30 januari 2009

Pseudovogelgriep

Kleine Vogel was een beetje ziekjes. Woensdag : Wit gezichtje, keel-en hoofdpijn. 

Donderdag : nog altijd een wit gezichtje, maar geen koorts en geen keel-of hoofdpijn meer.  Maar naar school kon ze nog  niet.  Want nu had ze buikpijn.  Toch zeker tot een uur nadat de school begonnen was!

Want vanaf toen ging het pijlsnel bergafwaarts.  Niet met haar gezondheid maar met de mijne, en dan vooral mijn geestelijke.  Want voor iemand wier keel de dag daarvoor nog pijn deed, maakte ze wel heel veel lawaai.  Schrille kreten, would-be operagezang met bijbehorende pathos en uiteraard een eindeloze stroom KIJK naar mij's en verzoeken om eet-, snoep- en drinkbare dingen. Ze imiteerde mij en schalde waanzinnige lachjes. En uiteraard moesten we weer dominoën. En vanzelfsprekend verloor ik weer. Om een of andere duistere reden is een alsofzieke Vogel veel veeleisender dan een gezonde of echt zieke Vogel.

Vervolgens deed ze een poging om ons beiden om te brengen.  We reden even naar de winkel, waarvoor ik een U-bocht moest nemen.  Ik stopte voor de schier eindeloze verkeersstroom die van rechts kwam en staarde een beetje voor mij uit. 

'Doorijden mama' zei ze opeens.  Gelukkig ben ik niet al te goedgelovig want een snelle blik naar rechts leerde mij dat er nog zeker 5 auto's aangereden kwamen.

Toen ik haar vroeg wat haar bezielde om zoiets te zeggen, roloogde ze en zei dat ik maar wat sneller had moeten vertrekken.

Het was waarlijk voor het eerst in mijn leven dat iemand mij vroeg om sneller op te trekken.  Dat belooft voor wanneer zij haar rijbewijs heeft.

Vandaag, na een dag meer van hetzelfde minus de moordpoging, wilde ze graag Quick.  Ze terroriseerde haar broer net zo lang tot hij erom reed, een tikkeltje vroeger dan wat hij als etenstijd beschouwt.  Maar och kom, het kind is ziek, dan moet men een beetje coulant zijn, niwaar?

En als u mij nu even excuseert, dan ga ik mij oprollen in foetushouding in afwachting van de geneugten die het WE ongetwijfeld nog gaat brengen! Alhoewel een gecapitonneerd kamertje in een gesloten instelling mij ook wel wat zegt.  Men kan zich toch vrijwillig laten opnemen, niet? En nee danku, niemand hoeft mij de kindertjes brengen om mij te bezoeken, het is zo goed alsof ik het gehad heb.

 

29 januari 2009

The mind boggles

Las u dit onlangs?

Geit aangehouden voor gewapende overval De Nigeriaanse politie heeft een geit aangehouden op verdenking van het plegen van een gewapende overval. Volgens de politieofficier zou de overvaller zich via zwarte magie veranderd hebben in een geit.
Burgers leverden het beest in bij de lokale politiechef. De woordvoerder in Kwara, Nigeria, liet weten de geit in hechtenis te hebben genomen. Het beest zal in de cel blijven totdat het onderzoek is afgerond.

Owkeeeeeej...

Of deze :

7-jarige meisjes trouwen met kikkers In het Indiase dorp Pallipudupet zijn twee kinderen in het huwelijk getreden met twee kikkers.

De twee meisjes werden aan de kikkers uitgehuwelijkt omdat de dorpsbewoners geloven dat dit hen zal beschermen tegen onheil. Een huwelijk tussen mens en dier is in India dus niet zo uitzonderlijk.

Na de huwelijksceremonie werden de kikkers weer losgelaten in een plaatselijk moeras.

Ach ja, hier zijn natuurlijk ook legio vrouwen die beweren dat hun man een beest is.

Maar toch, toch zou ik willen dat er wat meer beschaving in de wereld was.  Volgens mij komt het nooit goed met landen waar geiten worden gearresteerd en kikkers naar het altaar geleid.

