22 november 2010

Hoe bevalt het u?

Speciaal voor Ninfje maar eerder verschenen op Jutblogt.

Een forumdiscussie. Wel of niet epidurale. Ik bespaar u de bladzijdenlange polemiek en zal u gewoon mijn mening geven.

Ter uwer info: mijn eerste bevalling, toen de dieren nog spraken, was zonder epi. Dat bestond wel, maar daar werd niet over gerept. Die bevalling was een hel, en ook nu weer bespaar ik u de details. Ik wil ze zelf niet meer weten.
Tweede bevalling was een KS. Uiteraard mét epidurale, ik ben Rambo niet. Geweldige ervaring.

Eén der argumenten van de contra-liga is dat je het gevoel hebt iets gepresteerd te hebben. Mijns inziens is het naakte feit van 9 maanden lang een parasiet mee te dragen die je er dan langs een piepkleine uitgang moet uitpersen sowieso al een prestatie, of het nu met of zonder verdoving is. Als pijn bijdraagt tot het geluksgevoel, dan raad ik die mensen aan om SM te gaan beoefenen. Ik was blij met mijn kind, vind mezelf altijd geweldig grappig als ik hem tot op de dag van vandaag kan zeggen, helemaal Jewish Mom, dat ik zoveel uren heb afgezien voor hem, maar dat had écht niet gehoeven.
En dan had ik nog het geluk dat het een mooi kind was. Stel u voor dat ge zoveel moet lijden voor een lelijkaard.
Als presteren voor u een must is, breek dan één of ander wereldrecord. Met bevallen gaat dat niet lukken, dat hebben er u al zovelen voorgedaan dat het de term ‘prestatie’ iet of wat minimaliseert.

Ander argument: deze pijn is nuttig, itt de pijn bij de tandarts. Ik vind het nochtans ook nuttig om niet met grafzerken in de mondholte rond te lopen.

Volgende: epidurale is niet risicoloos. Wat zijn de effecten op het kind? Ik ken niemand die 1) zelf een probleem heeft gehad door een epi of 2)een kind met problemen heeft door epi. Wat natuurlijk geen sluitend bewijs is, maar me dunkt dat als het zo risicovol is, men er toch wel wat meer van zou horen.
Trouwens : soms heb ik de indruk dat er amper nog een kind op natuurlijke wijze verwekt wordt, zoveel kunstmatige bevruchtingen dat er zijn. Daar zijn ook risico’s aan verbonden, en nog wel op afwijkingen. Maar toch zijn er contramensen die wél kinderen hebben die er via een medisch ingrijpen zijn gekomen, maar een epi te risicovol vinden. Begrijpe wie kan…

Next: er zijn vrouwen die een depressie krijgen omdat ze een ontevreden gevoel hebben over hun bevalling. Wel, die vrouwen zouden hun prioriteiten eens moeten herzien. Wat telt is toch het resultaat, niet de manier waarop het verkregen is. Dus je hebt eindelijk je langverwachte kind maar je gaat wat kermen omdat je, misschien na urenlang afzien, toch verlichting van je pijn gekregen hebt? Je vindt jezelf daarom minder zelfs misschien? Dus ga je aan de antidepressiva (hey, toch een medicamentje!) en mist misschien heelder weken of maanden babygeluk omdat die éne dag niet volgens verwachting verlopen is? Komop zeg, doe eens normaal. Nou ja… misschien is het wel beter om een paar maanden versuft door te brengen, tot de kleine rakker doorslaapt, maar toch.

Begrijp me niet verkeerd: ik zeg niet dat iedereen dan maar een epidurale zou moeten nemen, maar doe dan niet alsof het jou extra punten oplevert in de Grote Moederschapswedstrijd wanneer je het niet doet.

Mijn conclusie op het forum was: ‘Oh mensen wat heeft dat nu toch allemaal voor belang? Plop dat kind eruit, hoe dan ook, het gaat toch niet om de bevalling en om uw al dan niet heldendaad? Het gaat om de lange, lange, laaaaange jaren die erachter komen (en die ge idd zonder epi moet doorstaan.)’

Gat in de markt: een mild roesmiddel tot uw spruit het huis uit is. Misschien een implantaat dat de constante dosering van 2 glazen alcohol afgeeft. Zullen we Janssens Pharma eens aanschrijven?

Commentaren

' applaus ' !!!

( al heb ik zelf geen kinderen en zullen die er ook niet meer komen )

Gepost door: 'me' | 22 november 2010

Haaahahahaha subliem. En zooo groot gelijk. Ik ben bevallen mét epidurale, na uuuuren afzien. En ik ben blij dat ik het geprobeerd heb zonder, maar ik ben ook blij dat ik dan een epidurale heb gekregen, want het was genoeg geweest. Ik vind vooral: laat iedereen toch gewoon zelf beslissen, het is gvd inderdaad geen wedstrijd hé zeg.

Gepost door: Lies | 22 november 2010

Jamaar Huisvrouw, ik mòcht wel een epi want mijn bevalling deed gewoon veel meer zeer dan die van andere vrouwen. Logisch. Dus die Grote Moederschapswedstrijd win ik hoor. Applaus voor mij.

