14 november 2007

Droevig

Tijdens een zoveelste telefoongesprek met Mme. Zsazsa gisteren, over onze wederzijdse huishoudelijke tekortkomingen, kwam ik tot het besluit dat het met ons droevig gesteld is. 'Droevig is het juiste woord .' beaamde Mme. Z.

 Ik moest zelfs bekennen dat mijn strijkijzer al aan stond van 11 uur des ochtends en dat het nu 3 uur was en ik had welgeteld 10 stuks gestreken. En hoe ik nostalgisch verlangde naar de tijd toen mijn mama nog streek voor mij.

'Kan ze dat dat nu niet meer doen?' vroeg Mme. Z. waarna ik haar aan de gezegende leeftijd van mijn ma herinnerde en ze moest toegeven dat dat er kilometers over zou zijn. 

Toen mama echter belde om af te spreken om te komen kleuter-en hondsitten terwijl ik naar het oudercontact was, vroeg ze of ik nog strijk had. En zo ja moest ik de plank maar klaarzetten, en het ijzer.  Dat dat al uren doelloos stond te branden, vertelde ik maar niet. 

En zo kwam het dat toch de helft van mijn strijk gedaan was tegen dat ik, jammer genoeg reeds een uurtje later, terugkwam.  En nee, het idee om nog even een koffietje ergens te gaan drinken, of drie, is geen moment bij mij opgekomen. Uiteraard niet.

 

Commentaren

Voorbeeldig! (dat van die koffie)
Uit de droogkast (of van de draad) nemen en eens duchtig met handen plat strijken en opvouwen. Als je het een kwartier aan hebt, merk je het verschil niet eens. Alleen hemden en sommige broeken zijn ferme stoorzenders, maar er zijn leuke alternatieven voor hemden op de markt (althans voor vrouwen).

Gepost door: Kris | 14 november 2007

ik ben een van die weinige huisvrouwzn die héél graag strijken :-)

Gepost door: hilde | 14 november 2007

nooit Ik strijk nooit!
Ik lig soms strijk, dat wel, maar dat is dan ook het enige dat ik met strijk te maken (wil) heb(ben)!

Gepost door: sodade | 15 november 2007

En zeggen dat normaal die oudercontacten toch veeeel langer dan een uurtje duren, hé

Gepost door: Leen | 14 februari 2008

De commentaren zijn gesloten.