24 februari 2009

Führer

Dat ik een dikke 6 jaar geleden een schooldirectrice gebaard heb, was u allen waarschijnlijk wel duidelijk.  Reeds een aantal maanden voor dat heuglijke feit gooide ze al letterlijk haar kont tegen de figuurlijke krib door in stuit te gaan liggen.

Voor Mevrouw Directeur geen geplet hoofd door geboortekanaalgewurm, nee zij liet zich op de keizerlijke manier verlossen.

Lachen deed ze pas toen het haar duidelijk werd dat dat vergezeld kon gaan van een duivelse gelaatsuitdrukking en dat hoongelach de beste vorm van persoonlijk vermaak is.

Meestal echter keek ze zo vertoornd dat menig goedbedoelend brabbelaar verschrikt achteruit deinsde bij het aanschouwen van zulk een duistere blik als antwoord op zijn kindvriendelijkheid.

Met de jaren komen haar leidinggevende eigenschappen steeds meer naar de oppervlakte.  Ze commandeert kleuters, aircomannen en familieleden en dat is geen beperkende opsomming. Ik illustreer :

Bij een poetsvrouwbezoek vroeg ze mij waar het meisje vandaag ging kuisen.  Tussen twee happen internet door antwoordde ik verstrooid : 'Hier beneden zeker'.

Ik was dan ook niet echt verbaasd dat toen poetsvrouw na het ordenen van de gelijkvloerse ground zero haar stofzuiger naar boven wilde zeulen, ze manu militari tegengehouden werd door dochterlief die verontwaardigd naar mij schalde :' Waar moest de poestvrouw vandaag kuisen?  Beneden toch, had je gezegd?  En nu wil ze naar boven!'

Niet eerder dan toen ik haar verzekerde dat poetsvrouw mag doen wat ze wilt, zo lang het maar een kuisactiviteit behelst, liet ze de stofzuiger los en mocht de redster der volksgezondheid van Disfunctia beschikken.

En dat het er altijd heeft ingezeten, bewijs ik u door onderstaande.

Kleine Vogel, 6 maanden oud :

phpoaEDfKAM

 

23 februari 2009

Eérst mijn kamer hé!

Wie zat er deze ochtend wakker te worden aan haar computer met niks anders dan een pas van haar ouders gekregen kamerjasje tot net onder haar achterwerk toen men aan de deur belde?  Juist ja.

De aircomeneer kwam enige onderhoudswerken plegen.  Waar ik van verwittigd was, maar een mens kan nu eenmaal niet alles onthouden.

Terwijl ik vlug iets deftigers ging aandoen, nam Vogeltje de taak op zich om de meneer te entertainen.  Tegen bekenden kan ze wel een uur lang met een stuurse kop zitten nukken maar gooi hier om het even welke compleet vreemde binnen en haar showgehalte stijgt van de weeromstuit een kilometer.

Ik hoorde conversaties over de Sint, school en haar broer en toen commandeerde ze hem ook nog de volgorde waarin hij zijn onderhoud moest plegen. Eerst haar kamer dus. Mijn 'laatmeneernueensgerust' bracht niet veel zoden aan de dijk.

Toen moest de meneer met een hoge ladder het dak op. 

'Dat is wel gevaarlijk hoor,' ging ze. 'Heb je dat al wel eens gedaan?'.

Hij verzekerde haar van wel. 

Zal die even spijt hebben dat hij in een schoolvakantie gekomen is. Ondanks het feit dat hij ter afscheid nog een tekening gekregen heeft.

 

22 februari 2009

Waar zou de kerstboom hier gestaan hebben?

Nadat Zapnimf en ik ons al een indigestie aan zoetigheid hadden gegeten op het verjaardagsfeest van haar vriendin Tulp, dienden wij ons nog een half uur de andere kant op te verplaatsen want het was Blogmeeting bij Madame.

Amper aangekomen, stelde de Nimf zich de vraag waar de kerstboom gestaan zou hebben ten huize Madame en Mijnheer.  Dit lijkt mij een vraag die we ons vanaf nu gaan stellen in elk huis waar we voor het eerst komen.  Zo'n prangende kwestie moet tot Prioriteit verheven worden! U doet toch mee?

