30 maart 2008

Wie voedt wie op?

Zoon is terug van Italië.  Schoolreis, 10 dagen regen gehad, ocharme.

De eerste maaltijd met mijn twee kinderen sinds 12 dagen verliep als volgt :

Vogel eet, maar besluit zoals altijd voortijdig genoeg te hebben.  'Ik heb buikpijn', verzucht ze, met een smartelijk gezichtje.  

'O dan moeten we naar het ziekenhuis!' zegt Zoon, een tikkeltje gemeen.  Waarop Vogel in tranen uitbarst, want ze heeft écht buikpijn maar wil beslist niet naar het ziekenhuis.

'Och laaaaat haar,' zeg ik, 'JIJ had altijd buikpijn, als je niet wou eten, niet wou fietsen, niet wou stappen en ben JIJ nu zo slecht uitgedraaid misschien?' 

'Als je haar laat doen, wordt het erger en erger' verkondigt Zoon stellig.

'LAAT HAAR, ik heb er geen zin in.  Het is goed Vogel, ga maar van tafel'. Zo slecht heeft ze nu ook weer niet gegeten.  Nou ja...

Zoon rol-oogt.  En ik vraag hem of HIJ haar misschien wil opvoeden.  

'Neeeee,' roloogt hij verder, 'IK wil geen kinderen. Danku.'

Oef, zou ik zo zeggen, want kleinkinderen in huis, daar heb ik ook geen zin in. Het is zo goed alsof ik het gehad heb, for now. 

28 maart 2008

Winkelindigestie

Mijn dochter is dus in tegenstelling tot ikzelf dol op winkelen. Kiezen, eindeloos passen, het maakt haar allemaal niet uit.  Helaas is ze op een leeftijd, of beter gezegd een grootte, dat het niet zo simpel is om achteloos wat kleren mee te graaien zonder dat ze erbij is.

Ze is slechts 5 en nog wat, maar ze behoeft dus blijkbaar kleren van tussen 8 en 10 jaar.  Wat wil zeggen dat ze binnen een jaar of 3 mijn kleren aankan medunkt.  En ook mijn schoenen want met maatje 32 zijn we nog slechts 6 à 7 stappen verwijderd van mijn maat.

Passen en kiezen dus.  Gesprekken met de winkeldame. Kijken in de spiegel en ook een absoluut afgrijselijk topje eisen. Wat ze ook kreeg, want les goûts et les couleurs...  Uiteindelijk, op toch slechts 1 uurtje een behoorlijke oogst.  Maar toen stond ik al wel lang met mijn ogen te draaien van verveling, maar het kind kan uiteraard de zomer niet bloot door.  Dat spreekt. 

En als bonus heb ik mijzelf, in de kinderwinkel jawel, een armand en een lange ketting gekocht.  Voor mama's bedoeld welteverstaan.  Een schitterende ketting, vind ik zelf, en zo lang dat ik er nog een korte boven kan dragen. Overdaad schaadt niet altijd.  Toch niet wat kettingen betreft. Wat winkelen aangaat, heb ik even een indigestie echter.  

25 maart 2008

Rotjoeng

Of hoe Vogel vertelde dat 2 grote kinderen op de manège (die we niet kennen eigenlijk) haar aan de schommels verteld hadden dat de tandenfee niet bestaat en dat Sinterklaas gewoon een verklede man is.

Zij gelooft hen niet, meevaller, en ik, ik wacht tot ze mij de schuldigen kan aanwijzen, zodat ik hen op een onbewaakt moment eens duchtig de levieten kan lezen. ROTJOENG!

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik Kleine Vogel ook wel tot zulk een gemeenheden in staat zie, eens zij de Leeftijd der Gelovigheid in Ouderlijke Verzinsels voorbij is.  Misschien moet ik al op voorhand werken aan de Levieten Ter Bescherming der Onschuldige Kinderen voor Vogel. 

24 maart 2008

Wijvenweek !

Image Hosted by ImageShack.us

En Jutblogt doet mee! 

Fornuis

Ik heb dus een nieuw fornuis.  In al zijn perfectie stond het mij toe te stralen.  Kook op mij! Gebruik mij!  Tuurlijk gaf ik het zijn zin.  En na het koken moest het gepoetst, want ik ben een morsige kok en stralend moest en zou het blijven.

Gezwind nam ik het af met een doekje met iets Mr. Properigs.  Een schuursponsje hielp iets hardnekkigs eraf.  Trots bekeek ik mijn arbeid.  Toen ik na 5 minuten nog eens keek, schoot er van die trots niet veel over.  Vlekken! Overal vlekken! En strepen!

Ik pakte het boekje er eens bij.  Reinigen met specifieke producten  die geen schurende of zure stoffen op chloorbasis bevatten.  Een WTF was te lezen in mijn gedachtenballon.  Gebruik beslist geen metalen sponsjes.  Hmm, nee van metaal was het niet, oef.  Afnemen met een zeem van damhertenleer. DAMHERTENLEER? De WTF's plopten nu langs alle kanten in mijn hoofd.  Damhertenleer begot.  Moet ik op jacht nu? Of heeft er nog iemand een overbodig damhert in zijn tuin staan? 

 

23 maart 2008

Vieze ziekte?

Ik moet bekennen dat ik autistische trekjes heb, die ik niet één voor één uit de doeken ga doen, maar eentje daarvan wil ik nu toch wel met u delen.  Ik kan oeverloos, maandenlang naar dezelfde CD luisteren in de auto.   De CD van dit trimester is van Doe Maar.

