26 oktober 2010

Ook de Ikea is een filiaal van de hel.

Ik ben geen Ikea-liefhebber. Ik ben geen winkelliefhebber tout court maar Ikea scoort hoog op de lijst Ten Allen Prijze Te Vermijden.

Helaas breekt er in elk Westers huishouden een moment aan dat men er niet omheen kan. Een kind maakt iets stuk, of groeit gewoonweg - zo zijn de kleine snoodaards nu eenmaal - en dan moet men noodgedwongen de afkeer opzij zetten, diep ademhalen en gaan.

Zo geschiedde ook vandaag. Toen ik de parking opreed, had ik een klein beetje hoop want het gebouw zag eruit alsof het na de burgeroorlog uit Libanon geïmporteerd was.
Helaas slechts gedeeltelijk, de winkel zelf was nog intact.

Ik haastte mij door de gangen, grabbelde her en der wat kaarsen mee want niemand kan de Ikea uitkomen zonder kaarsen, dat is een natuurwet, vond wat ik zocht, betaalde en begaf mij naar de Afhaling der Goederen. Of beter gezegd: ik begaf mij naar de plaats waar Afhaling der Goederen altijd geweest is.

Na een kwartier werd ik al een beetje onrustig, vooral omdat de nummers op het bord nog niet van verre de volgorde hadden waarin mijn nummer stond.

En toen vroeg een mevrouw aan een andere wachtende of ze wel juist zat voor afhaling. Nee dus. Afhaling diende te geschieden in een heel ander gebouw aan de overkant van de straat.

Dat kon men aan de kassa blijkbaar niet even melden. Tenslotte neem ik aan dat ik niet de enige ben die niet maandelijks de meubelhel frequenteert en derhalve door ervaring op de hoogte is.

Lichtjes stomend reed ik naar het andere gebouw waar mijn pakket stond te wachten. Voorzekers al een kwartier. 20 kg woog het. Wat mij niet onoverkomelijk leek. Ware het niet dat het een pakket was dat de reikwijdte van mijn armen ietwat te boven ging.

Ik probeerde halfslachtig, gaf het op en wilde mij net omdraaien om Een Man te zoeken toen bleek dat er al Een Man op mij afstevende.

Want één der eigenschappen van Een Man is dat hij graag hulpeloze vrouwen ter redding komt. De Man positioneerde mijn aankoop moeiteloos in de koffer en nam zelfs mijn karretje mee om het terug te zetten.

Waarna ik mij huiswaarts kon begeven in de hoop dat ik de komende zoveel mogelijk jaren van Ikea gespaard blijf. Wee het kind dat nog durft te groeien of door zijn bureaustoel te zakken.

Commentaren

Ik wilde juist voorstellen om onze volgende date in het ikearestaurant te doen, met ballekes en al :(

Gepost door: Loes | 26 oktober 2010

Of hoe zuster kunnen verschillen. #vorteballen

Gepost door: De Huisvrouw | 26 oktober 2010

Misschien is het een idee om volgende keer uw eigen man te sturen? Het is toch geen goed idee om u als vrouw kwetsbaar op te stellen tegenover 'mannen die graag in de ikea rondhangen om daar hulpeloze vrouwen te helpen'?

Gepost door: Action Girl ! | 26 oktober 2010

En ze hadden geen bureaustoelen en consoorten in andere winkels dan? Winkels die dat thuis leveren? Of moest dat nu echt persé uit den ikea komen?

Gepost door: elke | 26 oktober 2010

Probeer anders eens op een zaterdag om twee uur met een trosje kleine kinderen...

Gepost door: ann | 26 oktober 2010

Wij zijn 1x in den Ikea geweest. Zoals U zegt: een ware hel. Na een half uur zijn we terug naar huis vertrokken. Mijn man weigert om nog 1 voet daar binnen te zetten.

Gepost door: kaatje | 27 oktober 2010

Ik snap geheel geheel uw frustraties. Ik kom er ook liever minder dan meer. Maar af en toe loop ik weer in de val en loop ik er toch weer rond...
heb er ook al over geblogd, want ze zijn toch slim zene, die ikeaisten.

Gepost door: ysabje | 27 oktober 2010

Als je er natuurlijk van uitgaat dat je niet zomaar efkes snel binnen en buiten springt, dan hoeft er al veel minder lichtjes gestoomd worden.
Daarbij in acht genomen dat wij, in deze democratische maatschappij door niemand verplicht worden in winkels welke we eventueel niet leuk vinden, binnen te gaan.
En!! Je werd dan toch geholpen, misschien wel met een lach?

Gepost door: piet de smet | 02 november 2010

Ik zie ook het volgende bezoek al met schrik aankomen, maar ik ga d'r weer niet aan ontsnappen één van de volgende weken.

Gepost door: Affodil | 04 november 2010

De commentaren zijn gesloten.