Er was zoveel eten dat ik het wel gehad heb met voedsel voor een dag of tien.

Hoogtepunt van deze meeting was toch wel het Mysterie Van Het Onbreekbare Rauwe ei.  Dus u begeeft zich nu allen naar een grasveld naar keuze met een ongekookt ei, smijt het zo ver of zo hoog als u maar wil en dan gaat u aan het oooh-en en aaaah-en want het Breekt Dus Niet! Het botst en hupst maar blijft volledig intact zolang het op gras terechtkomt. Scoren dat u gaat doen bij uw kinders!

Uiteraard was er de gebruikelijke West-Vlaams/Antwerpse discussie over de letter 'i'. Zonder dat geen interprovinciale bijeenkomst dunkt mij.

Half zes was ik thuis, een half later in mijn sponde bedstee.  Des ochtends dus.  En vijf uur daarna weeral op. Aangezien ik de eerste ben om dit evenement te boekstaven, vind ik dat een ander de taak van alle aanwezigen te linken op zich mag nemen.  Want ik ga nu even proberen terug mens te worden.  Wish me luck!

20 februari 2009

(Kinderbij)slag van de molen.

Ik  heb het zo gehad met het kinderbijslagfonds.  De hoeveelheid brieven die ik daar de laatste maanden van mocht ontvangen is niet te tellen en de inhoud bij wijlen pure kafka.

Ik ga u de godsgruwelijk saaie details besparen maar een instantie die een brief stuurt met een in te vullen lijst van een kantje of vier in bijlage en tegelijkertijd meldt dat dat niet hoeft ingevuld te worden, daar scheelt iets mee.

Een instantie die mij vandaag een brief stuurt met een juichende herberekening van mijn kinderbijslag (TWEEDE keer deze week, misschien wel vierde keer deze maand), door hén uit te keren EN een tweede brief met de mare dat zij niet bevoegd zijn tot uitbetaling van een stuk daarvan, maar wel instantie huppeldepup, die dwaalt.

Een instantie wier medewerker, die zélf verantwoordelijk is voor de papierlawine in mijn brievenbus,  telefonisch meldt dat het nog niet zeker is dat instantie huppeldepup mij dat andere stuk verschuldigd is wegens 'nog in onderzoek', maakt mij eigenlijk een beetje kwaad.

En dat die medewerker, aan wie ik een uitleg vroeg over een wel zeer duistere zin in één harer epistels, mij zo warrig te woord staat dat ik uiteindelijk zelf een gok naar de betekenis doe en dan te horen krijg dat ze 'mij dat probeerde duidelijk te maken ja', dat doet schuim op mijn mond ontstaan.

Nu ben ik heel blij met het feit dat ik zomaar elke maand een hoop geld krijg voor kinderen die ik zelf gewild heb en dus eigenlijk zelf zou moeten financieren, daar niet van, maar hey, een béétje efficiëntie zou toch echt niet misstaan, mijn gedacht.

18 februari 2009

Ach ja....²

Soms kan het gewoon niet beter verwoord worden.  Wat misschien niet helegans tot mijn eer strekt, maar voorzekers ook niet tot die van de andere aanwezigen.

So be it.

17 februari 2009

Iemand verdient haar rijbewijs! Meent ze!

Een volksraadpleging alhier.  Wat vindt u nu van iemand die als ultiem bewijs van rijvaardigheid aanvoert dat ze nog nooit een vogel heeft doodgereden?

Een vogel weet u wel.  Zoiets dat zich normaalgezien op minstens 2 meter boven om het even welk voertuig placht voort te bewegen?

Wat doen we? Gebuisd? Of toch erdoor wegens absurditeit en niet levende in haar contreiën?

Madame Arabelle en een auto?  Ben ik even blij dat ik in een andere provincie woon.

