29 februari 2008

Kort van stof

De elektriciteitsman klopboort en slijpt. Hels lawaai en stofwolken in de living.  Waren ze niet in de keuken aan het werken, vraagt u?  Juist. INDERDAAD.

U wil het niet weten. Ik ook niet.  Misschien kan u beter gaan lezen op Jutblogt, daar is het gezelliger dan hier.  Een welgemeende zucht.

27 februari 2008

Krijs!

De ochtend begon al fijn toen Geliefde mij veel te vroeg wakker maakte door een kastje toe te knallen en oeverloos te blijven rondrommelen. In tegenstelling tot die keer heb ik nu wel euhm..gesnauwd laat ons zeggen.

Toen Vogel en ik rijkelijk laat bij de school aankwamen, presteerde Gaston het om 'iets' te laten vallen vlak voor de ingang.  En och ja, ook nog 'iets' op de speelplaats.  Ik had geen zakje bij, dus moest van Juf eentje afbedelen en dan ook nog vragen of zij Vogels appel zou willen schillen want ik vond natuurlijk geen enkel potje om geschild fruit in te doen in de ground zero die mijn keukenloos huis is.

Op de terugweg de wansmakelijkheden van Gaston opgekuist en gelukkig kunnen dumpen in een vuilzak onderweg.

De poetsvrouw die ik gevraagd had om het kleine afwasje te doen en de afwasmachine uit te laden, was natuurlijk haar gewone trage zelf geweest dus heb ik heb laatste maar vlug zelf gedaan, want een kwartier later gingen de keukenmensen er staan.  

'Kijk', zei ze 'zal ik die glazen nog even pakken?'  Glazen die heel hoog in een kast stonden waar ik niet aankon.  Ze klimt fluks half op het aanrecht en trekt het hele schab los. Het geluid van zes brekende glazen is nu wel het laatste wat ik had willen horen.  Maar helaas.  Dat ook nog opgekuist dus.  

En dit alles voor 9 uur 's ochtends, Nijvere Lezertjes. Nu ga ik even krijsen want voor wijn is het jammer genoeg nog te vroeg.

26 februari 2008

Keukenloos

De keuken is leeg. Net op tijd, en meer moet dat niet zijn.  En deze avond hebben de kinderen en ik van wegwerpborden gegeten (in het kader van fuck het milieu, beste fietsertjes : p  ), om te oefenen.  Want geen haar op mijn hoofd dat er aan denk om borden te gaan afwassen in de badkamer voor drie weken aan een stuk. Minimaal.

Sfeervol is anders, ik geef het toe. Maar wat een gemak.  

 Keukenloos voor minimaal 3 weken dus.  Waar moet ik nu gaan zitten om te ontsnappen aan Ketnet en consoorten?  

24 februari 2008

Beste fietsers

 Het is niet dat ik helemaal niet weet hoe het is om met een fiets ter rijden, ik heb Rosie immers.  Die, moet ik toegeven, al wel weer een half jaartje op stal staat, maar dat is een detail.  

Ik zou het niet in mijn hoofd halen om op een luttele milimeter van aan het stoplicht wachtende auto's te gaan dringen om er toch maar tussen te raken. Sneller bent u toch niet, dus waarom moeite doen?  Mijn parkeersensoren krijsen van ellende wanneer u zich met uw tweewieler op krasafstand van mijn carrosserie komt.  En ik ook bijna, want ik zie het al gebeuren dat u, in uw haast om mijn bolide te passeren, en passant even een diepe voor in mijn zwarte zijkant maakt.

En het is ook niet verstandig om ineens van voor een stilstaande bus voor mijn wielen te duiken.  Ik heb goede remmen, daar niet van, maar ik heb bijwijlen ook zin om gas te geven en uw egoistische zelf te overrijden.  U mag van geluk spreken dat ik niet alleen in de auto zit, maar ook Gaston, die geen gordel draagt.  Anders zou ik misschien toch even, zo heel kwansuis, een dot gas bijgeven.   

Ook moet u bedenken dat de rode lichten evengoed voor u tellen.  Niet alleen voor de medemens in zijn blikken doos, die dan wederom moet remmen als een gek om uw kleurenblinde zelf niet onder zijn wielen te krijgen. 

U bent milieuvriendelijk, en sportief.  Dat mag gezegd en geprezen worden.  Maar u rijdt niet alleen op deze wereld.  En deze Huisvrouw heeft genoeg van uw capriolen.  U hebt geen oogkleppen op, gedraag u dan ook niet zo.  

Want één dezer heb ik, of een ander moegetergd mens, PMS. Of een ochtendhumeur.  En dan zullen we niet zo vriendelijk meer zijn.  Dan gaan we op uw keel staan wanneer u weer eens denkt dat de verkeersregels niet voor u gelden.

U weze gewaarschuwd. 

Bijna keukenloos

Woendag is het zover, dan ben ik keukenloos.  Mijn ma en Geliefde zijn al weken aan het préstressen over het uitladen der keuken en de keukenloosheid an sich.  En ik, ik rol-oog.  Het gaat toch gebeuren, dus wat gaan we ons druk maken?  En het uitladen doe ik morgen wel even.  En overmorgen.

Mijn moeder verzuchtte : 'algoed dat jij het karakter van je papa hebt', wat uit haar mond denkelijk geen compliment is, maar waar ik toch effenaf blij om ben.  Geen gestress hier in Huize Disfunctia. Toch niet van mijn kant.

Morgen uitladen, en vanaf woensdag microgolfeten.  Uit de microgolfoven die ik nog moet gaan kopen trouwens.  Woensdag misschien? 

