25 januari 2008

Vogelgriepje

Zoals ik volledig juist voorspeld had, werd Kleine Vogel woensdag ziek.  Vandaag is ze echter weeral terug haar eigen flukse zelve.  Terwijl Geliefde en ik, hoewel redelijk genezen, ons nog voortslepen als leefden we onder water, huppelt zij na amper 2 dagen al weer energiek rond. 

Behalve vanmiddag.  Opeens begon ze te huilen en begroef zich onder haar dekbed, dat we bedgewijs op de zetel hadden gelegd.  Met grote gierende uithalen lag ze te snikken .  En wat er mis was, kon ze niet echt zeggen.

Maar snappen deed ik het wel : na dit griepje is het heel af en toe alsof iemand plots zandzakken aan je extremiteiten bindt en dan heel vlug gaat lopen. Jou achterlatend alsof je honderd kilo weegt en met ogen die alleen nog maar willen toevallen.

Ook ik heb al een paar keer in tranen willen uitbarsten, maar na mijn schaamtelijke gekerm om mijn moeder weersta ik dergelijke impulsen.  Vooral omdat ik de daaropvolgende impuls om alles aan U, Nijver Lezertje , te komen opbiechten niet kan onderdrukken. 

En er schiet al weinig genoeg over van mijn street credibility sinds het begin van deze blog.  Zucht uw huisvrouw terwijl ze de schamele resten van haar trots bijeenveegt. 

 

Commentaren

voorlezen Lees dat kind eens een mooi blogske voor. Dat van mij bievoorbeeld ;-) Ge zult zien hoe ze opfleurt.

Gepost door: Florestien | 25 januari 2008

De commentaren zijn gesloten.