19 juli 2009

Keihard gepakt

Een verloren zaterdag.  Wat gaan we doen?  Effe naar moeder en vader?  Wat kattenkots opkuisen van het feliene compaantje van een vriendin die op verlof is?  Jaaah.  Gesjellig.

En wat doet men dan nog?  De manège biedt altijd soelaas.  Genoeglijke middag met vrienden en vriendinnen.  Een lange, lange middag.

Te zevenen, nadat Zoon al lang een culinaire hulpkreet geslaakt heeft, die men dan afdoet met 'bestel iets!', rijdt uw Huisvrouw huiswaarts.

En net voor een Cruciale Splitsing beslist een Engelsman om nog van rijvak te veranderen.  Ondergetekende ziet hem aankomen maar heeft geen andere keuze dan keihard te freinen. Van rijvak veranderen is geen optie wegens drukte.  En gelukkig dat uw Huisvrouw zelfs na tig wijnen nog reflexen heeft én goeie remmen, of de Engelsman zat ergens ter hoogte van haar toch al door Marlboro geteisterde longen.

Maar toch, een accident op de Ring van Antwerpen.  De Engelsman stopt op de pechstrook, wat hem siert, want no way dat ik zijn nummerplaat had kunnen noteren in die twee seconden.  Ik stop ook en zeg dat ik daar niet blijf staan.

Ik word liever overreden of betaal nog eerder mijn schade zelf dan met een debiel fluovestje langs de snelwegkant te gaan staan.  De Engelsman volgt mij naar de volgende afrit.  Zijn twee hondjes waar ik wel bezorgd om was, mankeren niks want die zijn, kid you not, ingesnoerd met een soort van hondenautogordel.

We vullen de papieren in en dan vraagt hij, heel moe want hij komt helemaal van Zweden, waar hij terug de snelweg opkan.  Ik zeg hem mij te volgen.  Eigenlijk moet ik daar helemaal niet meer zijn, maar de mens is duidelijk op.  Zo op dat hij even niet meer kan volgen en ik mij nogmaals illegaal aan een kant zet voor de oprit met mijn vier pinkers op, zodat hij kan achteraan hinken. 

Zo gaan we samen terug de snelweg op, ik om er een paar  honderd meter verder weer af te gaan, hij hopelijk veilig thuis met zijn hondjes.

En als zijn papieren achteraf niet in orde blijken te zijn, zal ik hem moeten vervloeken tot in de hel.  Maar zolang dàt niet bewezen is, hoop ik dat hij zijn weg voorspoedig heeft kunnen vervolgen.

Trevor Turner, ge staat geboekstaafd, zie maar dat de schade aan mijn meest dierbare bezit gedekt is.  Zo niet, zal ik u achtervolgen tot in het voorgeborchte!

 

 

Commentaren

Dit heet geluk hebben denk ik, op de ring accidenteren en het kunnen navertellen is één ding, de dader nog terug op de goeie weg kunnen zetten een ander. "Hoerechance" noemen ze dat, of ben ik mis?

Gepost door: Tina | 19 juli 2009

Trevor Turner...
Zijn naam werkt zijn geloofwaardigheid alvast niet in de hand...

Gepost door: Janina Modaal | 19 juli 2009

En jouw pantserwagen? ... ...Alles intact?

Gepost door: Madame | 20 juli 2009

@Tina : gewoon chance is ook goed :)
@Janina : en zijn email adres schept nog minder vertrouwen
@Madame : nee, brok eraf natuurlijk. Snif.

Gepost door: De Huisvrouw | 20 juli 2009

allé 't is besmettelijk dees dagen.
Voor de rest bent u te goed voor deze wereld, huisvrouw.

Gepost door: madam arabelle | 22 juli 2009

er had liefde in kunnen zitten... nee?

Gepost door: vermiljoen | 22 juli 2009

De commentaren zijn gesloten.