30 juni 2008

Jutblogt, deze week mét balkon!

En neem vooral ook een kijkje bij onze wedstrijd!

28 juni 2008

Couleur Café

De Bleke en ik hadden een afspraak.  Wij gingen naar Couleur Café!  Aangezien zij de kaarten had, spraken we buiten Tour&Taxi's af.  Voor ik haar tegen het lijf liep, was ik al twee condooms rijker.  Ik vraag mij af waarom men daar op festivals zo gul mee is.  Is het misschien de bedoeling dat men ten terreine gaat... ehm?

De Bleke moest nog een tasje kopen, dus deden we eerst het marktje.  Nadat we zowat elke sjakosj daar voorhanden hadden bekeken, vond ze eindelijk haar gading.  Oorbellen moest ze ook nog, maar geen van de minimaal 1594 paar die we tegenkwamen kon onze kritische blik bekoren.

We zagen MC Solaar (heel goed!) Erykah Badu (écht niet onze smaak), Ricardo Lemvo (goed voor efkes), Asa (knappe muziek) en dan als afsluiter de Orishas en die waren absoluut geweldig.   Zij het dat hun set heel rommelig was, met vreemde overgangen en hun liedjes altijd raar eindigden.  Wat ons deed vermoeden dat zij het Orgelpunt niet gelezen hebben, want een duidelijke finale zat er nooit aan.   Maar sféér mensen, sféééér!

Enkele liters zweet later werd het tijd om autowaarts te keren, terwijl ik nog altijd nagniffelde over Bleke's uitspraak eerder op de avond : 'Een kalende man, iemand?' over een voortijdig, tonsuurgewijs haarverliezend, snullig heerschap dat zich telkens naar haar omkeerde.

We gingen samen naar mijn auto, zodat ik haar bij haar auto kon afzetten.  En, Nijvere Lezertjes, ik kan u vertellen dat een Bleke die pijne voeten heeft niet vooruit gaat.  We hebben minstens twee keer zo lang over de weg gedaan dan ik alleen in het heengaan.

Het was een faane, faane avond voorwaar.

26 juni 2008

Rejoyce!

Vandaag is een heuglijke dag.  Niet alleen ben ik nog altijd euforisch van mijn tuinactiviteiten, op de koop toe is mijn Zoon geslaagd voor zijn examens en is vanaf heden mijn kleuter geen kleuter meer. Wat helaas ook met zich meebrengt dat we twee lange maanden van verlof tegemoet gaan maar mijn ouders vroegen, nee smeekten, of ze haar 1 tot 2 weken mee naar zee mochten nemen in juli. 

Ja hoe kan een mens zo een smeekbede weerstaan, nu vraag ik u.

Daarenboven is mijn tuin bewezen Gastonuitbreekproof én loopt mijn Valk als een droom.  Nadat hij jaren maar wat mocht  aanmodderen, is nu na maandenlang hard labeur gebleken dat hij ook wel als een echt paard kan lopen.  En uiteraard kan ik het niet laten om hiervan een fotografisch bewijs te overhandigen.   Wat doet vermoeden dat ik trotser ben op mezelf dan op mijn kinders, maar dat is nu misschien ook niet helemaal waar.  Tenslotte kan ik moeilijk Zoon zijn rapport hier zetten, toch? En anders zou u ook de twee buizen spotten, die gelukkig geen effect hebben gehad op zijn A-attest.

falco

k2

25 juni 2008

Groene vingers

Ik heb het gras gemaaid! Voor u is dat misschien geen prestatie van wereldformaat, maar voor mij was het een hele nieuwe belevenis.  Nog nooit in mijn leven had ik een grasmachine gehanteerd, maar zo moeilijk kon dat toch niet zijn.  Dacht ik.

Om te beginnen moest ik de groene bak van de voortuin door de garage en dan een trap op naar de tuin zeulen.  Dan moest de grasmaaier van het terras een trap naar beneden gesleurd worden.  Toen bleek er iets mis met de verlengdraad.  Naar de Aveve om een nieuwe.  

Een paar banen gereden en dan was de opvangbak vol, dus moest ik het machien stilzetten om hem te legen.  En toen was het dood.  Tot bleek dat de zekering gesprongen was.   

Na dit hindernissenparcours is het toch eindelijk gelukt.  Terug een proper gazon, als je niet te nauw kijkt tenminste.  Want het netjes op en afgaan, is een vaardigheid die mij nog niet helemaal goed afgaat.  Om niet te zeggen dat het achterin de tuin wel lijkt of er een waanzinnige achtjes heeft staan draaien.

Maar kom, Rome is ook niet op een dag gebouwd en ik, ik voel mij vandaag vreselijk functioneel. Het is zo weer eens iets anders.

