31 maart 2009

Voedertijd

Dialoog met de Zoon.

-Zoon : wat gaan we eten vanavond?

-Ik : wel, het WAS de bedoeling om tortellini te maken maar..

-Zoon : MAKEN, tortellini MAKEN? *gemenegrijns*.

-Ik : allee ja, koken dus, maar...

-Zoon : ge zou toch zo erg verwachten dat daar niet ook nog eens een 'maar' achterkomt.

-Ik : ja MAAR Vogel blijft ergens anders eten, dus dacht ik...

-Zoon : dat het misschien niet de moeite was voor mij alleen?  Nou bedankt! En wat dan wel als het geen tortellini zijn?

-Ik : ja, euhm niks feilijk he.

-Zoon : WTF *dat Hans Teeuwen gebaar erbij*, dus ik mag kiezen tussen niks en tortellini?  Wel, da's dan vlug gekozen natuurlijk.

Tsss...hij mocht best iets uithalen anders.  Ik heb dan toch maar tortellini gemaakt, euhm gekookt.  Hij verdient het, niet in het minst om de manier waarop hij ervoor zorgt dat zijn zusje fatsoenlijk en zonder al te veel misbaar eet en om de tig andere opvoedkundige tips die hij mij geeft zoals daar zijn : 'laat haar dat nu eens zelf oprapen' over haar weggesmeten kleren bij het uitkleden terwijl ik al halverwege de gang ben om op te rapen.

Ik weet niet wat ik moet doen als hij ooit het huis uitgaat en ik achterblijf met zijn Duivelse Zus.  Nog even niet aan denken. Hopelijk dubbelt hij elk universiteitsjaar.

De obligate PS : volledig terzijde maar wél heel belangrijk : zoekt u vooral verder naar namen voor het Zsazsakind.  ZIJ beweert dat ze een naam heeft gevonden, IK vind van niet en haar wederhelft is het daar mee eens.  Dus laat bovenstaande nonsens u vooral niet afleiden van onze queeste.

30 maart 2009

Niks dan voordelen

Ik moest even een winkel binnen en buiten maar er was geen parkeerplaats in het zicht.  Nu zit ik nooit verlegen om enig verkeersovertredend gedrag en aangezien de laan in kwestie over een trottoir van van titanische afmetingen beschikt, stalde ik de kar maar even voluit daarop. Zoals in : met alle 4 de wielen.

Voor de neuten onder u : zelfs de mevrouw met het looprekje kon nog passeren, zelfs al zou ze geflankeerd geweest zijn door een babyolifant dan had ze nog plaats over gehad. Wat gelukkig niet het geval was, hondendrollen in het straatbeeld zijn al erg genoeg.  Maar dit volledig terzijde.

Wanneer ik de winkel uitkom zie ik voor mij een agent.  Alsook twintig meter voor mij, en wat erger is : vlak achter mijn fouter dan fout geparkeerde auto, zijn politiewagen.  Ik doe een fluks holletje en roep 'meneer, meneer!' Hij kijkt ietwat verbaasd achterom en ik zet mijn grootste onschuldige ogen op en vraag of hij mij gaat opschrijven.

'Dat is de eerste keer dat iemand mij vraagt om opgeschreven te worden' grijnst hij.

Ik roloog inwendig maar lach uitwendig en zeg : 'maar ge gaat het toch niet doen he?'.

Hij verzekerde mij van niet.  Wat is het fijn om vrouw te zijn. Aaaaaah.

PS : nog vollediger terzijde maar wél heel belangrijk : zoekt u vooral verder naar namen voor het Zsazsakind.  ZIJ beweert dat ze een naam heeft gevonden, IK vind van niet en haar wederhelft is het daar mee eens.  Dus laat bovenstaande nonsens u vooral niet afleiden van onze queeste.

24 maart 2009

(jongens)Namen noemen. En wel NU!

