20 april 2008

Effenaf.

Zoon vroeg of ik nog even mee een ritje ging doen, om zijn rijkunstvorderingen te beoordelen.  Uw Huisvrouw is niet te beroerd om om half tien des avonds nog even te gaan cruisen, dus off we were.  De radio mocht niet op maar ik mocht iets kiezen van zijn Ipod ding.  Eerst even de draaitechniek bekijken, en toen kon ik zoeken. 

Wanhopig speurde ik naar een bekende naam.  Zoon werd al ongeduldig en sommeerde mij om dan maar Muse te pakken.  Prima, Muse kan ik nog wel aan, meer zelfs : Time is running out was zelfs lange tijd mijn snelweglied.  Na Muse draaide ik verder. En verder en verder.  En toen zag ik Eric Clapton staan.  Verheugd druk ik het okknopje in.  

En toen kwam er iets raars.  Iets waar Eric volgens mij niets mee te maken zou willen hebben, maar ik zwijg.  Tot we tien minuten verder zijn en ik alsnog informeer wie Layla zo verkracht heeft.  Dat was niet den Eric, informeert Zoon mij, je hebt op dat daarboven gedrukt, dat was *E...slamedood* en dat is Drum n Bass. Owkay.   

Ondertussen wil hij parkeren oefenen.  Ik moet een plaats zoeken.  We kibbelen een eind weg over te groot en te klein  , maar hij doet het goed. Hij doet het over het algemeen goed, alhoewel hij voor het examen beter zijn twee handen aan het stuur zou houden.

Dan zet hij een muziekje op. Waar mijn zenuwuiteinden nu nog van aan het krijsen zijn.  Ik vraag hem hoe hij in godesnaam vrijwillig naar zulke herrie kan luisteren.  Hij luistert naar alles, zegt hij.  Maar ik niet, Lieve Zoon. Effenaf niet. En ik moest ook stoppen met om de 2 minuten 'effenaf' te zeggen.   Dat weten we dan ook weer al.  Het was al bij al weer een faane rit. Effenaf.

Commentaren

Huisvrouw, ge wordt oud, me dunkt.

Gepost door: Elza | 21 april 2008

De commentaren zijn gesloten.