09 augustus 2008

Laat de kinderen tot Hen komen!

Er zijn zo van die vrouwen die mij mateloos irriteren.  Laat ons hen voor het gemak gemankeerde kleuterjuffen noemen. 

Hun eigen kinderen, die thuis nooit mogen snoepen wegens niet verantwoord, graaien op een ander in de pot met tsjipkes op een degoutant hebzuchtige manier.  Nadat ze zich in hun vraatzucht verslikken, kwijlen ze de overtollig verstouwde tsjipkes dan ook weer terug in diezelfde pot. Waardoor uw lust in diezelfde lekkernij acuut verdwijnt.

De kinderen worden steeds verschoond, en dat bedoel ik niet op een luierachtige manier.  Onzen X is moe, hij krijgt tanden, enz... En zoals iemand mij eens zei : moesten kinderen tanden krijgen aan het tempo dat ouders dat als verontschuldiging gebruiken, het zouden krokodillen zijn. 

Voorts halen deze vrouwen UW kinderen ook aan op een slijmerige manier.  Zodanig dat u zich instant incompetent als moeder voelt.  Want u wil liever uw kind met een wegwuivend handgebaar spelen sturen.  U wil geen Gesprekken voeren met het kind, laat staan met dat van een ander, u wil van uw drankje nippen en niet uitgekotste tsjipkes eten en converseren met uw ware vriendinnen.  Degenen die niet uw kinderen opslijmen en eventueel uw brandwonden verzorgen dan wel met afgrijzen bekijken.

Deze vrouwen stralen een brakelijk en met opzet superieur ego uit dat krijst : Kijk naar mij! Ik ben zo goed met kinderen! Zelfs met de uwe!  Maar wij, echte moeders, trappen daar niet in natuurlijk.  Want tegelijkertijd zijn zij wel de vrouwen die hun kinders, eens uit het zicht, zo snel mogelijk naar school vervloeken, terwijl wij dat natuurlijk gewoon binnen hun gehoorsafstand doen.

Bovendien, BOVENDIEN, doen ze overmatig enthousiast over elke geproduceerde drol van hun nageslacht.  En dan nog in een stemfrequentie die niet verstaanbaar is voor een normaal mens maar eerder dienst kan doen om honden van uw erf te jagen.

Waarom worden deze vrouwen niet gewoon kleuterjuf?  Zodat ze vrolijk liedjes zingend en kringesprekkend de dag door kunnen?  In plaats van ons te vervullen met afgrijzen over zoveel gefakete kinderliefde?  En dan worden ze er nog eens voor betaald ook.

Commentaren

Ik ben blij dat ik niet zo'n moeder heb zoals u maar een moeder die me nabij is. Ik kus mijn twee pollekes. Nog liever een gemankeerde kleuterjuf dan een egoïstisch, bekakt, omhooggescheten verwend nest dat per ongeluk kinderen heeft gemaakt en beesten heeft gekocht die ze liever ziet gaan dan komen. Gelukkig heeft u nog vriendinnen die uw kind wat nabij zijn.

Gepost door: ik die het kan weten | 09 augustus 2008

sodade, heb je dat recept voor Maman aux roses blanches nog gevonden?

Gepost door: de huisvrouw | 09 augustus 2008

ai, ik vrees dat ik hier ook een exemplaar heb rondlopen dat op dezelfde manier chips eet (om het dan in de nacht die daarop volgt allemaal weer uit te kotsen). Maar voor de rest: heel herkenbare ergernissen, vooral het "tanden krijgen en alles wordt goedgepraat"-gedeelte!

Gepost door: lies | 09 augustus 2008

en eigenlijk moest mijn vorige reactie hier staan : de huisvrouw heeft zoals altijd weeral eens gelijk ! Vooral over dat glaasje nippen en met vriendinnen converseren en niet met het kind

Gepost door: omamoetje | 09 augustus 2008

Mijn wegwuivende handgebaren werden geretourneerd met kom en kijkzwaaien en -kreten waarna ik de bank in de zon en mijn lectuur diende te verlaten om meer vaart in schommel- en draaituigen te steken en alzo enige leesminuten af te kopen.
By the way, tieners zouden al eens durven kwijlen op de tjipkes om alzo het eigendomsrecht te bekomen...

Gepost door: Zabrila | 09 augustus 2008

Uiteraard! Voilà, op uw wenken (allez, na de noodzakelijkheden van de zaterdagochtend dan toch) wederom van de onvolprezen Roland Topor:

[b]Maman aux roses blanches [/b]

Embrassez maman sur les deux joues puis coupez-la en deux : jetez dessus de l’eau bouillante ;
ôtez la tête qui sourit avec bonté - elle vous couperait l’appétit -, la colonne vertébrale et tous
les os qui peuvent être ôtés. Préparez les pommes de terre cuites à l’eau que vous couperez en
ronds et que vous mettrez en salade. Mélangez les petits bouts de maman à la salade, et arrosez d’huile d’olive avant de servir. Vous n’oublierez pas de glisser quelques roses blanches sous
le plat : elles protégeront la nappe, et puis maman les aimait tant…

Gepost door: sodade | 09 augustus 2008

euhm De ironie mag niet ontgaan, dat dit recept niet selectief voor een bepaald soort vrouwen ( U noemt ze niet moeder) is geschreven, maar voor dé Moeder.

Gepost door: sodade | 09 augustus 2008

LOL die bedenking had ik mij ook al gemaakt. En bedankt voor deze prompte service.

Gepost door: de huisvrouw | 09 augustus 2008

Ik moet zo lachen als ik lees 'mochten kinderen tanden krijgen ..' en '.. zouden het krokodillen zijn'. Mooi gezegd..

Gepost door: Nimsa | 11 augustus 2008

Ik heb er anders een paardje zien rijden/spelen met uw vogel... toen was je toch ietsiepietsie milder.

Het onderwijs heeft nog voordelen. Krokodillentranen en krokodillentanden hebben dan geen geheimen meer voor je. (Leve de spreekbeurten) Die beesten wisselen bijgod véél keren van tanden!

Gepost door: zapnimf | 11 augustus 2008

Ik moest u even bedanken, voor het zo wijselijk te verwoorden wat ik als frisse en fruitige (ahum) moeder zo vaak denk , weliswaar met enig schuldgevoel die gedachten gauw wegwuivend, zeer zeker na het lezen van een onaardig stukje tekst(lees comment) van iemand die het kan weten..maar nee serieus! Top hoe je dat schrijft, dus Thanks, denk er net zo over ( het belerende licht in hun ogen zou ik er soms zo willen uitkrabben, vooral als hummel nummer 1 ook nog eens zo vaak herhaalt hoeveel ze van haar lieve juffie houdt, grrrr! maar fair is fair, nen goedkoperen babysit is er op dat moment nie) Goed gedaan!

Gepost door: sis | 11 augustus 2008

De commentaren zijn gesloten.