30 november 2008

Vrouwen in minirok en met een topje en desgevallend netkousen

...daar vallen alle mannen voor. Was de stelling van onze vroedvrouw.  De Nimf wou haar Moose dat laten ontkennen maar die was druk bezig met een uitleg over Inbev (pun deze keer not intended) aandelen en niet voor repliek vatbaar.

We hebben polls gedaan met schrikbarende, wat zeg ik : onrustwekkende , resultaten.  Hoeksteen der maatschappij, u gaat eraan. Dat was zo een beetje de conclusie, UW conclusie mag u zelf trekken, de discretie gebiedt mij om de vragen en resultaten van desbetreffende polls voor mezelf te houden.

Er was overvloedig eten en zoetigheid, mensen die er braaf uitzagen en het niet bleken te zijn en één mens die er misschien niet braaf uitzag maar het wel was.  De ene die de pollresultaten tot een 88,99 procent herleidde in plaats van een volle 100. Er was drank, maar ook water en koffie.  En heerlijke pralines.  En geweldige whisky.

Madame en Meneer waren er, Chelone mocht eindelijk haar prijs in ontvangst nemen die uw nalatige huisvrouw al zo lang op haar kast had staan, maar te lui was  om  naar de post te brengen, en er waren zalige vriendinnen van de gastvrouw.

Er waren Verhalen en Hilariteiten, er mocht gerookt worden binnenshuis! En vooral : er was een jarige Nimf!!!  Lang zal ze leven, en veel plezier moge ze hebben op haar zee-uitstap met Moose. 

Ik mocht trouwens gratis ende voorniet haar douchefaciliteiten gebruiken, wegens in stinkend paardrijgerief arriverende, en werd dan nog getracteerd op een reprimande omdat ik in alle bescheidenheid (u kent mij) een klein handdoekje had gebruikt in plaats van een royaal afdroogmiddel.

En, last but not least : er waren geen alcoholcontroles.  Praise the lord.

 

28 november 2008

1-0 voor moeder

Zoon vroeg mij onlangs waar ik naartoe ging waarop ik schalks antwoordde : 'Dat gaat u niet aan'.  Waarop hij misnoegd repliceerde dat HIJ dat ook wel eens zou zeggen wanneer ik hem diezelfde vraag zou stellen in het vervolg.

Gisteren ging hij nog even weg na het eten. 'Naar waar zo?' wou ik weten.  'Naar X en Y en misschien later terug hier als we geen plannen hebben', was de prompte respons.

Waarop ik fijntjes opmerkte dat hij toch van plan was om te zeggen dat het mijn zaken niet waren.  'Och ja, doeme.  GAAT U NIET AAN dus. Nah.'.

En zo gingen we weer gniffelend uiteen.  Maar IK wist toch waar hij ging uithangen. HA!

27 november 2008

En haar had ik beter in de crèche gestoken.

Deze ochtend op weg naar school meldde Kleine Vogel mij dat ze al 'op 3 scholen geweest was'.  Zijnde : de lagere school, de kleuterschool én de crèche. 

Verontwaardigd zei ik dat ze helemaal niet naar de crèche geweest was.  Jawel, hield ze vol. Echt wel.

2,5 jaar opoffering voor niks, Nijvere lezertjes. 2,5 jaar geen seconde alleen, geen seconde rust behalve tijdens de middagdut waarin men dan nog sluipgewijs door het huis rondwaart om vooral de stilte niet te verstoren.  Een volle 14 maanden ofwel kind op de arm ofwel met gebogen rug rondstappend, twee handjes in de mijne omdat Mevrouw het vertikte van los te lopen maar wel mobiel wou zijn.  Een even lange 14 maanden het kind aan de borst.

Allemaal voor niks.  Want het is niet waar : ZIJ is naar de crèche geweest en daar helpt geen lievemoederen aan. 

Ondankbaarheid is des werelds loon.

26 november 2008

Een Johnnybak??? Ik DOCHT het niet!