Inderdaad, ik ben klaar om moorden te begaan indien er niet aanstonds een naam voor het aanstaande Zsazsakind gevonden wordt.  Want, niet alleen komt ze er niet uit en is niks NIKS NADA ZERO goed, ook heeft ze een heel eisenpakket.  En dan vooral in het negatieve.  Wat het allemaal niet mag zijn. Ik citeer :

"-Het moet niet bij Jef passen, meer zelfs nog het mag er eigenlijk niet bij passen want dan eindig ik met een Flor, Fons of Gust en ik wil GEEN oudemannekesnamen, één is tof maar twee is er over.
-Originaliteit wordt geapprecieerd, maar er zijn grenzen, ik moet het durven roepen in een speeltuin.
-Meestal vind ik namen eindigend op een doffe-e nogal euhm sloom en omdat ik dat tegen iedereen verkondig kan ik nooit een kind baren dat Sverre of Joppe heet.
-Grappig is ook nooit goed.
-Jef is niet goed in woorden die beginnen met een S of K. Dus geen naam met een S of een K.
-Ook geen te veel voorkomende namen.

Dat zal het zijn."  En dat is het al ongeveer vier maanden. Op een bazig, bij wijlen zelfs agressief toontje.

Op zoek naar namen op de site van Kind en Gezin komt men wat tegen.  Een Broes (fonetisch anyone?), een Elmo of twee, een Pino, een Dino, een Davit (er zijn toch écht grenzen aan het maken van dt-fouten), een paar Falco's (zo heet mijn paard) een Dag, VIER Gastons, een Harmanpreet, een Krieke, drie Lancelots, een Nest (Nest, uw kamer is weeral een NEST! En kom uit uwe luie nest! Gij zit dik in de nesten gij!), een Ryan Richie (ja we konden niet kiezen tussen cholera en de pest) een Tuna (classic of deep pan?)  en een Ezzeldien.

Maar dat er volgens K&G zelfs een 'Felix Dubbel Dossier Verwijderen' zou geboren zijn, daar mogen we toch wel een vraagteken bij zetten. Laat ons hopen dat het echt de bedoeling was om een teveel geboekte Felix uit de statistieken te halen.

Ik voeg nog even toe dat we slechts in de markt zijn voor een JONGENSNAAM.  De meisjesnaam staat al vast.  Tot hier toe toch.  Want er liggen nog vijf lange, lange, laaaaange maanden in het verschiet. En ze weigert het geslacht te vragen aan de dokter, dus alles is nog mogelijk.  Maar waarom zou ze mij en ieder ander uit onze vriendenkring het leven slechts half zo zuur maken, nietwaar?

Help haar en vooral mij.  Ik gooi bij het Zsazsapakket nog een fles wijn uit dankbaarheid.

Doorlopen!

Vandaag was uw Huisvrouw op Jutblogt.  Verontwaardigd aan het wezen dan nog.

20 maart 2009

Driftig

Herinnert u zich Gaston nog?  Want het lijkt al een eeuwigheid geleden dat hij hier nog eens gefigureerd heeft.  Hij leeft nog, en wat meer is : hij leeft fanatiek.

Was het vroeger de Ikea speelgoedlaars waar hij zijn lusten op botvierde, daarna werd een pluchen tijger, ongeveer zo groot als hijzelf, slachtoffer van zijn ongebreidelde drift.

Wel dertig keer per dag moest Tijger er aan geloven.  Onlangs sleepte hij hem (haar zou mss beter klinken) zelfs mee naar de tuin.  Een hele middag heeft hij zich af en aan - pun mss intended- met het dier geamuseerd.  Tot de vulling eruit puilde.

Toen moest ik het voorwerp van zijn affectie helaas naar de vuilbak verwijzen, hij moest de ingewanden van zijn geliefde maar eens willen verorberen, post coitaal.