Aan de andere kant , teveel beschaving is dan ook weer niet goed voor eens mens :

Beleefdheid nekte Britten op Titanic. Vele Britten die zich aan boord van de Titanic bevonden toen die na een botsing met een ijsberg begon te zinken, kwamen om het leven doordat ze beleefd in een rij aanschoven om in een reddingsboot te komen, zo menen onderzoekers. (...)

En mag ik u nog even meegeven dat onderstaande kop niks, maar dan ook niks met mij te maken had?
Huisvrouw bestelt kalashnikov om aan de muur te hangen.
Want wie zou de nagel in de muur kloppen om hem op te hangen, AHA! En indien men mij toch komt arresteren, dan verander ik gewoon in een geit.  Wat ze in Nigeria kunnen, dat kunnen we hier toch zeker zo goed?  Maar geen Witse die mij dan zal arresteren. Mwoeha. Nu nog bedenken welke bank ik ga beroven.  Want tegenwoordig is het omgekeerde eerder geplogenheid.  Er valt misschien toch wel iets te zeggen voor minder beschaving, bij nader inzien.

Laat het beest in u los, trouw met een geit. O, dat hebt u al gedaan, zegt u? Verander dan in  een kikker.  En met een beetje geluk wordt u gekust en transformeert u in een prins.

Stranger things have happened, volgens onze kranten toch althans.


26 januari 2009

Zonde? Ach welnee.

Ik heb HARDOP gelachen met Zonde van de zendtijd.  U weet vast met welk onderdeel. Of anders raadt u eens, da's goed voor de comments.

Eigenlijk wou ik daaraan toevoegen dat ik nooit hardop lach (in mijn eentje bedoel ik uiteraard), maar helaas heb ik dat verleden week nog gedaan met dit boek.

En nu nog Top Gear als dessert.  Het kan niet op.

Edit : aangezien de Nimf het al na twee seconden geraden had, hieronder : Zeven anjers, de musical.  Dan ROFL't u maar in de comments, da's ook al goed.

 

 

Met rasse schreden

Na een blik op een kalender kwekte ik vol afschuw tegen Zoon : 'Weet jij wel dat je volgende week jarig bent?'

Gelukkig is hij wel meer idiote uitlatingen van zijn moeder gewend, dus meer dan opgewekt knikken van 'Jaja, 19 jaar he, dat is al heel wat', deed hij niet.

Ne-gen-tien.  Hoe kan ik, IK nu een kind hebben dat bijna 19 is.  En, erger nog : exact 9 dagen nadat hij godbetert NEGENTIEN wordt, ben ik ook jarig.  Exit de 39+1.

Vanaf 14/2 ben ik 22+19. Het is maar dat u het weet.

22 januari 2009

Het gat in mijn memorie

De GPS heeft een geheugen.  Dus  behalve de opgeslagen bestemmingen, onthoudt hij ook eenmalig ingegeven adressen.

Kan iemand mij vertellen wat ik ooit gaan doen ben in Waregem, Kessel-Lo, Bergen op Zoom, Mol, Peer, Sint Lenaerts, Zonhoven, Oudegem, Grembergen en Arendonk ergens de voorbije 3 jaar? Want ik zou het oprecht niet weten.

Om dan nog te zwijgen over de vele adressen in mijn eigen stad, waarvan ik geen flauw benul heb wie of wat daar zou kunnen resideren.

Ben ik stiekem een vertegenwoordiger? Een koerier (en waarvan dan? Legitieme pakjes of misschien wel narcotica?) Taxichauffeur? Zijn al die dagen waarvan ik denk dat ik niks heb uitgevoerd door mijn alter ego stiekem gevuld met lucratieve bezigheden?

En zo ja : waar is de opbrengst?

 

19 januari 2009

Ik kan weeral op mijn lauweren rusten

Het is reeds uitgevoerd! Nu jullie nog!

En het moet gezegd : een zonnebril die zijn naam waardig is, is een hele verbetering.  Maar waar zit die lage winterzon nu? He?

(Hij is ook mooi! Maar misschien ga ik hem toch ruilen voor die van Mme. Z, waar ik al eeuwen verliefd op ben.  Op haar bril dus, voor de slechte verstaanders of vunzige geesten).