16 februari 2009

Van de kip en het ei

Voelt u uw eisprong? Ik niet, tot ik wist wat ik behoorde te voelen. Na jaren vrouwenforums, waar men met springende ova om de oren wordt geslagen, was het mij ineens wel duidelijk.
Een messcherpe steek, ofwel links, ofwel rechts in de onderbuik. Bij mij doet dat dat echt maar heel even pijn, we spreken seconden, net genoeg om u een poffende maiskorrel voor te stellen. Soms echter zijn er nog wat uitdeinende krampen.

Zo ook onlangs. Op de snelweg voelde ik mijn ei met een voor mijn geestesoor hoorbare PLOP overgaan tot vruchtbaarheid. En terwijl mijn innerste nog wat naweede, bedacht ik dat ik in de bagageruimte sinds de dag daarvoor nog een heel karton kippeneieren had liggen.

Ik geef het u te raden hoe die de 24 Uur van De Huisvrouw hadden overleefd. Mede dankzij de vele verkeersdrempels, de deplorabele staat van het Belgische wegennet en zelfs een coup de frein op de Ring (breek me de bek niet open) , edoch geen enkele inbedding. Want zelfs de overvloedige rommel in de koffer had niet bepaald de functies van een baarmoeder gesimuleerd.

Een geluk dat deze miskraam ingekapseld was door een GBzakje. In de locale partnerGB trouwens weer geheel en al gratis. Ik voelde bijna een bedankmail opborrelen.

14 februari 2009

Ach ja...

Via de Zoon.  Het is eens iets anders dan hiephiephoera.

 

13 februari 2009

In den beginne...

'Toen de eerste mens geboren was, wie verzorgde die dan?' Vroeg Vogeltje. Goeie vraag lachte ik en liet haar even verder denken.

'AHA!' ging ze toen 'Maar als er nog niemand op de wereld was, dan KAN er toch geen mens geboren worden?'  Ook waar vond ik. 

Toen was het tijd voor een summiere uitleg over apen en holbewoners.  De evolutie volgens Vogel en de Disfunctionele. Waar die apen dan weer vandaan kwamen, dat stuk heb ik maar overgeslagen.

Dus vlugvlug, voor ze nog meer gaat nadenken.  Wat kwam er voor de apen?  En wat kwam er voor wat er voor de apen kwam?  En.... Juist! Want een vluchtige blik op Wiki bracht mij ook al niet verder dan die apen, en een occasionele vleermuis als gemeenschappelijke voorouder.  Kid you not.

O ja, iets van vissen meen ik mij ook nog te herinneren.  Dju, waarom leert men toch nooit iets nuttigs op school, of zou ik dat gewoon al vergeten zijn? Maar ik wil het dus weten.  Heel de ladder, vanaf de eerste sport.

 

 

12 februari 2009

Een klein genoegen

Elke avond, rond half zeven, zit ik met mijn dochter in de zetel TV te kijken. Of beter : ik lees of laptop en zij kijkt en becommentarieert, dicht tegen mij aangenesteld.

Vogeltje is namelijk een vurige fan van Amika. De soap op kinderformaat.  Of Telenovela, zoals dat tegenwoordig nieuwerwets placht te heten.

Soms wordt de spanning haar zelfs te veel, wendt ze haar hoofdje af, drukt haar gezicht tegen mijn arm en verzucht dat ze vreest dat het hoofdpersonage gaat vallen.  Ze gniffelt bij de ruzies tussen de vader en de dochter, verduidelijkt elk intrige, vergoelijkt de leugens die haar heldin verzint om toch te kunnen paardrijden en terwijl vertelt ze hoe zij zelf soms op Kate zit, hoe Kate ook al eens raar heeft gedaan ('Ze schrok van een ander paard en ging zoooo naar boven en ik zat er wel op hé!' Gelukkig dat ik weet dat zulke scènes zich afspelen terwijl Kate stevig wordt vastgehouden door Vogels vader.)

Ze gebruikt dan ook woorden zoals 'blijkbaar' en 'trouwens', wat mij telkens weer vertedert, komende uit dat kleine kopje.

Het is misschien geen kwaliteit, maar toch wel kwali-tijd.