Dus werd de laars terug in ere hersteld.  Ikea levert echt wel kwaliteit, het moet gezegd, want die heeft het na ruim een jaar gruwelijke verkrachtingen nog niet begeven.  Zouden ze die ook testen, zoals ze dat met lades en stoelen doen? O Heer verlos mij van de visioenen van roedels rampetampende honden in een Ikealabo.

19 maart 2009

Zoals in : 'reeds genoemd'

Terwijl ik zat te wachten op de notaris, had mijn oor vrij spel om de gesprekken tussen zijn personeel af te luisteren.  De wachtruimte is immers slechts door middel van een 'toonbank' afgescheiden van de werkruimte der notarisslaven.

Dit heeft mij al meermaals een wenkbrauw doen optrekken want er wordt zo wel wat privacy te grabbel gegooid.  Het zou maar eens moeten lukken dat ik net een conversatie opvang over een smeuige vechtscheiding van een mij bekend koppel of een erfenistwist waarin een niet geliefde buur betrokken is maar helaas is dat geluk mij nog niet ten deel gevallen.

Hoe dan ook, vandaag mocht ik de opstelling van een akte onderhoren.  Die was toevertrouwd aan iemand die naar mijn gevoel nog niet lang in Notariswereld vertoefde en dus strenge begeleiding van een ervaren collega behoefde.

Ervaren collega kreeg van mij al direct een imaginaire beker voor Geduld, Moed en Zelfopoffering toebedeeld.  En wel hierom :

Newby : de erfgenamen, voornoemde heer X en heer Y....

Ervaren collega : nee, je kan niet 'voernoemde' zeggen.

Newby : waarom niet?  Heer Z wordt toch ook zo genoemd?

EC : ja maar Heer Z IS dan ook al voornoemd (haalt betreffende passages aan).

Newby : dus gewoon de naam?

EC (en ik synchroon in gedachten) : NEE, hun volledige gegevens en als je hen dan nog eens noemt, DAN mag je 'voornoemde' gebruiken.

Newby : a ja....(blader blader, twijfel twijfel).  Maar in deze akte staat het ook zo.  'Voornoemde' zie je wel.  Dus ze zijn toch al genoemd?

EC : Dat is een ANDERE akte.  Ziet ge, in DEZE akte zijn ze nog niet vernoemd.

Ik had het groentje al lang met een burgerlijk wetboek rond de oren gemept of haar aangeraden een beroep te kiezen dat iets minder prijs stelt op begrijpend lezen en  juridisch onaanvechtbare stukken wrochten. Zo niet de Ervarene.  Die bleef geduldig uitleggen.

ZO MOEILIJK WAS DIT NU NIET,VROUW! Wilde ik gillen.  Maar toen mocht ik net de heer notaris vervoegen.  Dju toch. Een geluk dat ik niemand moet opleiden, slachtoffers zouden er vallen, daar mag u zeker van zijn.

Gent

-De GPS stuurde mij blokjes rond.

-De parkinginrit was niet voor mijn auto gemaakt.  Of toch niet met opengeklapte spiegels.

-Het restaurant had, op een zaterdagavond, een tekort aan ingrediënten.

-Ik heb keiveel, maar dan ook KEIVEEL moeten stappen. Echt waar en als men hier gaat komen zeggen dat dat overdreven is, geloof hen niet.

-Om tussendoor ergens in een cultureel centrum terecht te komen waar een Groen!e jongen mij vroeg of ik een van die valse teven was.  Gelukkig had ik door dat het hierom draaide of ik had mij nog genoodzaakt gezien om hem een djoef te geven.

-En toen weer terug naar de omgeving van het vorige café maar dan nog een eind verder.

U begrijpt dat ik gezeurd heb tegen mijn tien of daaromtrent metgezellen.  Maar nog niet de helft van hoe erg De Bleke kermde, terug op weg naar de parking.

Ze had het, hou u vast, over hoe er iets dramatisch fout was gelopen, door al dat stappen, met de nagelriemen van haar tenen.  AL haar tenen.  En als u die al eens gezien heeft, weet u dat ik mij gelukkig prees dat mijn diner al verteerd was.

