11 augustus 2009

Dwang(buis)matig

In mijn buurt zijn de ziekenhuizen dik gezaaid. Wat wil zeggen dat loeiende sirenes een deel uitmaken van de auditieve achtergrond waar ik al lang niet meer op let.  Tot het weer eens zo ver is : ik hoor een sirene, in de verte, die maar niet dichterbij lijkt te komen én bovendien blijft duren.

Na een kwartier valt de euro dat het één mijner ingebeelde geluiden betreft.  Zoals daar nog zijn : kerkklokken en gsmrinkels.

Zou er in één van die ziekenhuizen een psychiatrische afdeling zijn?

ps : zaterdag aan zee op een tuinterras : ik hoor een eend, maar mijn ma zegt :'Nee, dat is een baby'tje.' Ik blijf erbij dat het een eend is en stuur Vogeltje op onderzoek uit.  Het was een baby.  Maar nu weet ik tenminste van wie ik het heb, want mijn pa deelde mijn mening. Hij is dus evenmin een bioloog.

Commentaren

Voor uw psychisch probleem heb ik al een diagnose: je lijdt aan ringxiety.

(Steeds meer gebruikers van mobiele telefoons lijden aan een nieuw syndroom: ringxiety. Het syndroom is al even gek als de naam. Als je meerdere malen denkt gebeld te worden maar je telefoon helemaal niet over gaat dan praten we over ringxiety. Uit Brits onderzoek blijkt dat steeds meer personen lijden aan dit nieuwe syndroom. De term is verzonnen door David Laramie, een psycholoog in het Amerikaanse Los Angeles. bron: pocketinfo.nl)

Volgens Brits onderzoekers zijn alleen al in Groot-Brittannië tienduizenden gebruikers van mobiele telefoons het slachtoffer van dit syndroom. "Rinxiety is in wezen een uitvloeisel van het diepe en onvervulde verlangen naar menselijk contact" aldus de onderzoekers.

ps: babygebleit en kattengejank durf ik ook door elkaar te slagen.

Gepost door: Happy Genes | 11 augustus 2009

De commentaren zijn gesloten.