Uw huisvrouw besloot vanavond dat ze haar huis even voor bekeken had en sprak af in de manège met een vriendin.  Zoon was Chinees vrijwilliger om te babysitten.

In de bar trof ik Vriendin V. maar tot mijn grote verrassing ook Vriendin A. En dan nog een vriendin en twee vrienden van Vriendin V.

En oh wat zou ik u graag deelgenoot maken van onze conversaties van deze avond, maar we hebben met z'n allen plechtig geheimhouding gezworen.  Helaas voor u want ik kan u verzekeren dat het de moeite was.

Verder vernam ik dat iemand verleden zaterdag op mijn aangedampte ruit 'Johnnybak' heeft gekalkt, wat mits heraandamping nog zichtbaar zou moeten zijn volgens de dader.  Uit wraak omdat ik zijn auto zo had genoemd.  En dan nog omdat de beschrijving ervan door zijn vriendin zo luidde. Zelf heb ik heb ik het niet gezien, ik hoop alleen maar dat ik niet te veel met bewasemde ruiten heb gereden deze week. 

Ik neem het terug, ik heb hem gezien, de vermeende Johnnybak.  Hij zou misschien niet op de Coolwall van Top Gear komen, maar een Johnnybak is het nu ook weer niet.  Wil de schuldige dan misschien die lasterlijke praat van mijn achterruit komen vegen na deze mea culpa? De Huisvrouw dankt u en gaat nu nog nagniffelend slapen. 

En zijt ge nu allen content dat ge vernoemd zijt hier?  Drammertjes allemaal!

Ik had hem beter in het gemeenschapsonderwijs gestoken

Opdracht examen godsdienst. Een vak van 2 uur per week dus. O MY GOD. En ja, dat is pun intended.

'Voor dit examen mag je gebruiken: cursus, nota’s, boeken… (Je mag in geen geval samenwerken!!!  )
Stel: Je bent één van de twee vertegenwoordigers van de leerlingenraad in de pedagogische raad of directieraad van ***, en je hebt de studieopdracht aanvaard om een voorstel te ontwerpen dat eerst (liefst met zo weinig mogelijk amendementen) moet worden goedgekeurd in de leerlingenraad om nadien (liefst in ongewijzigde versie) te worden goedgekeurd in de pedagogische raad of directieraad met daarin vertegenwoordigers van de leerlingen, van de leerkrachten, van het ondersteunend personeel en van de directie.
WERK VANUIT EEN DUIDELIJKE VISIE EEN ZEER CONCREET, GOED DOORDACHT, SAMENHANGEND EN GEDETAILLEERD REALISTISCH VOORSTEL UIT VOOR EEN STAPPENPLAN OM HET LEVENSBESCHOUWELIJKE ASPECT VAN HET SCHOOLPROJECT VAN HET ***COLLEGE OP ZO'N WIJZE TE INTEGREREN IN HET SCHOOLLEVEN DAT HET OOK GEDRAGEN WORDT DOOR EEN MEERDERHEID VAN DE LEERLINGEN.

Levensbeschouwelijk aspect van het schoolproject van het ***-college zoals na uitvoerige consultatie én zeer actieve medewerking van zo'n 100 derdegraadsleerlingen uiteindelijk in een directieraad in 2007 werd goedgekeurd. (Zie ook Informatiebrochure schooljaar 2008-2009).  

ZOEKEN

De verhalen over Jezus dagen ons steeds opnieuw uit. Op *** krijgen leerlingen de kans om op een andere manier naar de werkelijkheid te leren kijken. Zoals Jezus vroeger, willen ook wij nu leren oog te hebben voor wie in zijn zelfontplooiing bedreigd wordt.

Wij komen op voor voldoende kansen en mogelijkheden voor iedereen. Leerlingen, leerkrachten, opvoeders, directie en oiuders werken samen aan vrede, rechtvaardigheid, wederzijds respect, verzoening, solidariteit, dienstbaarheid en naastenliefde.

Wij willen mee bouwen aan een gemeenschap, waarin de verbondenheid onder mensen versterkt wordt. Dat doen we, net zoals Jezus, door aandacht te hebben voor iedereen, door niemand uit te sluiten en door op te roepen tot belangeloos engagement.

