08 augustus 2008

Van etter en honger.

Ik heb iets met brandwonden.  Enfin IK heb eigenlijk niks met brandwonden maar zij wel met mij.  Telkens ik iets in een oven zet, blijf ik wel met een arm aan de bovenkant plakken, als ik strijk hapt het strijkijzer uit zichzelf in mij en ook lucifers zijn een uitdaging. 

Eerder deze week was ik aan het telefoneren en tegelijkertijd kipfilet aan het bakken.  Ik doe een hevige uitleg en prik tegelijktijd het gevogelte aan een vork om het om te draaien.  Daar voelde het zich blijkbaar niet goed, want het dook van behoorlijk hoogte van de vork terug de pan in.  Met een spetterende boterfontein tot gevolg.  Eindbalans : twee knoerten van blaren op mijn vingers en een enorme op mijn voet, jawel.

De vingerblaren vallen nog mee, ik heb ze op aanraden van Mme. Zsazsa kapotgestoken en die liggen nu gewoon plat te wezen, een beetje gelijk een leeggelopen ballon.

De voetblaar was echter al spontaan opengegaan en verworden tot een etterende schijf.  Mme. Z kon het niet meer aanzien, nadat ze er, hopelijk per ongeluk twee keer tegen geschopt had, mij telkens gilletjes van pijn ontlokkende, en gebood mij er iets aan te doen.

Daar wij bij Vriendin J. waren om de verjaardag van haar oudste te vieren, vroeg ik haar om iets ontsmettends. Ze was zelfs zo goed om zich met haar hoogzwangere lijf neer te hurken om mijn onderdaan te verzorgen.  En nu heb ik een ontsmette, met eosine bewerkte en dus rode doch nog steeds etterende wonde die bovendien gezwollen is.  Fijn. Effenaf.

Ontsmetting is trouwens niet het enige waar ik Vriendin J. om vroeg. Ik was nog maar net gearriveerd en had mij naast Mme. Z genesteld toen mijn maag luide protestkreten begon te slaken.  Het daagde mij dat die maag nog niks meer dan een banaan te zien had gekregen die dag.  Ik overlegde met Mme. Z, die ook wel honger had, of het niet te onbeleefd zou zijn om J. om eetbare dingen te verzoeken een minuut na aankomst. Zij vond van niet, of eigenlijk wel maar we hadden honger, maar IK moest het wel vragen.

Aldus geschiedde en we kregen versnaperingen. Maar ik denk eigenlijk dat het toch not done is.  Fijne gasten wachten volgens mij gewoon tot de gastvrouw iets voor hun neus zet, wat gewoonlijk toch wel gebeurt na een kwartiertje.  Wij zijn dus geen fijne gasten.  U weze gewaarschuwd, moest u ooit de onweerstaanbare drang voelen om ons in uw huis toe te laten.

Commentaren

Vurig leven heb jij.
Was daar ook niet ergens nog niet zo lang geleden een froefroe in de fik geschoten?
Hongerig leven ook.

Gepost door: zapnimf | 08 augustus 2008

O juist, die frou was ik al vergeten. Allereerste keer dat mij dat overkwam, na jaren het gasvuur als aansteker gebruikt te hebben. Gelukkig waren er slechts een paar haartjes verschroeid.

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

amaai live dangerously ....en t weekend moe nog beginne ! ben benieuwd naar maandag !!! ...grtjs en fijn(en veilig) weekend ... :-)

Gepost door: bartje | 08 augustus 2008

Eosine is geen ontsmettingsmiddel, het droogt enkel uit. Tot het geamputeerde been verhaal!

Gepost door: ik die het kan weten | 08 augustus 2008

Jaja, het is eerst ontsmet met iets ontsmettendigs, en dan de eosine om de walgelijke ettervloed te stelpen. Yuk toch.

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

Als ik dergelijke etterende wonden (wondjes) heb, durf ik daar al eens inotyol (de poepzalf jawel) aan plakken en dan een pleister erop. Dat droogt ook uit. 's Avonds aandoen, volgende morgen afdoen, weg vuiligheid. Daarna weer ontsmetten en eosine op doen om te drogen. Kan ook helpen: eosine nog eens extra laten opdrogen met een haardroger. Eosine begint dan groen uit te slaan. Niet te dicht houden of je hebt weer brandwonden.

Gepost door: elke | 08 augustus 2008

Ik raak niks meer aan waar ge brandwonden van zou kunnen krijgen. Exit gasvuur, oven, lucifers en haardrogers. Die laatste vind ik mss zelfs niet meer. Mijn voet is wel wat dik precies. Zou het gangreen worden?

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

Volgens mij hebt ge u de vloek van de Woef-lezers op de hals gehaald.
Naar een dokter gaan zou misschien ook wel kunnen helpen. Neen?

Gepost door: elke | 08 augustus 2008

Mwa nee, dan moet ik al stuiptrekkend op de vloer liggen. Maar wat niet is, kan nog komen he!

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

de versnaperingen lagen echt wel te wachten tot ik efkes tijd had om ze aan te bieden, maar ik ken jullie, dus ik kan het jullie niet kwalijk nemen ;). Oh ja, voor de kenners, de wonde (die er echt bah bah bah uitzag) is ontsmet met HAC nadat ik eerst pluisjes eruit had gepulkt. Wat een zwanger lijden kan.

Gepost door: jo | 08 augustus 2008

HAC ja. En niet 'u moet de groenten van Hak hebben' maar iets anders. En nu heb ik mss gangreen. Mor merci Jo, gij zijt te goed, zowel voor de versnaperingen als voor de verzorging. Effenaf.

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

In Ouagadougou, Epako Ndom, Ziguinchor of Tombouctou krijg je meteen een casserol geitenvlees of zo voorgezet, dat is gastrijheid... terwijl je eigenlijk feitelijk snakt naar een gigantisch glas fris water...

Gepost door: Zabrila | 08 augustus 2008

Ja JO, een pot geitenvlees, dat was wat ik behoefde. Pfuh. Mor allee, de tortilla tsjipkes met geitenkaas waren ook heerlijk. Kwijl.

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

Aaah voila, dat had ze er dan opzettelijk vergeten bij te vermelden

Gepost door: ik die het kan weten | 08 augustus 2008

Pasmoroep want volgende keer krijgde misschien wel een pot geitenvlees op uwe schoot gekwakt en dan ZULDEM opeten

Gepost door: jo | 08 augustus 2008

Ik eet alles jom. No worries. Wel wat van die heerlijke rijst erbij graag.

Gepost door: de huisvrouw | 08 augustus 2008

tis nog niet gelijk wat ook
tsssss

enne hoeveel boter doe je zo in je pan om een fontein te hebben ?
schaf je misschien zo koksschoenen aan met stalen tip

Gepost door: jipie | 13 augustus 2008

De commentaren zijn gesloten.