ben ik 39 en van mijn huishouden komt nog altijd niet veel terecht.  Zij is het ondertussen gewend en op een paar interventies na, doet ze niet meer moeilijk over haar nalatige dochter.  

Haar huis is nog altijd kraakproper en kan op elk moment van de dag desgewenst gefotografeerd worden.  Geen papiertje ligt te liggen, geen vuil kopje ontsiert de gootsteen.

En morgen wordt ze al 71.  Dat ze mijn zetels nog dikwijls moge kruimeldieven.  Maar dat verhaal vertel  ik morgen wel. 

 

 

 

Commentaren

Dat vind ik nu eens schoon geschreven sé.

Gepost door: Vriendin D. | 06 november 2007

In tegenstelling tot de rest van wat ik neerpen? :p

Gepost door: de huisvrouw | 06 november 2007

Oei, meteen komt er een zweem van Bree Van De Kamp in mijn hoofd op... Maar zo erg zal het wel niet zijn, toch?!

Gepost door: Miss PuntKomma | 06 november 2007

Ze is niet ros nee :D

Gepost door: de huisvrouw | 06 november 2007

Wens ze ne gelukkige van onzentwege. En verder verkneukel ik mij al op de hernieuwde neerpenning van het hilarische kruimeldiefverhaal :-p

Gepost door: Stien | 06 november 2007

wat is geroloog?

Gepost door: sodade | 07 november 2007

ge-rol-oog : de actie van het rollen met de ogen ;)

Gepost door: de huisvrouw | 07 november 2007

ha Het leek op iets dat met ouderdom te maken heeft, maar niet tot ontplooiing kwam, of zo.
Tja, de context...

Gepost door: sodade | 07 november 2007

Met wat geluk slaat de Perfectie gewoon een generatie over en ruimt je dochter later wel op...

Gepost door: Kris | 07 november 2007

ge-rol-oog; bij ons noemtt dat 'plafoneren'

Gepost door: mika | 07 november 2007

en noemtt schrijven wij gewoonlijk met maat 1 T : (

Gepost door: mika | 07 november 2007

oké, ik hou het voor bekenen - als ik nu ook nog t ipv een r ga typen....
een goeie dag nog verder
schrijf ze vrij

Gepost door: mika | 07 november 2007

De commentaren zijn gesloten.