23 juni 2008

Godindenogenemel!

Ik was gisteren alleen thuis.  Zoon was er wel maar daar heb ik natuurlijk geen omziens naar.  Ik besloot mij dolce far niente gewijs in de tuin te leggen, met een drankje, een boekje en de laptop.  

Het was tijd voor een tweede drankje, dus moest ik even naar binnen.  En toen kreeg ik de schrik van mijn leven, want uit een luster in de gang stroomde water naar beneden.  UIT de luster, jawel.

Ik krijste om Zoon, alsof die er iets aan kon verhelpen, maar in tijden van nood wil men niet alleen naar de ramp kijken natuurlijk.  Deductie leerde ons dat de douche de schuldige was en de loodgieter werd gebeld.  Die komt 'ergens deze week' kijken en dan mag ik nog van geluk spreken dat hij familie is, anders was het denkelijk in het jaar 2011.

Ik lanceerde een noodkreet op het internet en men raadde mij aan de plomb af te zetten.  Alsof ik ook ooit maar zou weten dewelke dàt zou zijn.  En om het nog wat erger te maken, vermoedde ik dat die plomb wel dezelfde zou zijn als van de ijskast-met-walgelijke-inhoud  die net onder de overstromende luster staat en dus absoluut niet mag ontdooien.

Eens de luster uitgedrupt was, besloop mij een groot LOTMOR gevoel.  En met het volgende drankje en een pizza nestelde ik mij weer in de tuin.  Alwaar ik nog een heerlijk dutje gedaan heb, waardoor ik nu wel een enigszins rozige buik heb, want aan insmeren doe ik zo niet.  En zo werd het toch nog een zalige zomerzondag.  Ondanks ontsnappende hond en waterbrakend lichtarmatuur. En een beetje vertrouwen in de goede werking van mijn differentieelschakelaar in geval van kortsluiting.  

 

22 juni 2008

Ontsnapt

Sinds Gaston op zijn eerste verjaardag de geneugten van loslopen in de tuin heeft mogen ontdekken, is er niks dat hij liever doet dan daar rondscharrelen en -razen.

De tuin is afgesloten met hele dikke hagen en gedeeltelijk dan nog eens omheind met een draad.  En aan het stukje 'gedeeltelijk' had ik mij mispakt.  Zoals alles hier, zijn de bedoelingen wel goed, maar de afwerking iets minder. Bijna tegen het huis aan is de draad niet vastgemaakt, maar staat nog op rol en al tegen de haag geleund.  Wat natuurlijk plaats genoeg laat voor een hond met het formaat van een flinke rat om even bij de buren te gaan kijken.

Dus toen ik hem zo direct niet zag, wist ik al wel hoe laat het was (kwart over tien om precies te zijn.)  Gelukkig komt hij als ik hem roep.  En dus heb ik maar onmiddellijk, balancerend op een smal muurtje dat naast de trap naar de kelder staat, een loodzware parapluvoet verzeuld om de draad te stutten.

Opgelost? Nee niet echt want mijn buurvrouw kwam net zeggen dat hij al twee tuinen verder zat.

Weer kwam hij direct enthousiast aangelopen toen ik hem enigszins paniekerig tsjilpend riep. ONDER de draad door deze keer.

Gaston zijn korte dagen van absolute tuinvrijheid zijn geteld, vrees ik.  

Edit : poging twee : rol draad vastgebonden aan de haag. Waarbij ik een wantrouwig oog op het daarin residerende ongedierte hield en waardoor ik nu vol krassen sta.  Direct eens testen of dat de kleine houdini tegenhoudt.

18 juni 2008

Foute dingen

Alleen vandaag al zag ik de volgende foute, zéér foute dingen :

 -Twee kleuterjongetjes met een oorbel in.  Brrr...

-Een oma met knaloranje lippenstift en een zonnebankgebruinde tronie.  Het kan ook een Benidormgebruinde tronie geweest zijn natuurlijk, daar spreek ik mij niet over uit. 

-Een man met Docksides.  Toch al zeker 10 jaar not done.

-Een man die op een terras een fanta drinkt.  Zowat het meest onsexy beeld aller tijden.  Wahant, een man, of kom : een échte vent, drinkt bier of misschien wel wijn.  Maar geen Fanta. En tussendoor eventueel een cola, stiekem. Of een tonic, dat heeft nog de air van gin die er zou kunnen inzitten.  Maar Fanta begot. Tssssssssssssss.

En dit allemaal voor u gespot in het park.  Het was voorwaar een nuttige middag. 