Ze had ook kou en pms.  Maar zij heeft haar gejammer wel bewaard tot op de terugweg en zo zal ik weer als enige moeilijke geboekstaafd staan.  Gelukkig heb ik een getuige.  Die nog verder moest rijden dan ik om thuis te geraken, in tegenstelling tot de Bleke die zich tien minuten later met haar nagelriemen, of wat er nog van overschoot, al onder het donsdeken kon nestelen.

En ja, het was een leuke avond, dat is toch wel duidelijk neem ik aan?

 

 

12 maart 2009

WTF??

Ik en mijn kinders zitten steak, frieten en een excuustomaat te eten wanneer er gebeld wordt. 

Een vriendelijke jongeman maakt zich bekend als bedelende voor de 'rusthuisclowns'. 

Als WTF moment kon dat tellen.  Net nu ik dacht dat niks mij nog kon verbazen.

Want laat ons wel wezen : clowns zijn ENG.  Ze zijn eng als je 5 bent, ze zijn eng als je 22+19 bent en ze gaan zeker weten nog steeds eng zijn als je 82 en dementerende bent.

Kunnen ze een mens zelfs niet met rust laten wanneer het enige levensdoel nog is IN de luier te plassen en te mijmeren over vervlogen tijden? 

Heb alvast Zoon verwittigd om mij nooit in een rusthuis te steken waar een clown aan te pas komt.  Zolang er maar internet is, zal ik al dik tevreden zijn.

11 maart 2009

Madame Arabelle had zo iets van...

Ik werd weer gestrikt.  Deze keer was het onze disfunctionele ambtenaar die graag een middag wou brossen en dat nog liefst met een lunch eraan gekoppeld.

Reeds op weg van het station(zij treint op uw en mijn kosten, a ja!) naar ons middagmaal 'had zij al' zeker drie keer 'zoiets van'.  Dus ik zei : ' Arabelle, mijn beste, deze uitdrukking is a ruim twee jaar verboden in mijn wereld'.  Zij beloofde beterschap.

Maar ze had nog zeker duizend keer zoiets van.  Wij hebben geluncht van 13h tot 18.30h, geen maatschappelijk, sociaal ofte persoonlijk debat werd overgeslagen, ons belastinggeld is voorwaar uitmuntend besteed geweest!

Toen kwam ze met een slinks verhaal over hoe ze een andere vriendin had overgehaald om te betalen voor een lunch door middel van zielige verhalen .  En toen had IK zoiets van : mé iejl Aantwaarpe mor ni mé maa he.  En dat bracht de teller op 1-1000.

10 maart 2009

Onveiligheidsgevoel.

Werken in de straat.  De gasleidingen zijn vernieuwd en moesten aangekoppeld worden aan de woningen. Dwz. dat ik al twee dagen in drilgeboor zit, eerst bij de buren, vandaag bij mij en morgen ongetwijfeld aan de andere kant.

Niet alleen bracht dat met zich mee dat ik geen verwarming had vandaag, ik was ook even uit het oog verloren dat warm water ook gas behoeft.  De douche was onaangenaam en dat is een understatement.

Overal in de straat stonden grote waarschuwingsborden met ontploffende icoontjes en VERBODEN TE ROKEN.  Dat de helft van de arbeiders een sigaret tussen hun lippen had, stelde mij niet bepaald gerust wat betreft mijn overlevingskansen van deze dag.

Om drie uur was het leed al geleden.  Met gloednieuwe gasmeter en al.  De gasman kwam nog even al mijn toestellen terug in gang steken.  Zielig zeggen dat je dat niet zelf kan helpt, echt waar!

Dit had wel even tot gevolg dat de hele keuken naar gas rook, wegens het 'ontluchten' van het gasvuur.  Even later stak ik onnadenkend een sigaret op.  Er volgde geen cartoonesk KABOEM.

Zo overdrijven met hun borden, tssss.