06 november 2008

De luiaard en het luipaard

Oeverloos heb ik al bericht over de telefonische conversaties tussen Mme. Z en mezelf.  U bent het vast al beu.  Zelfs WIJ zijn het misschien al beu. Niet in het minste omdat we verleden week nog geconstateerd hebben dat wij een eventueel eerste huwelijksjaar niet zouden overleven gezien onze constante ruzies. Wat zeg ik : we zouden het stadhuis nog niet verlaten hebben voor ons eerstvolgend dispuut een feit was.   Maar laat dat u niet op een verkeerd spoor zetten: dat huwelijk was puur metaforisch bedoeld.

Maar toch, deze middag, conversatie 2 van de dag.  Mme. Z meldt dat ze in de zetel gaat zitten.  Ik niet, want ondanks wat u allen, JA GIJ DAAR OOK, zou kunnen vermoeden, ben ik niet van het zetelzittype.  Zij echter gaat niet alleen zitten, maar zinkt dan ook nog eens diep weg in haar zetel.  Zegt dat er nog een tijdschriftje op haar wacht, achter die zetel.   Ik been rond als een gekooid dier.  Mijn hakken klikken door het huis, zij nestelt zich nog wat vrediger. We kleppen een uur weg, toch nog.

De Luiaard en het Luipaard. Een tijger ware misschien iets waarheidsgetrouwer geweest qua gekooid dierengedrag, maar bijlange niet zo schoon als titel.

Commentaren

marge Uitermate lui (in de linkermarge) blijkt na al die jaren niet te kloppen?
Misschien even uw typering wijzigen? Hoewel, [i]lui paard[/i] haalt ook 'de galop' uit uw bovenstaande tekst.

Gepost door: sodade | 06 november 2008

in plaats van rond te benen en met uw hakken te klikken kan je ook een kast ordenen tijdens het kleppen, dat blijft maar op uw to do lijst staan

Gepost door: omamoetje ervaringsdeskundige | 06 november 2008

Toch nog... in gang geraakt, ik zen trots op u, trots, trots zeg ik u ;-)

Gepost door: Koen | 06 november 2008

De commentaren zijn gesloten.