21 mei 2010

Start to Run.

Ik ben er altijd in geslaagd om mijn voet tot nét niet achter mijn nek te krijgen. Misschien met wat gewring er helemaal achter maar we willen nu ook geen ambulance moeten oproepen wegens zelfgekozen genante posities, toch?

Ook op mijn vergevorderde leeftijd kost mij dat geen moeite. U in bochten wringen is soms letterlijk makkelijker dan figuurlijk.

Edoch, ik merkte dat de conditie wankelde. Het paardrijden, dat leken onder u kermisponyhobbelen lijkt, maar wat het dus niet is, bleek allengs meer moeite te kosten.
Een les was een opgave. Waar ik tot verleden jaar 4 keer in de week privaat afgesnauwd werd door een instructeur, bleek nu zelfs één keer in de week in groepsverband een opgave te zijn.

Dus besloot ik dat er iets moest gebeuren. Ik moest gaan lopen. Iemand online vatte net datzelfde plan op waarop ik schaamteloos een co-runningschap afbedelde.

En zo geschiedde. We zijn inmiddels aan week 3 en zij noch ik zijn doodgevallen na minuut 1. Het gaat goed. We kunnen zelfs praten ondertussen en een kind monitoren. En vooral synchroon hijgen. Ik mag niet denken aan het geld dat een tape van onze loopsessies zou opbrengen.


Deze ochtend was echter andere koek. Mijn partner was onbeschikbaar en ik besloot alleen te gaan. Op straat, niet in een park. Godindenogenemel, ging het schema toch wel ineens naar 4 en zelfs 5 minuten.  Op het laatste deed ik rondjes rond een pleintje want het schiere idee om nog een trottoir af en op te moeten deed mij bijna kokhalzen. Maar toch, het lukte weeral.

Achteraf kon ik mijn minuut recup gebruiken om naar de krantenwinkel te wandelen om versche Marlboro en zette zelfs nog een loopje naar huis toe aan.

Wie had ooit kunnen denken dat Uw Huisvrouw van haar paard zou komen en een plebsachtige inspanning gelijk lopen zou doen? Niemand toch? Het gaat goed en u moet mij zo hard toejuichen dat het geen naam heeft.

Commentaren

amai,chapeau,en dat voor iemand op gezegende leeftijd!
naar het schijnt is lopen op den duur verslavend,iets met een bepaalde stof die vrijkomt,heb ik mij laten wijsmaken.

Gepost door: moetie1 | 21 mei 2010

Endorfine heet dat ja. Die heb ik nog niet ervaren. Verder dan het zuur van ellende ben ik nog niet gekomen.

Gepost door: De Huisvrouw | 21 mei 2010

Jubel en juich!!! Zo goed? ;-)
Nu vooral blijven volhouden...

Gepost door: Nadia | 21 mei 2010

ik vind u zeer straf, jawel. Dat betekent binnenkort strak en sportief de zomer in: chapeau.
Zelf ben ik deze week met de fiets naar het werk gegaan. Ik ben moeten afstappen halverwege op de blandijnberg (wie gent kent weet dat dat niet zo triest is als het klinkt), dus het was geen onverdeeld succes.

Wel gedaan: hele dag tegen iedereen op school verteld dat ik met de fiets was gekomen. Met trots geglunder. En collega die zei: "ge woont hier drie km van, zeg" neergebliksemd.

Gepost door: ilse | 21 mei 2010

Ik vrees dat ik alleen maar kan gniffelen met het beeld dat voor mijn geestesoog springt, en loopt. Maar niettemin hoera! driewerf zelfs.
Ik zag laatst een bejaarde man (zegge 70+) lopen in een schoon wit hemdje met korte mouwen en een witte korte broek me een scherpe snee in gestreken, en moest spontaan aan u denken -niet vanwege de 70, maar vanwege de vestimentaire beleefdheid)

Gepost door: Joke | 21 mei 2010

*juijj* *juicht zo hard dat het geen naam heeft*

Well done, dear!

Gepost door: Margogogo | 22 mei 2010

hé volhouden, dat is het belangrijkste, je krijgt er inderdaad veel voor terug wat conditie betreft! Alleen tja die marlboro past echt niet meer bij het plaatje.. maar ik weet dat dat zeker niet gemakkelijk is..

Gepost door: hildeken | 22 mei 2010

Juich, juich! En dat met een sigaret tussen je lippen?
Toch een goed begin!

Gepost door: zeezicht | 23 mei 2010

Amaai. 'k val hier ei zo na van mijn stoel van 't verschieten! Denk wel aan goed schoeisel of ge hebt binnen de kortste keren één of andere beenvliesontsteking of zo.

Gepost door: An | 23 mei 2010

Ik zie het niet. Echt niet. Dat komt waarschijnlijk door die tranen in mijn ogen van het lachen.

Gepost door: Najama | 23 mei 2010

en na uw vijf minuten loopinspanning moet ge nen helen dag bekomen op een terraske, i presume?

Maar toch flink hoor, iel flink!

Gepost door: madam arabelle | 25 mei 2010

Ik ben zonet van mijn stoel gevallen.

Gepost door: De bleke | 25 mei 2010

Waarom doet iedereen zo enthousiast?
Dees is zooooo plebejers, mens! Ongepast zelfs.

Gepost door: zapnimf | 03 juli 2010

De commentaren zijn gesloten.