20 september 2010

L'enfer c'est les autres. En het kinderbijslagfonds.

Zoals elke moeder ben ik maandelijks de gelukkige ontvanger van een deel van uw belastinggeld, ook wel kinderbijslag genaamd.

Aangezien ik 1)alleenstaande ouder ben en 2)in het bezit van o.a. een studerend kind van +18 word ik elke zes maanden geplaagd met een vragenlijst. Het feit dat ik via 2 kinderbijslagfondsen, ééntje voor elk kind, uw zuurverdiende centen ontvang, en dus de lijst in tweevoud, plus nog een extra formulier voor de studerende zoon moet invullen maakt de vreugde er telkens weer dubbel zo groot op.

Maar mijn verbazing viel deze ochtend werkelijk niet te schetsen toen ik per post een mededeling kreeg van een der kinderbijslagfondsen dat men op Huisbezoek zou komen. Om, en ik citeer: te checken of de info waarover ze beschikken overeenstemt met de reële situatie'. De dame in kwestie wou graag volgende vrijdagochtend even bij mij langskomen.

En toen werd uw Huisvrouw wakker en stuurde ze volgende mail:

 

Geachte Mevrouw.
 
Kan u mij even vertellen WAT u precies denkt vast te stellen via een huisbezoek? Denkt u dat mijn kinderen op een vrijdagochtend thuis zijn om door u geteld te worden?
Er bestaat m.i. zoiets als een rijksregister en de burgerlijke stand waar u perfect kan zien wie er onder mijn dak woont.
 
Ik hoef niet geïnformeerd te worden over mijn rechten en ik heb geen complexe problemen. Althans toch niet van de orde dat u, of bij uitbreiding Securex, er iets aan kan doen.
 
Als u een attest gezinssamenstelling wenst, ben ik bereid dat voor u aan te vragen bij de gemeente. En daar bent u dan volgens mij voldoende mee geïnformeerd.
 
Groeten,

 

De dame in kwestie antwoordde prompt. Aangezien er onderaan haar mail een confidentiallity notice staat, in het Engels, jawel, zal ik hem niet integraal C/P'en maar het komt er op neer dat men IRL moet komen checken, op last van de overheid die 10% controles vraagt, of het dossier en de gegevens kloppen met de realiteit. Als ik dit niet toesta, dan kan men mij de kinderbijslag afnemen. Maar, het bezoek mag ook op mijn werkplek (sic) doorgaan!

Dus ik dacht nog even door te vragen:

Beste Mevrouw,
 
U mist een beetje de essentie van mijn betoog. Het gaat niet om de plaats waar het bezoek zou moeten doorgaan maar wel om het nut.
 
Nogmaals vraag ik u waarom dit middels een persoonlijk onderhoud geregeld moet worden als het er blijkbaar enkel om gaat dat u een totaal nutteloos verslag moet maken, want u kan op mijn 'werkplek', die ik overigens niet heb, onmogelijk inschatten of ik 1, 3 dan wel 25 kinderen heb.
HOE denkt u aan mijn gezicht te kunnen aflezen of 'het dossier en de gegevens in het nationaal register' kloppen met de realiteit?
 
Ik kan onmogelijk ingaan op dit verzoek als u, of de overheid, mij niet even kunnen uitleggen hoe dat praktisch in zijn werk gaat? Brengt u misschien The Mentalist mee?
 
Als u een verklaring op eer wenst, want meer kan dat niet zijn, dan ben ik eveneens graag bereid die u per kerende te laten geworden.
Groeten,
Het antwoord daarop was kort. Voor klachten over het nut van het bezoek moet ik niet bij haar zijn maar ze zou mij de gegevens van de bevoegde overheid doorgeven. Ook ging ze noteren dat ik vrijdag niet aanwezig zou zijn. Een tweede uitnodiging volgt nog.
En zo gingen haar mails van 'vriendelijke groeten' naar droogweg 'groeten', zoals de mijne. Waar zou ik dat aan verdiend hebben?
Maar ook wel: wat een vreselijke verspilling van uw centen, dit soort belachelijke, totaal zinloze bureaucratie.
 

 

 

 

Commentaren

Een beetje werken voor uw geld kan geen kwaad :p

Gepost door: zinzia | 20 september 2010

Goed antwoord gegeven,wel gedaan,waar halen ze het,tss,de overheid we kunnen er niet tegenop hé

Gepost door: watervrouwtje | 20 september 2010

bij mij zijn ze een paar jaar geleden ook een langsgeweest voor dergelijk onderhoud
ik herinner me het als een overbodige 'controle' met vragen waar ze het antwoord beter op weten dan ikzelf

Gepost door: hilde | 21 september 2010

Hier zijn ze ook zo eens "langsgeweest"
een jaar of 7 geleden
om tja ... om wat dan ook

Gepost door: Marina | 21 september 2010

Haal gewoon een taartje in huis voor dat mens

Gepost door: Margogogo | 22 september 2010

Een kennis van mij heeft zijn been verloren in de steenkoolmijn waar hij als jonge gast werkte. Hij ontvangt sindsdien een uitkering.
Maar elk jaar moet hij op controle, om te laten zien 'of zijn toestand nog niet veranderd is'.

Hij gaat dan voor de dokter staan, trekt zijn broek af en zegt: 'het is nog altijd niet terug aangegroeid, dokter'.

Altijd lachen

Gepost door: Bart | 22 september 2010

Hier zijn ze nog nooit langsgeweest. Kindergeld bestaat hier dan ook niet. Ik snap wel uw ongenoegen over het weggegooide belastinggeld door knullige en onbenullige controles.
Anderzijds, mijn deur staat wagenwijd open mochten ze mij met terugwerkende kracht 16 jaar voor de ene, en 8 jaar voor de andere uitbetalen.

Tom

Gepost door: Vandepotgerukt | 22 september 2010

Damn, ik ben vertrouwd met deze materie en de bezoeken zijn inderdaad zo goed als zinloos. Uw situatie is ook niet de situatie die gecontroleerd moet worden, maar menig één wel. jammer dat je tussen de controle geraakte. Dedju.

Gepost door: Marie | 24 september 2010

Damn, ik ben vertrouwd met deze materie en de bezoeken zijn inderdaad zo goed als zinloos. Uw situatie is ook niet de situatie die gecontroleerd moet worden, maar menig één wel. jammer dat je tussen de controle geraakte. Dedju.

Gepost door: Marie | 24 september 2010

Ik heb ook al eens zo'n bezoek gehad.
Dat was volgens mij om te zien of er toch niet stiekem een partner te voorschijn zou komen van achter het gordijn. Die man was toen om 16u bij ons en die is tot na 18u gebleven. Mijn zoontje aan t zeuren van de honger natuurlijk.
Zo rondkijken dat die man deed. Elk stofje heeft hij zien liggen denk ik. En natuurlijk naar het toilet geweest om scheerschuim te zoeken denk ik.
tssss

Gepost door: Plukdedag | 27 september 2010

Laten komen en laten sudderen in eigen sop terzijl je het huishouden doet. Dan is dat ook eens gedaan.

Gepost door: affodil | 28 september 2010

De commentaren zijn gesloten.