Elke mens verdient respect, ongeacht zijn geloofsovertuiging of levensbeschouwing.

Wij staan niet achter opvattingen die aan een verdraagzame samenleving afbreuk doen. In elke ontmoeting willen wij kansen zien om ons te verdiepen en te verrijken. We staan vaak stil om ons te bezinnen over het leven, over lief en leed. Op het ritme van het kerkelijk jaar vieren we samen dankbaar feest.
                                
Wie moet volgens jou wat, wanneer, waar, voor wie en op welke wijze gaan doen om dit levensbeschouwelijke kader zoveel mogelijk op *** te realiseren? Leg ook uit waarom de in jouw stappenplan voorgestelde aanpak volgens jou veel kans om tegemoet te komen aan de huidige en toekomstige levensbeschouwelijke noden en verlangens van een meerderheid van de leerlingen (en leerkrachten).    

In je getypte antwoord verwacht ik doorslaggevende argumenten met expliciete verwijzingen naar een citaat uit minstens vijf verschillende lessen, reportages of teksten uit de cursus met les-, bladzijde- én paragraafvermelding. Maak voor de verwijzingen gebruik van het systeem van voetnoten.
Geef de circa drie getypte bladzijden af op de dag van het examen.
Veel succes!'

Hij zal het nodig hebben...

25 november 2008

Overbodige uitleg.

Voor wie de discrepantie tussen de 2 en de 3 graden in de vorige twee posts moest hebben opgemerkt : in de kempen is het altijd minimaal 1 graad kouder dan in 't Stad.  En gewoonlijk zelfs twee.

In de zomer is dat dan weer net tegenovergesteld.

En waarom leg ik dit eigenlijk uit, geen hond die zo opmerkzaam was, toch? En zo ja : ik was u voor hé! AHA!

The great escape. Efkes toch.

Mijn parkiet resideerde nog altijd buiten.  Wat met deze temperaturen op dierenmishandeling begon te lijken, alhoewel ze daar in principe wel tegen kunnen.  Maar toch, ik schafte mij een kleinere kooi aan zodat hij binnen kan overwinteren, want zoals u weet ben ik teerhartig.  Als ik eraan denk tenminste.

Het enige probleem was hem vangen, want hij is nu niet echt handtam.  Om niet te zeggen helemaal niet.  Handschoenen schijn ik niet te bezitten, dus maar met een keukenhanddoek rond mijn hand de kooi in. 

U kan het vervolg waarschijnlijk al raden : uiteraard ontsnapte hij terwijl ik nog woest stond te graaien. En we spreken nog altijd buiten.  Daar vloog het gevogelte, de vrijheid tegemoet. Gelukkig recht met zijn bek tegen een terrasdeur zodat hij verdwaasd neerzeeg. 

Gaston, die het hele gebeuren met belangstelling had gevolgd, ging er al achter, maar gelukkig was ik hem voor en kon met een elegante zwaai de keukenhanddoek over de voortvluchtige werpen. 

En nu zit hij in zijn nieuwe kooi wat te bekomen van de emoties.  En ik ook. Met een borrel want dit hele gebeuren heeft zich afgespeeld nadat ik al een ochtend manège achter de rug had bij amper 2 graden.

Verdomde winterdinges.  Of had ik dat al eens gezegd?

Poltergeist?

Deze ochtend stonden al mijn radiozenders in een andere volgorde.  In de auto dus.  En niet alleen dat, er stond ook nog Klara tussen.  Klara op de snelweg is belachelijk.  Zelfs bij ijzel. Maar ik ben dan ook een cultuurbarbaar. En oh nog erger : radio Minerva stond er ook bij.

