08 september 2009

Luiheid is des duivels oorkussen, maar wàt ligt het lekker!

Ik hoor vaak van ouders hoe zij hun kroost op elk vrij moment dat de school hen gunt over en weer brengen van Dictie naar Turnen naar Judo naar Hockey naar Tekenschool naar Scouts en ga zo nog maar een eind door.

Als je er slechts eentje hebt, is dat misschien nog te doen, maar wat met de mensen die na het tweede dachten : och kom, we doen er nog eentje bij, misschien is die leuker dan de vorigen?

Schema's op het prikbord, afspraken met andere taxi-ouders en 's avond waarschijnlijk een overprikkeld kroost dat veel te laat in bed ligt voor hun ouders gemoedsrust.

Ik heb het geluk gehad om twee enige kinderen te hebben.  Gezien het leeftijdsverschil dus.  Gelukkig maar, want met 2 kleine kinderen in een tijdspanne van minder dan de 13 jaar die er tussen de mijne zit, had ik mij ongetwijfeld een fulltime job aangeschaft.  Met nachtdiensten.  Maar we dwalen af...

Bij de Zoon stimuleerde ik nog de Buitenschoolse Activiteit.  Enkelvoud weliswaar. Nu was hij alles al na een maand beu, maar de Regel was : je mag doen wat je wil (behalve karate, dat vond ik marginaal) maar je houdt het een jaar vol.  Dus toog ik jaar één naar de turnles, jaar twee naar de voetbal, jaar drie naar een andere turnles, jaar vier naar judo en toen hebben we het opgegeven.  We deden lekker Niks meer.

Nu is er dus ook dochter.  Die doet evenmin iets.  We lummelen op woensdag wel in het park, en bij slecht weer blijven we gewoon thuis. Of zelfs bij stralend weer.

In het weekend zit ik 's middags fijn op het terras van de manège terwijl zij met vriendinnetjes speelt, of de kleinere kinderen meezeult.  Wij hoeven niet voor dag en dauw enthousiast staan doen aan een of ander veld. Nee, WIJ maken gezellig wat ruzie des ochtends en tangoën 's avonds vrolijk naar de bedstee.

Wij zijn lui, mogen we dat zo houden?

Commentaren

Ik vind dus dat gij een column moet krijgen hé. Ik weet alleen niet in welk boekske ze uw brutale klap gaan willen publiceren. Brieven aan Jonge Ouders?

Gepost door: Miss Puntkomma | 08 september 2009

@ Miss Puntkomma : Nah, daar is ze te lui voor.

Ik wilde dan weer dat ik de titel zelf had bedacht.

Gepost door: zapnimf | 08 september 2009

groot gelijk Ik vind dat je gelijk hebt, na een avond zoals gisteren toen ik vier !! keer heen en weer heb gereden tussen muziekschool en voetbal.
Alleen, helaas, heb ik drie actieve kinderen die mij geen vrije en rustige namiddagen gunnen op woensdag en tijdens weekend.
Dan ze maar liever in de voetbal steken, waar ik voor dag en dauw mag kijken naar een voetbalmatch die mij geen moer interesseert, maar waarbij ze moe naar huis komen en daarna mijn hoofd gerust laten. ;-)

Gepost door: ElsV | 08 september 2009

schoon Gij vindt karate marginaal, maar ge voert Zoon wel naar de voetbal? Tsss. Maar verder niets dan lof, huisvrouw.

Gepost door: Tine | 08 september 2009

en ik moest vragen hoe uw naam geweest zou zijn als ge een jongen waart geweest. Drie keer raden van wie.

Gepost door: Tine | 08 september 2009

Het is u gegund. Als mijn kroost op elk vrij moment thuis zou zijn, zou ik zot worden.

Gepost door: Lichtindeduisternis | 08 september 2009

Jullie luiheid klinkt zo gezellig, dat ik er ook meteen zou aan toegeven

Gepost door: Janina Modaal | 09 september 2009

Na dezelfde ervaring als de uwe, Madame Disfunctionele, maakte ik vanaf kid nr3 de afspraak dat ze zoveel naschoolse activiteiten mochten volgen als ze wilden, op voorwaarde dat ze er zelfstandig naartoe konden.
Voor de kunnstacademie op zaterdag hadden we een beurtrol met andere ouders, ik heb met de 3 zonen en één dochter welgeteld 3 x staan zwaaien aan een voetbalveld, blij dat er geen van de drie een echte voetbal-ambitie : )

Gepost door: Laleña | 09 september 2009

had

Gepost door: Laleña | 09 september 2009

punt

Gepost door: Laleña | 09 september 2009

Da's simpelweg de filosofie van Hodgkinson, hoe dikwijls moet ik het nog zeggen...

Gepost door: Lieve | 09 september 2009

@Miss Puntkomma: Brieven aan ontaarde ouders bestaat niet zeker?
@Zap: no prob, gij moogt al mijn volgende titels bedenken, weeral wat minder werk!
@ElsV: WIE moest er drie kinderen hebben? WIE?
@Tine: voetbal vind ik niet marginaal. Vooral niet omdat die een prima kantine hadden!
@Licht: tsja, kinderen zijn overrated, dat schreef ik lang geleden al eens een keertje;)
@Janina: neem wel dat ruziën letterlijk. Vooral.
@Laleña: en daar hebt ge mee gewacht tot kind 3? Nou ja, beter laat dan nooit!
@Lieve: nee hoor, want die wil ook samen kleiën, muziek maken en was dies meer. Tiszogoeasof...

Gepost door: De Huisvrouw | 09 september 2009

Hier was het ook altijd simpel. De vier kinderen mochten elk maximum 2 activiteiten doen, en zodra ze oud genoeg waren, werden ze vriendelijk doch dwingend verzocht om zich daar zelfstandig heen te begeven. Anders was het noppes. (Ik had wel het geluk om een zelfstandig thuis werkende wederhelft te hebben, zodat hij op woensdagnamiddag kon rondrijden, terwijl ik uit huis ging werken. Ik was trouwens lang de enige aanwezige vrouw op woensdagnamiddag)

Gepost door: Veerle | 10 september 2009

Ledigheid is de werkplaats van de duivel. Dit is een van de meest gehoorde dingen in mijn leven. Ik zou zeggen: dit is honderd procent waar. Om ons lichaam en geest gezond te houden is het beter om deel te nemen aan bepaalde activiteiten.

Gepost door: microneedle skin roller reviews | 22 april 2014

De commentaren zijn gesloten.