Nee serieus. Persoonlijk vind ik het nogal spijtig dat het mij door een bepaalde partij heel mijn moederloze leven werd ingepeperd dat het voor flauwe bezen was, zo een epi. En dat ik ze dan uiteindelijk toch vroeg, omdat het zoveel zeer deed dat ge dat vraagt (aja). Ik twijfelde nog hoor, maar op den duur smeekt ge er toch om, ook al wilt ge dat niet. En dat het daarna allemaal nogal verkeerd liep en dat ik daar nu een behoorlijk schuldgevoel aan overhoud. Terwijl het er vermoedelijk echt niéts mee te maken heeft.

Niet dat ik er een postnatale depressie aan overhield want dat hormonaal gedoe ligt mij zo niet, maar ik ervaar toch de gevolgen van de Grote Moederschapswedstrijd en het schuldgevoel dat vrouwen mekaar zo gaarne aanpraten. Waarvoor echt geen dank.

Wel dank voor het postje :)

Gepost door: Lieve | 22 november 2010

Ik ben zoooo Pro de epi!

Na drie dagen afzien met onregelmatige weeën en vreselijke pijnen was ik dolblij toen ik mijn weeën eindelijk regelmatig waren en heb ik de vroedvrouw om een 'spuitje' gevraagd!

Ik begrijp niet wat het drama is als het zo slecht zou zijn dan zouden ze het toch niet geven? Bovendien ben ik er van overtuigd dat als je helse pijnen doorstaat je onbewust u arbeid ophoud.
Vroeger bestond er geen epi maar vroeger dronken en rookten vrouwen ook nog tijdens hun zwangerschap en keek daar niemand van op! Terwijl men moeders die nu roken of occasioneel een wijntje drinken tijdens de zwangerschap bijna neerbliksemen met de ogen!

Tijden veranderen! Btw is die brief al geschreven? I want some!

Gepost door: Mandy | 22 november 2010

Ik heb niet eens getwijfeld en ok, het waren 3 KS dus het was toch van dat geweest. Maar zelfs als was de doorgang groot genoeg geweest, ik zie absoluut het nut niet om zonder epidurale te bevallen.

Alle, we leven in moderne tijden. Ge laat toch ook geen tand trekken zonder verdoving?
Veel vrouwen willen gewoon de hele tijd aantonen hoe veel beter ze zijn. Tja, hun pijn overtuigt mij niet ze ;-)

Gepost door: annelissen | 22 november 2010

Helemaal akkoord! Bij mijn eerste vroeg ik met volle overtuiging een epi, net als bij mijn tweede. Alleen was het toen te laat en heb ik het zonder moeten doen. Opmerkelijk was wel dat mijn herstel zonder epi stukken vlotter ging, maar dat kan aan andere factoren gelegen hebben ook natuurlijk...

Gepost door: Karen | 22 november 2010

Mijn eerste was ook KS omdat zoonlief als een boeddhake in mijn lijf zat. De tweede mocht van de dokter zo door het geboortekanaal. G.I. Jane was vastbesloten de pijn te doorstaan. Niet dus, nadat ik het voeteinde van het bed er haast uitgestampt had en mijn man zijn laatste drie borstharen uitgetrokken, heb ik om de verlossende spuit gevraagd, ben lekker ingedommeld en na een paar uurtjes na drie maal persen pijnloos bevallen. Schuldgevoel? Ben je gek.

Gepost door: ann | 23 november 2010

Eindelijk iemand die de discussie wel of niet epi duidelijk kan schetsen in het groter geheel der dingen...
De dochter kwam er hier op minder dan 4 uren via het geboortekanaal uit en toch heb ik een epidurale gevraagd. Dat wist ik al op voorhand. Ken u zelf en die dingen... Ik zou zelfs ontgoocheld en depressief geweest zijn moest ik geen epidurale gekregen hebben.

Gepost door: Katleen | 23 november 2010

zonder epidurale had ik nu in 't zottenhuis gezeten. Of was ik dood geweest. Ik ben ook pro.

Gepost door: ysabje | 23 november 2010

en zo is dat.

Gepost door: carla | 24 november 2010

Awel. Ik heb bij mijn eerste 2 epi gehad en bij al de rest (6 )niet en ik moet zeggen. Die zonder zijn me veel beter bevallen want toen wist ik tenminste wat de vroedvrouw bedoelde toen ze zei: "persen!" Bij de andere kids voelde ik tenminste wanneer ze eraan kwamen terwijl ik het bij de eerste 2 gewoon onderging en de vroedvrouw het me moest vertellen. Maar ik heb natuurlijk makkelijk praten want ik had hele vlotte bevallingen en vond er niet veel pijnlijks aan eigenlijk. Dat zal voor iedereen wel anders zijn.

Ik ben dan weer tegen mensen die te vroeg starten met kunstmatige bevruchtingen. Ik ken er zo ééntje. Later bleek ze niet eens seks te hebben met haar man al die tijd of toch superweinig. En na de geboorte van de baby al helemaal niet meer! Ze wou gewoon een kind. Dat huwelijk is dan ook wel niet blijven duren.

Gepost door: Sandra | 24 november 2010

Allemaal goed en wel, maar ik ben toch heel blij dat het zonder gelukt is. En voor de rest moet iedereen daar vooral mee doen wat hij of zij wil. Bevallen is altijd een heldendaad, mét of zonder epi. Na!

Gepost door: Jessie | 24 november 2010

Schitterend geschreven! Uw argumenten zijn helemaal de mijne, maar ik had het nooit zo leuk kunnen verwoorden.

Gepost door: Lichtindeduisternis | 24 november 2010

De commentaren zijn gesloten.