21 februari 2008

chicken fillets

Nu voor het eerst in mijn leven mijn kledingmaat lager ligt dan mijn leeftijd (applaus mag, dankuwel), moet ik natuurlijk nieuwe kleren.  En nieuwe Onderdingen.  Want niks zit nog goed en we willen natuurlijk niet verslonzen.

Groot was mijn verbazing toen bleek dat één der Onderdingen ingebouwde, doch gelukkig verwijderbare, chicken fillets bleek te herbergen.

Dames, het kan wel wezen dat ze uw silhouet een instant boost geven, maar wee de man die dan onvermoed zijn hand rond uw weelderige zelf legt en daar dan een Zakje aantreft.  Een Blubberig Zakje nog wel. Of stel u de teleurstelling van het desbetreffende manspersoon voor wanneer hij de naakte feiten te zien krijgt.  Dat wilt u toch niet op uw geweten hebben?

Indien wel, u mag ze hebben, helemaal gratis en voor niks, twee kippenfilets.  Voor één keer niet doorbakken. 

 

20 februari 2008

De Vloek van de Fles Perdolan

Een kind dat naar school gaat, is helaas regelmatig ziek.  Niet langer dan een paar weken geleden hadden we nog de griep annex bronchitis.  En dus stond de fles Perdolan weer binnen handbereik om het koortsige Vogeltje te depanneren.

Die fles blijft dan uiteraard nog tijden op het aanrecht resideren, want niks hier in huis komt binnen een redelijke termijn terug op zijn plaats te staan.  Maar wat betreft de Perdolan heb ik een verklaring.  Geen redelijke misschien, maar dat mag u dan ook niet van  mij verwachten:

Telkens ik ze terug boven in de medicijnkast zet, wordt Vogel opnieuw ziek. Ik zweer het u, ze staat amper daar en Vogel kermt van ' ik voel mij niet lekker'.   Ik bekijk die fles dus al met het nodige wantrouwen.  En ik durf ze niet zomaar terug te zetten.  Maar ze laten staan op het aanrecht is ook zo gek.  

En nu staat ze al bijna een week op de trap.  Te wachten tot ik de moed heb vergaard om haar boven op te bergen.  Want u zult het zien : de dag daarna heeft Vogel geheid weer 39° .   

Neem ik de proef op de som of toch maar niet?  Want ze kan wat mij betreft ook wel op de trap blijven staan.  Een rommeltje meer of minder maakt de zaak niet in dit huishouden. 

19 februari 2008

U ROFLt toch ook?

Stientje en ik gingen ontbijten in het Zuiderterras.  Dat ze mij bij het aanwijzen van de parking ei zo na een oog uitstak heb ik haar inmiddels vergeven.

Het ontbijt werd vergezeld van een glas cava en ach, dat we een uurtje daarna nog een glas namen, dit alles voor 11u des ochtends, moet er maar op wijzen dat het een zeer stijlvol ontbijt was,  ça va?

Toen ik een gelaatsuitdrukking van Stien totaal fout interpreteerde kwamen we tot de conclusie dat mensen die veel op Tinternet vertoeven, het moeilijk hebben om alles waar geen smiley achterkomt te duiden.  Ook in mails, en een officiële mail met een knipoog in oogt misschien wel jolig maar niet professioneel.

Verder bekenden we dat we ook IRL soms ROFL zeggen.  En LOL.  En Stien doet de groene grijns al eens in het echt.  Wat bij demonstratie vrij afschrikwekkend was.

Gelukkig was Gaston mee, die bij het zien van een boot die voorbij het raam vaarde zo verbaasd en zelfs bijna verbijsterd keek dat hij Stientje de kreet ontlokte dat 'hij échte gelaatsuitdrukkingen heeft'.  En die van hem begrijpen we wel.  

17 februari 2008

Fijne dingen

Op 14/2 bracht de postbode een pakje. Gelukkig heeft hij niet gedaan wat de afzender vroeg, anders had ik 3 kussen van hem moeten krijgen. In het pakje een boek over de menopauze. Danku Mevr. Zsazsa, effenaf !

Voorts gaf De Gewikte mij een liftend serum voor het gelaat, en kreeg ik van Mevr. Vooralsof wel drie boeken, waaronder eentje van Dr. Phil en eentje over...juist ja de menopauze.  Zo lief allemaal!

De retrokeukenmagneten die ik van de Bleke, Virginia en Ellen mocht ontvangen, waren dan weer niet gemeen, dat was pas een verrassing!

Verder vele leuke smsjes en faane, faane mail. Ik ben voorwaar een gelukkig mens.

 

IMGP0751


13 februari 2008

Verschrikkingen

Mijn Zoon rijdt vanaf vandaag alleen met de auto. ALLEEN. Helemaal alleen.  Dus als u denkt dat u bezorgd bent over uw kroost, denk dan maar vlug wat anders. De mogelijkheid dat uw peuter van zijn Fisher Price auto stuikt, valt in het niets vergeleken met wat mijn zoon kan overkomen.

En tot overmaat van ramp word ik morgen, terwijl u Valentijn viert, 40 jaar. VEERTIG.  

Zoals Mevr. Vooralsof en ik deze week bespraken zit er natuurlijk niks anders op dan het lijdzaam te ondergaan.  Tenzij ik vandaag nog even van een brug spring.  Maar voor mij natuurlijk geen vieze, vuile, lelijke snelwegbrug.  Het zou een art decobrug moeten zijn en die vindt men alleen in een park, over een vijvertje.  En daar afspringen en dan Opheliagewijs in de vijver liggen drijven gaat de zaak er ook niet beter op maken, zo besloten we.

Dus ik zal ondergaan. Lijdzaam.  En mij morgen vooral een deftige hoeveelheid alchohol aanschaffen.  En wanneer men jarig is, moet men toch niet wachten tot 17u om aan een aperitief te beginnen.  Wijn bij het ontbijt. Moet kunnen , toch?