16 januari 2009

Een fluovest? Een kamerscherm ja!

Mme. Z. zag op de snelweg een plassende man langs de kant. Iets wat ik ook al meermaals heb aanschouwd. Op een rechte weg kunt ge u als waterende mens niet wegsteken, dat moge duidelijk wezen. Hoe je ook draait of keert, altijd kom je wel in het blikveld van de andere weggebruikers te staan, al was het maar in hun achteruitkijkspiegel.

Aangezien wij het beu zijn om op de private delen van wildvreemden te moeten kijken, en ja : KIJKEN doe je toch, zoiets heeft toch een soort van magnetische aantrekkingskracht op de ogen, stellen wij voor om in plaats van het fluovestje een kamerscherm te verplichten in de auto.

Want we zijn het er ook over eens dat we nog liever overhoop gereden worden als we in panne moesten staan, dan zo'n spuuglelijk vestje aan te trekken.

Alvast weer een nieuw agendapunt voor Beton!, lijkt mij.

15 januari 2009

Recensie van een onhandige lezer.

Schaamteloos bedelde ik van De Nimf de triologie af, waar ze onlangs zo lyrisch over was.  Ik denk dat zelfs Moose nog niet de kans heeft gekregen om de drie turven te lezen, want met oudjaar reeds heb ik ze uit het Zapmoosenest ontvoerd. Nou ja, Moose heeft ze voor mij bereidwillig ingepakt, dus van een gewapende overval was nu ook weer geen sprake. 

Gisteren begon ik aan turf één, deze middag was hij uit. In tegenstelling tot Nimf heb ik er geen nachtrust voor gelaten, maar uit moest-ie wel. Maar ik ben een rappe, lectuurgewijs.

ECHTER! Ik deel haar mening niet helemaal.  Ja, hij noodt tot lezenlezen, ja het zit knap in elkaar, maar...

-Er wordt zoveel koffie gedronken en boterhammen gesmeerd, dat het boek met weglating daarvan best een pagina of 30 korter had gekund.  Op de duur dacht ik al 3 alinea's op voorhand : hier komt weer een koffiezet of-drinkmoment aan.  En ik vind het niet leuk om dingen te zien aankomen in een boek, al zijn het maar kopjes cafeïne.

-Hij gooit er veel te veel Engelse uitdrukkingen door, dat wordt irritant.  Dat doet denken aan overrated (hihi, ja giechelt u maar! 't Was de bedoeling!)  managementcursussen waar niemand nog normaal kan spreken.  Want Intengels klinkt het allemaal zoveel beter. 

-Hij zegt een paar keer dat een personage iets 'pedagogisch' uitlegt.  Tegen een volwassene, mind you (oh nee, ziet ge wat er van komt!) en volgens mij legde hij het gewoon omstandig of helder of stapsgewijs uit. Soms misschien zelfs belerend. Maar niet pedagogisch. Ik kon het niet plaatsen, en na keer twee dacht ik : fout!

-Aan de andere kant kwam ik wel twee keer (of drie) het woord 'disfunctioneel' tegen! Dat gebeurt ook niet alle dagen, behalve op deze pagina, dus dat was een gniffelmoment.

Maar goed.  U moet hem beslist lezen, want deze muggenzifterij doet niet af aan de vlotheid van 's mans pen.

Maar wat overkwam mij deze ochtend, bij het aanvangen der laatste 100 pagina's? Ik morste een halve kop koffie over Stieg. En ook over mijn broek, maar dat vond ik minder erg.  Ik zie ZapMoose nu reeds bliksemen : 'Ofwel vergeet ze geleende boeken terug te brengen, ofwel vermassacreert ze hen, de schoelie! Dat ze maar niet denkt nog ooit een onzer papieren bloeikes te leen te krijgen!'  Met veel stoom uit allerhande lichaamsopeningen zo.

Maar treur ende scheld niet, beste vrienden! Ik heb mij reeds naar de boekhandel gespoed om u een nief exemplaar te kopen! Een gloednieuwe, ongekreukte Stieg zal terug uws weegs komen, ooit.  En bij het lezen van de volgende twee zal ik proberen alle mogelijke vervuilers van uw have en goed uit de buurt van mijn onhandige tentakels te houden!

