11 september 2008

In de fleur van mijn leven

Vandaag heb ik enkele keren mogen horen : amai da's wel fel.  Of fleurig.  In het geval van mijn zoon zelfs vergezeld van een blik alsof hij verduisteringsgordijnen opentrok en recht in de zon keek.

Wel mensen, ik zie het niet.  Ik ben al een paar keer in de spiegel gaan kijken maar ik vat het niet.  Want hoe kunt ge een Beerschotpaarse rok, of zelfs nog donkerder en een mosterdgeel topje, denk Dijon en niet Bister of Graan, denk mss borstvoedingsontlasting, nu fel noemen.  Ok, het topje misschien wel, maar de blikken gingen vooral richting rok.  Ik zou het u tonen, ware het niet dat mijn kabeltje weer zoek is, wat had u gedacht?

Het zijn winterkleren begot.  Alhoewel ik er denkelijk niet mee naar Siberië zal kunnen, met mijn spaghettibandjes. Er zijn geen seizoenen meer, meneer, mevrouw! Ik zal mouwloos de komende vrieskou trotseren. Maar wel Fel en Fleurig.  Het lichtpunt in donkere dagen.  Wuif eens als u mij voorbij ziet dartelen, als u niet verblind wordt, that is.

Commentaren

Zoek dat kabeltje dan nu maar eens ne keer...

Gepost door: Ruby | 12 september 2008

Het lichtpunt in donkere dagen. Aan het oefenen om als piek van de kerstboom te figureren? Grote markt Antwerpen? Brussel? Rome? New York.
Vooral blijven oefenen. The sky is the limit.

Gepost door: sodade | 12 september 2008

Afspraak. Gij wordt dikker en ik word dunner en dan wil ik hem wel. Uw topje mag je houden.

Gepost door: zapnimf | 20 september 2008

De commentaren zijn gesloten.