En Vogeltje schijnt diezelfde eigenschap geërfd te hebben.  Elke keer dat ze met mij meerijdt, moet ik het liedje 'met die vieze ziekte' opzetten.  En ja, dat klinkt als een SOA, alhoewel Hennie Vrienten het zeker zo niet bedoeld heeft. Meer nog, hij heeft het over een 'vreemde ziekte'. Oordeel zelf

Samen scheuren we dan door het Vlaamsche Landschap, luidkeels meezingend, met veel hilariteit en volledig synchroon.  Op één woord na dus.

 

21 maart 2008

Hoe het niet moet

'Nee Vogel, je hebt al een appel op en koekjes, nu geen boterham meer of je kan niet eten.  Nee écht niet, en stop met zeuren, ONGEZELLIG!  Nee je doet het niet, NIET zeg ik!  Allee ok, een droge boterham dan, NEE niks erop, je kan niet meer eten straks, STOP ermee! OK dan, wel met iets op maar als je niet eet subiet, DAN...!!!!!'

 Ik ben een opvoedkundige ramp, mensen. Effenaf.

 

20 maart 2008

Haat

Een half uur vroeger opstaan.  Of dat was het plan.  Intecht een kwartier vroeger. Vogeltje afjagen want ik moet op tijd in de garage zijn voor een onderhoud en aansluitend naar de kapper.  Daar moet ik pas om half tien zijn, dat moet lukken.

Vogel vroeger naar school, hond afzetten bij de bomma.  Naar de garage dus.  Verdomme, de afrit die ik moet hebben zit propvol, daar sta ik morgen nog, volgende afrit dan maar en een omwegje. Net op tijd in de garage. Is het normaal dat mijn banden al versleten zijn na 30 000 km? O ja, perfect normaal. Oef, het ligt niet aan mijn rijstijl dus.

Vervangwagen in, stoel opkrikken want ik zie niks, spiegels verzetten en snelsnel naar de kapper.  Waar is die snelweg ook weeral ?  Doeme, oprit voorbij.  Volgende dan maar. Jakker jakker op de snelweg.  Aaarrrrggghhh nu zit ik al te ver, eraf in boerendorp, binnendoor naar de oprit in tegengestelde richting want die ligt natuurlijk kilometers verder.  Twijfel twijfel, moet ik er hier af?  Nee ik denk het niet.  Juist gedacht! 

De lange steenweg af naar de kapper waar ik pas één keer eerder geweest ben.  Hoe?  Waar is hij nu? Ik zit al bijna in een andere gemeente?  Keren dan maar.  Waar The F*ck is die kapper nu toch?  Ik ben al vijf minuten te laat.

Mme.Z. gebeld, die ongetwijfeld haar computer heeft opstaan, om te vragen wat het huisnummer is.  Toch nog verder dus, weer keren.

Tien minuten te laat bij de kapper.  Kleuren, knippen, drogen, waarom moet dat allemaal zo lang duren?  Ik HAAT de kapper. Als u volgende keer wat langer hier wil zitten, kunnen we ook nog ozonding doen?  LANGER HIER ZITTEN?  Is ze gek geworden?  Ik glimlach ontwijkend.  

Terug naar huis, hond halen die al uren aan het wolfhuilen was volgens bomma.  Het sukkeltje. Hij eet mij bijna op van geluk.   Even naar huis en een uur daarna terug naar de garage.  Banden waren niet in stock, 7/4 nieuwe afspraak.    Ik HAAT  garages. Weer naar huis, voor de tigste keer vandaag de Ring over.  Ik HAAT ook vrachtwagens. 

En ik HAAT ook de kilo zand die uit de kleuterlaarzen op mijn tapijt beland is.

Ik ben ongesteld trouwens.  Maar dat had u wellicht al geraden.

 

 

 

Blog zonder reklaam

Ik zou graag dit op deze blog gezet hebben :

Helaas, Skynet propt u, Nijver Lezertje, toch al vol reklaam, zonder dat ik er iets aan kan doen maar...

... Jutblogt is wel zonder reklaam, en zal zo blijven, allen daarheen! En als u de button ook op uw blog wil, de codes staan er.

18 maart 2008

Zeg niet zomaar banaan!


Verleden week had ik het lumineuze idee om niet alleen in het WE, maar ook in de week, overdag, les te gaan pakken met De Valk.  Dinsdag 10.30u zei mijn lesgever. 'Maar,' voegde hij eraan toe 'er is wel een groot probleem.' Verbaasd wachtte ik op uitleg. 'Er is mij verteld dat jij voor 12 uur 's ochtends niet echt wakker bent.' monkelde hij.

Of hoe iedereen mijn afwijkingen kent.  Deze ochtend om 9.30h was ik al op de manège.  Aldaar mijn ontbijt van één banaan verorberd bij 5 graden, wat echt wel koud is.

Dan poetsen en zadelen en O wat had ik het niet meer koud vanaf half elf.  En de Valk al evenmin, die zweette zo erg dat er schuim op zijn lijf stond.  Maar het was geweldig. 

Ik was klaarwakker, dat is wel het minste wat gezegd kan worden. Minstens 15 minuten galop, mét vliegende wissels bovenop de rest, doet wonderen.  Misschien moest ik het wel  elke dag doen, het heeft wel iets om je 's ochtends al echt levend te voelen, met snel stromend bloed en al.

En dat allemaal op één banaan.  Misschien omdat het deze keer een Chiquita was in plaats van een biobanaan?

f