17 januari 2011

Even helemaal weg

Dure eden had ik gezworen. Die van de strekking: nog niet met een miljoen erbovenop ga ik ooit nog naar Centerparcs. Want zeg nu zelf: iets dat impliceert dat je in een zwembad moet gaan zitten met een triljoen mensen die zelfs mét kleren aan al van elk decorum gespeend zijn, plus hun krijsende nageslacht, dat is toch bezwaarlijk een vakantie te noemen. Maar goed, een mens moet wat om vakantievierend grut te entertainen gedurende koude en/of druilerige dagen. En opeens krijg je dan zo'n idee.

Als u het een beetje slim speelt, dan hoeft u de eerste dag die gruwel nog niet te ervaren. De 'cottage' is per slot van rekening slechts vanaf 15u beschikbaar. Dat men daarvoor al het zwemparadijs mag betreden, wordt in alle talen verzwegen.

Dag twee ontsnapt u uiteraard niet. Gezwommen zal er worden. Of in het geval van Dochter die met haar 8 jaar nog steeds wateronzeker is: gehangen. Aan mijn armen. Het reddingsvestje sterkte haar echter wel zoveel dat ze wanneer ik op mijn knieën zat, vliegensvlug op mijn rug sprong zodat mijn knie snoeihard in een tegelpunt gedrukt werd. Ik zweer u echter dat ik slechts minimaal gebloed heb en bij mijn weten geen vunzige ziekte in het bloed herberg. Dus u kan nog steeds het zwembad zonder schroom betreden.

Met minder dan 1,5 uur komt u er niet vanaf, maar mits u geen picknick noch geld meeneemt, is Kroost tegen dan hongerig en dorstig genoeg om zich te laten overhalen om het het natte badpak moeizaam van het lijf te stropen. Dit alles in een hokje van niks op niks, met een temperatuur van om en nabij de 50 graden, waar elke halve seconde tegen de deur gebonkt wordt door andere zwembadgangers die een vrije omkleedplaats zoeken.

Fin, u komt met gigantische okselvijvers uit het zwembadgedeelte. In iets dat Market Dome heet, wat ik een onheilspellende naam vond. Niets is echter minder waar. Dat is de plaats waar men alcohol verkoopt. Alcohol die u broodnodig zult hebben om het tweede deel van de dag te overleven. Het deel dat Baluba heet. Waarbij u zich een grote binnenspeeltuin mag voorstellen. Met echt wel heel veel kinderen. En een podium waar dagelijks rond 16u een show van een hyperactieve kinderentertainer is. Overigens: jaloerse hulde aan de in een diepe slaap verzonken vader die ik daar ontwaarde . Ge moet het maar kunnen.
De minder zennigen onder ons moeten leedzaam het lawaai ondergaan. Tot Kroost, u raadt het al, honger krijgt.

Ze zeurt weer, zal u zeggen. Is er dan niks goeds aan Centerparcs? O jawel. Het personeel is afschuwelijk vriendelijk én kindvriendelijk. Zelfs tegen ettertjes die er vanzelfsprekend in groten getale rondlopen. U kan mits op tijd reserveren de kinderen een uur of twee uitbesteden aan professionele knutselaars. U moet niet langer dan 5 minuten wandelen om het nageslacht te amuseren of uw broodnodige inkopen te doen. En uw kroost gaat u tot in der eeuwigheid dankbaar zijn. Of tot ze weer honger hebben. Whatever comes first.

Commentaren

Hahahaha. Wat heb ik gelachen met je stukje. Wij gaan ieder jaar één keer naar CENTER PARCS op verzoek van onze bende en omdat we in de winter niet naar de camping kunnen.
Het personeel is inderdaad ongelooflijk vriendelijk terwijl ik dit jaar toch zelf serieus van mijn oren gemaakt heb (ze blijven vriendelijk! en geduldig) en het zwembad heb ik dit jaar vermeden als de pest (ik had een goed excuss: dat is echt niet goed voor de baby zo een druk zwembad!En we zijn al zo vaak ziek geweest: de baby dan hé). Maar de kids hé: die vinden dat geweldig!!!! Voor wie doe je het? Voor hen alleen natuurlijk. Elk jaar neem ik me voor om het jaar nadien echt niet meer terug te gaan, maar ik boek toch ieder jaar weer :( en nu heeft zelfs één der managers me persoonlijk opgebeld na mijn laatste klachten (want ik ga er al 20 jaar en het heeft toch aan kwaliteit ingeboet believe me en een mens wil toch kwaliteit voor 't geld!).

Maar toch genoten van je stukje, Sandra.

Gepost door: Sandra | 17 januari 2011

hilarisch vertelsel :)

Gepost door: Els | 17 januari 2011

Ben ik blij dat mijn kinderen nog nooit van centerparks gehoord hebben (alhoewel, dat alcoholisch stukje sprak me dan wel weer aan). Misschien kan ik daar rustig wachten met een boekje totdat mijn man en de kinderen uitgezwommen zijn. Kwestie van de dingen wat strategisch aan te pakken. Van mij mogen ze ook alleen maar op het springkasteel naast het terras. Ben ik dan een slechte moeder (daar schreef ik bijna loeder)?

Gepost door: ann | 17 januari 2011

Leuk om weer een stukje van je te lezen. Je moet echt columniste worden!

Gepost door: anneke | 18 januari 2011

Ja, herkenbaar.

Gepost door: kaatje | 19 januari 2011

Ik ben er nog nooit geweest. Ik ben er een beetje bang van...

zoooo grappig uw relaas. Alleen weinig hoopgevend. Ik drink namelijk niet en mijn kinders eten als wolven.

Gepost door: ysabje | 20 januari 2011

Wij hebben tot hier toe het onheil kunnen afwenden, maar ik vraag me angstig af wanneer ons geluk op gaat zijn. Tenzij we dat kunnen afwentelen op de nadere grootouders. Dan kunnen wij verder ongestoord origineel zijn met nachtwandelingen en zo...

Gepost door: NIDK | 24 januari 2011

De commentaren zijn gesloten.