08 maart 2008

Troepweken2

Mijn dochter en ik gingen deze avond samen naar de Lunchgarden hier in de buurt.  Ik word daar altijd redelijk depressief , want de omgeving is mistroostig, op het vooroorlogse af, en het loopt er altijd vol mensen waarbij de echtelijke sleur van hun gezicht druipt terwijl ze hun kroost tevergeefs in bedwang proberen te houden en  ook nog eens twee dienbladen moeten torsen.  En vrouwen met een foute anorak, soms zelfs assorti met die van de echtgenoot. En mensen die overduidelijk nooit meer een woord wisselen, of dan toch zeker niet bij de vol-au-vent. 

Ik hield het bij salad bar en Vogeltje wou gerookte zalm.  En een cola.  Die exact 5 minuten na aankoop omgegooid werd waardoor haar zalm in een badje van cola lag.  Opgedept met 700 servietjes  maar toen was hij 'niet meer lekker'.  Een paar droge stukjes konden nog gered worden langs de zijkant en van de wortels en tomaat heeft ze ook gegeten, tot ze het lumineuze idee kreeg om alles overvloedig te besprenkelen met citroensap.  En toen waren de groenten ook niet meer lekker.

Chocomousse dan maar.  Die was wel lekker. Toch zeker voor volle 3 happen.  Maar dat gaf allemaal niet want de ware reden waarom wij naar de Lunchgarden gingen was Een Ballon!  Want de ballon die ze in het park gevonden had, was des middags geknapt.  En niet eerder kon ik dat verdriet troosten dan door te zeggen dat ze straks een fijne nieuwe kon meepakken.

Leve de lunchgarden. 

Commentaren

Lunchgarden en aanverwanten... Huisvrouw, wat een nachtmerrie! Dat je dat ook nog moet doorstaan. Mochten afstanden niet zo groot zijn, ik zou uit altruïsme voor jullie meekoken. Misschien genieten jullie dan achteraf pas echt van massakeuken :-)

Gepost door: Kris | 10 maart 2008

De commentaren zijn gesloten.