 

 

17 juni 2008

1!

thumb_verjaardagstaart
Vandaag is Gaston jarig!  Hij heeft wel pech dat ik niet  het soort baasje ben dat verjaardagstaarten voor dieren maakt. Vooral omdat die niet in Hertavariant bestaan natuurlijk.  Misschien een extra lepeltje César bij zijn brokken, ja dat kan hij wel krijgen. 

Proficiat Gaston, met je eerste verjaardag ! Hopelijk komt het verstand met de jaren en stop je nu met op mijn tapijt te kakken, of je haalt de tweede niet. 

12 juni 2008

De climax

Ik luister liedjes op mijn laptop en voor de tigste keer zegt Zoon 'hoe kunt ge daar naar luisteren, dat klinkt zoooo slecht via de pc'.

Ik hum wat en doe voort met punt 5.  'Moet ge boxen hebben?' biedt hij aan.

Ik ga van huh huh wat moet ik daarmee?  Hij holt naar boven en komt terug met twee kleine boxen en iets dat een subwoofer heet.  Hij plugt de boel in en ik moet toegeven dat het heel wat beter klinkt, zij het heel bassig.

En om de bas uit te testen moet ik dit opzetten, volgens hem bedoeld om dat subwoofding in auto's te proberen.  Owkaaaay.  http://nl.youtube.com/watch?v=mdvWyuCRdIU 

Gaston laat ondertussen vrijwel synchroon zijn van Vogel gepikte rubberen giraf piepen, het is een talent voorwaar. 

Dan weer een liedje van van mij. Klinkt vaag zeg ik.  Nee het klinkt niet schel zoals via uw laptop, repliceert hij.  Ook juist.  Hij laat mij toch altijd lachen, die Zoon van mij. Zélfs wanneer ik liever zou krijsen.

En dan, dan beste Lezertjes, als ik Feuer Frei van Rammstein heb opgezet om even jofel te doen, zegt hij mij : 'Goh da's lang geleden dat ik nog naar dat soort muziek heb geluisterd'.  Op de vraag waar hij dan wel naar luistert komt hij af met : 'Hollandse negers enzo'.  

No kidding :  http://nl.youtube.com/watch?v=eSOWJPP3Upo

Ik lig alvast plat. Nu u nog. 

En als dessert kreeg ik nog dit : http://nl.youtube.com/watch?v=wBpUbaqrOCM . Waarbij hij na mijn gepijnigde blik op 1 minuut zei : 'De climax komt nog'. 

Toen ging ik van : OMG dit is té erg en zei hij : oh en dat was net de climax, weet gij niet wat een climax is, dat is de opbouw tot...waarna er...' waarop ik hem met een minachtende blik het zwijgen heb opgelegd. Een orgasme heb ik er toch niet van gekregen.

Gelukkig heb ik waan.  En een geweldige Zoon.  Moet ik nu mijn boxen en subwoofer telkens meeslepen van living naar keuken?

 

 

11 juni 2008

Er zat een Nimf in mijn tuin!

Ik stond uitbundig te zwaaien op het trottoir want ik zag dat mijn bezoek niet aan de verkeerde kant van de straat stond, zoals ze op dat eigenste moment telefonisch aan het beweren was, maar praktisch voor mijn deur.

Ik las dat ze een nummer onder de twintig zocht.  Aangezien het mijne boven de honderd zit, zou ze nog lang hebben kunnen zoeken.  

Ze had een driekwartbroek aan.  Van lef hebben gesproken! Toen deed ze iets waardoor mijn trapleuning bijna instortte.  Wijzen of zo.  Vijf minuten later liet ze mijn kast geluid maken.  En toen besloot ze nergens meer aan te  komen.

We aten op het terras, waar het zo bloedheet was dat mijn kleed na een half uur doorweekt was.  'Laat ons efkes afkoelen in de keuken' zuchtte ik.  Waarop zij op het briljante idee kwam om gewoon in de tuin, in de schaduw te gaan zitten.  

Toen ze naar het toilet moest, kwam het bij mij niet op dat ze een ze-kunnen-mij-horen-plassenfobie heeft en dus scharrelde ik lustig op een paar meter afstand.   Ik heb haar niet horen plassen maar dat spreekt voor zich aangezien ze zich nog uren heeft ingehouden, ocharme. In het vervolg mag ze boven gaan, mét krukken op de deur. 

Toen de zon op haar gelaat viel, zag ik dat ze net als ik een blonde snor heeft! Echt waar! En hoe hard ze het ook ontkent, ik voelde mij ineens een pak beter bij het vinden van een snormate.

Uw huisvrouw rept zich nu naar buiten om haar boeleke in een zwaarbewaakte parking te gaan stallen.  Ze weet mij tenslotte wonen.  Of zo ongeveer toch.