Blijft de vraag hoe dat gekomen is.  Heeft een klassiekminnend joyrider deze nacht mijn voiture ontvreemd?  Slaapwandel ik en schuilt er in mij een Minervafan? Heeft een geest zich genesteld in mijn heilige koe? Wie zal het zeggen.  Maar vervelend is het wel. Mijn blindelings knopjesgedruk resulteerde in rare geluiden door mijn boxen.  Gelukkig was er nog de CDspeler, want een mens zou van minder woest worden dan van 'Goede morgen Antwerpen'.  Met mijn excuus aan Minerva, maar 'Alle senioren willen hem horen'??? Zelfs daar durf ik aan te twijfelen. In elk geval : uw ruiten die trillen op de tonen van een smartlap, dat is niet koel.  Zelfs niet bij  3 graden.

 

24 november 2008

En de winter moet nog beginnen...

IMG124

Idyllisch tafereel, vindt u? Ja hoor, behalve dat ik daarna eerst 7cm sneeuw van mijn voorruit moest vegen, manueel want de ruitenwisser kreeg het niet verzet, dan over een onverlichte spekgladde landweg moest en vervolgens tegen 9 per uur naar huis kon over de snelweg. 70 per uur, mochten we van de dynamische borden.  De  operator zal weer eens geslapen hebben.

 

 

IMG126

 

 

 

 

 

 

Ik was trouwens al een uur later dan gepland naar huis gegaan, omdat ik van Mme. Z het bericht kreeg dat de snelweg in mijn richting toe stond wegens een accident.  Voorts meldde ze mij nog gniffelend dat alle BMW's met hun traction avant langs de kant stonden wegens een viaduct niet opkunnen, en dat ze al 3 auto's in den decor had zien steken. Of zoals de broer van een vriendin die in Maine woont zegt : als het in België 3 sneeuwvlokken doet, ligt de economie in puin.  Was het maar weeral lente.

 

 

 

18 november 2008

Hoog water op de Noorderlaan

Ik wachtte tot na de aankoop der tickets om Zapnimf te berichten dat ik haar een opdracht had toegegooid, alsdus mocht ik toch mee naar de film met haar en Moose

We gingen de vertoning van 22.45 nemen 'want het zou wel weer een stormloop zijn' dacht Zap. Vermoedelijk waren alle kwaffeurs reeds 's middags naar de cinema getrokken want veel meer dan tien man zat er niet in onze zaal. 

Het was voorzekers al meer dan 7 jaar geleden dat ik de Metropolis nog vanbinnen had gezien.  De zetels zijn er alleszins stukken op vooruitgegaan maar om zelf een ticket te scoren uit het machien moet men liefst hogeropgeleid zijn, en deze keer niet enkel van inborst. Het duo ZM slaagde er echter met vereende krachten moeiteloos in.

Aangezien we voor de vertoning wat tijd te verspillen hadden, gingen we nog wat koffie en cola opslokken.  Tijdens de film gulpte Zap nog gretig van haar colafles zodanig dat ze halverwege hoge nood kreeg.  Maar in tegenstelling tot Moose die met hetzelfde probleem kampte, wilde zij geen seconde pellicule missen en hield dapper stand.

De eerste letter van de eindgeneriek was nog niet verschenen of ze kermde al of er iemand aub het licht kon aansteken.  Met toegeknepen benen werden eindeloze trappen en gangen doorgewaggeld op zoek naar een toilet.

Mijn grapje of ik misschien eerst mocht werd beloond met een wel heel vuile Zapblik.  'Gij zoudt het nog menen ook' gispte ze. Maar niet getreurd, we konden zusterlijk naast elkaar plaatsnemen.  Mijn handen waren al gewassen, een keuveltje met Moose reeds gepasseerd toen de Nimf eindelijk verlost was van haar liters gerecycleerde frisdrank.  Het had geen twee minuten langer moeten duren, want de deuren werden al op slot gedaan toen we het pand verlieten.

De film (Loft uiteraard) was uitstekend, om niet te zeggen zeer de moeite waard en het gezelschap zoals immer zeer onderhoudend. 

Met een glimlach om de lippen reed ik huiswaarts, mij afvragend of ze diezelfde avond nog een mail zou schrijven naar de Metropolis om een WC wat dichter bij de uitgang van de zalen te eisen.