Terug vriendjes nu?

13 januari 2009

TC-mottig

Sommige gerechten zijn seizoensgebonden. Neem nu de Tomate Crevette.  Die roept bij mij eerder een beeld op van 28 graden, of van 25 graden met een verkoelende zeebries, dan van een ijsvlakte en -5.

Maar er hielp geen lievemoederen aan : Mme. Z moest en zou een TC hebben.  Daar reed ze speciaal een kilometer of zestig voor, tot aan het restaurant achter mijn hoek.

Ik lunch normaal niet zo fanatiek en het idee van een steak op mijn om één uur nog steeds nuchtere maag, kon mij niet bekoren.  Ik opperde paling in het groen, maar ze beschreef dat zo wansmakelijk dat mijn goesting al over was.  Dus ook maar een TC.

Achteraf stelde ik mij de vraag hoe men zo snel garnalen ontvroren en toch niet warm krijgt. Want het kan niet zijn dat men in de winter verse garnalen inkoopt, voor het onwaarschijnlijke geval dat een of andere zot(tin) zin heeft in een TC terwijl de rest van de wereld voor vol-au-vent en stoofvlees gaat.

Het heeft mij niet gesmaakt.  Mme. Z keek echter zeer vergenoegd, bestelde voor toe nog een portie profiterolles en bekende 's avonds dat ze nog om tomaten en garnalen gereden was om als diner nogmaals TC in haar kas te slagen.

Ik  had stoofvlees voor het avondeten, winterkost weet u wel.  Geen hap van gegeten, de TC lag nog protesterend tegen de te vroege terugkeer uit zijn winterslaap op mijn maag. 

Nog een tip voor restaurateurs allerhande : kan u aub stoppen met elk bord dat u in handen krijgt vol te proppen met sla?  Een toefje groen her en der, ok, maar een halve krop sla, daar heeft niemand zin in. Less is more!  Kunnen we dat afspreken?

 

09 januari 2009

Alsof je over een hoop koekjes rijdt en toch uw auto naar de filistijnen helpt

Ik besef terdege dat mijn blog tegenwoordig eerder een topgeardagboek is, maar deze wilde ik u niet onthouden.

Conversatie met Mme. Z.  Over het geijzel en rijden in deze omstandigheden. En zo kwamen we bij ABS. En dat zij nooit gesnapt heeft wat dat feitelijk is.  Alleen dat het een akelig geluid maakt. En dat zij al bij élke auto gedacht heeft dat ze hem stuk gemaakt had.

En toen kwam ik met mijn uitleg.  Uit het niets, maar niet echt, want iemand moet mij dat toch ooit eens verteld hebben, of zou ik echt gewoon zo slim zijn?

Mannen onder jullie, of technisch aangelegde vrouwen en ooo waarom klinkt deze aanhef zo seksistisch, bevestig of ontken.

-Beeld u in dat ge aan het fietsen zijt. Ge remt en het remblokje blokkeert uw banden.  Als dat met een auto gebeurt en het wegdek is glad, glijdt ge net door die geblokkeerde banden gewoon verder.

-Als ge u nu inbeeldt dat ge de rem van uw fiets toeknijpt en weer lost (zoals men vroeger pompend moest remmen met de auto), dan blokkeren de banden niet en glijdt ge ook niet. Dat is het principe van ABS maar dan tig keer sneller dan ge het manueel, of pompend zou kunnen doen.

Ik vond dat een bijzonder wetenschappelijke uitleg.

MAAR! Waar komt het geluid dan vandaan wanneer uw ABS in werking treedt?  Het geluid alsof je over een hoop koekjes rijdt.  En het gevoel alsof die koekjes eigenlijk bakstenen zijn en je de auto onherstelbare schade hebt toegebracht?

Verlos ons uit onze miserie want geen van ons beiden durfde ooit iemand die vraag stellen en IK was al blij met mijn pseudowetenschappelijke uitleg over de werking van ABS.

Het lijkt wel Q-music met 'Het geluid' maar helaas zit er voor u geen prijzenpot in.  Wel onze gepaste dankbaarheid.  Dat spreekt voor zich.