19 augustus 2009

Ellebogen van tafel! Oftewel : Kijk! Mos op die golfbreker! Of nee, dat heet zeewier hier zeker?

Om 13u ben ik er! Had ik Zap verteld.  Zij zou er een half uur voor mij zijn en eventueel mijn ouders al ontlasten van Vogeltje zodat die konden vertrekken.Het vervolg laat zich raden.  Ik was er 13u pile, zoals voorspeld, Zap was er, laat ons zeggen : wat later. 2 van haar broedseltjes vergezelden haar, Zoonzap kwam achter met Moose.  Per fiets nog wel, jaja Dames en Heren, helemaal naar zee! Applaus is zeer gepast!

Dit hield in dat wij al een paar uur met onze kroost in het zand lagen voor Moose arriveerde met de zoon.  Dat hield ook in dat Zap en ik al een hele gebarentaal hadden ontwikkeld voor het geval dat we ooit onder water zouden terechtkomen en daar onze toeters zouden moeten houden om water buiten te sluiten. En jawel die mogelijkheid bestond, omdat het volgens onze kinders in het water warmer was dan aan land.

Behoren tot onze niet-verbale vocabulaire : de gebaren voor

-Wallonië

-+30 graden

-reflectie van het licht in het water

-een onlangs overleden kapper, maar ook elke nog levende kapper, twee gebaren met een miniem verschil.

-iemand leren zwemmen (en mag ik u meegeven dat het klassieke zwemgebaar daar langs geen kanten (ha!) aan te pas komt?)

-Een gehandicapte, al dan niet mentaal, rot hout en wrakhout.  Allemaal hetzelfde gebaar.  Dus enige oplettenheid wanneer u met ons onder water zit is aangewezen, een vergissing is vlug gebeurd!

-En laat ons het op vele andere houden. (ELP Zap?)

Moose kwam dus al met een behoorlijke achterstand aan hilariteit aan, maar als compensatie hebben we de volgende twee dagen een onberispelijk, onluidruchtig gedrag tentoongespreid.  Met ons kunt u wel aan zee komen! Toch op dag 2! We moesten wel nadat we bendes andere strandgangers van ongepaste decibels hadden beschuldigd.

Wat leerde de Zapkroost, die trouwens zo goed als dadelijk verbroederde en verzusterde met de mijne, van deze uitstap?  Dat men tijdens het eten zijn ellebogen van tafel houdt. Dit is er bij mij als kind zo ingehamerd dat ik het automatisch doorgeef aan mijn kinders.  Al moet ik het 12 keer per maaltijd zeggen.  Maar dat was na dag 1 niet meer nodig, toen namen de Zapseltjes die taak van mij over en berispten en passant Vogel en ons wanneer wij onverhoeds een elleboogpunt naar de tafelrand bewogen. 

En zie hier, ons ma had gelijk! Alhoewel ik geen idee heb van waar deze regel ooit gekomen is. Degene die hier de achtergrond van weet, krijgt iets.  Een monocle of zo.

Wat mijn dochter van het Zapbezoek leerde :

-een boterham smeren, tenminste als ik er niet bij ben.

-de zaligheid van oudere vriendjes die u op sleeptouw nemen.

-een puberaal uitgesproken mamàhaaa, compleet met rologen en wtf handgebaar.

Voor de rest hebben wij gezond, gezwommen, gelezen en gelaptopt (ik uiteraard).

Voor herhaling vatbaar, en misschien adopteer ik wel een paar Zapkinders.  Vogeltje gelukkig en ik gerust. Zo lang ze hun ellebogen maar van tafel houden.

 

Commentaren

:-) :-) leuk, vooral die gebaren interesseren mij wel

Gepost door: tania | 19 augustus 2009

ellebogen? Dat heeft te maken met veiligheid, Huisvrouw. Als ge een kroostrijk gezin hebt (zoals vroeger meestal het geval)en al die kinders zitten - ellebogen op tafel - met hun wapens te zwaaien, daar komen vodden van. Dat wisten ze in de Middeleeuwen reeds. En ook het feit dat een schraagtafel gewoon het gewicht niet kon dragen van zoveel ellebogenwerk.

Ik ben niet zozeer geïnteresseerd in een monocle. Een [i]life-size tupperwaredoos met bijhorende afhandeling[/i] tzt lijkt me wel wat.

Gepost door: sodade | 20 augustus 2009

Elp zap ? Ik herinner mij hier niks meer van!

Zwaai met elleboog, neus alsof ge stront riekt, golfgebaar voor ogen, ... snaptge?

Gepost door: zapnimf | 25 augustus 2009

En daarbij. Gij waart gewoon te vroeg!

Gepost door: zapnimf | 25 augustus 2009

De commentaren zijn gesloten.