27 januari 2011

Gedichtendag, zonder kuisvrouw


Eerder verschenen op Jutblogt

Zing mee!

 

Als je huis weer een puinhoop is,
en de vloer lijkt vort
Het terras ruikt naar kattenpis
de keuken is een stort
Als de strijk uit de manden puilt
Je echt liever van domicilie ruilt
Als je door de ruiten niks ziet.
Waarom komt dan die verdomde kuisvrouw niet?

Waarom komt de kuisvrouw niet?
Waarom weeral niet?
Waarom komt de kuisvrouw niet?
Waarom weeral niet?

Onlangs toen ik in’t ijle staarde,
Was er iets wat mijn blik pijnlijk trof
Niemand raadt ooit wat ik toen ontwaarde
En dan nog wel onder het stof?

Een hele doos vol gesmolten chocola
bovenop de chauffage
Zeker nog van met pasen of iets daarna
Een onsmakelijke ravage

Refrein.

(gitaarsolo) tijdens de gitaarsolo wappert u doelloos met een stofvod, verplaats u hoopjes rommel van links naar rechts, grijpt u wanhopig naar uw voorhoofd en schenkt u een porto uit.

Je denkt : ik vond een perfect exemplaar,
Ze viel toch niet flauw die eerste keer
Bij ‘t aanschouwen van deze bazaar
En de rom’lige atmosfeer.

Helaas was het weer nihiks dan schijn
Want wat wil nu het trieste geval
Dingen worden ofwel niet echt rein
Of door de telefoon klinkt een schor geschal

En dan komt de kuisvrouw niet
Waarom weeral niet
waarom komt de kuisvrouw niet
Waarom weeral niet

22 januari 2011

Tien dingen die een man liever niet hoort

Eerder verschenen op Jutblogt

-Hoe hevig uw menstruatie is en hoeveel bloedklonters ze telt. Hij heeft een maag en daar gaat de liefde door. Geen klonters.
-Hoeveel ingegroeide haartjes uw bikinlijn heeft. Met wat geluk kijkt hij erover. Of eronder. Maar als u het vertelt kunt u misschien beter even naar de bib om wat bedlectuur.
-Hoeveel tijd u precies besteedt aan het smeren, epileren en restaureren. Laat hem maar denken dat u er enkel door de goedheid van de natuur zo stralend uitziet.
-Dat u zijn scheermes gebruikt om u te ontharen. Overal.
-Hoeveel tijd u aan telefoneren met uw vriendinnen spendeert. Hij gaat toch maar vrezen dat het niks dan kwaadsprekerij over hem is. En geef hem eens ongelijk?
-Dat u niet alleen lingerie bezit maar ook sloddergoed.
-Dat u de pot waarin u pasta gekookt hebt wel eens zonder afwassen terug in de kast zet. O nee, wacht, niemand behalve ik doet zoiets, dus deze telt niet.
-Hoeveel precies uw laatste visa-afrekening bedroeg en dat men daar, telkens u met de kaart buitenkomt, een fles champagne opentrekt.
-Alles wat ook maar zweemt naar kritiek op hem. Dat bewaart u maar voor de telefoons met uw vriendinnen want we willen niet dat hij riposteert met al UW gebreken. Wedden dat dat er meer zijn?
-Dat u wou dat hij wat meer op Brad Pitt leek. Hij wil immers zéker ook liever met Angelina Jolie procreëren dan met u.
-Dat u niet zo zoutloos kookt als hij wel denkt. Bloeddruk allemaal goed en wel, maar het eten moet toch smaak hebben?

17 januari 2011

Even helemaal weg

Dure eden had ik gezworen. Die van de strekking: nog niet met een miljoen erbovenop ga ik ooit nog naar Centerparcs. Want zeg nu zelf: iets dat impliceert dat je in een zwembad moet gaan zitten met een triljoen mensen die zelfs mét kleren aan al van elk decorum gespeend zijn, plus hun krijsende nageslacht, dat is toch bezwaarlijk een vakantie te noemen. Maar goed, een mens moet wat om vakantievierend grut te entertainen gedurende koude en/of druilerige dagen. En opeens krijg je dan zo'n idee.

Als u het een beetje slim speelt, dan hoeft u de eerste dag die gruwel nog niet te ervaren. De 'cottage' is per slot van rekening slechts vanaf 15u beschikbaar. Dat men daarvoor al het zwemparadijs mag betreden, wordt in alle talen verzwegen.

Dag twee ontsnapt u uiteraard niet. Gezwommen zal er worden. Of in het geval van Dochter die met haar 8 jaar nog steeds wateronzeker is: gehangen. Aan mijn armen. Het reddingsvestje sterkte haar echter wel zoveel dat ze wanneer ik op mijn knieën zat, vliegensvlug op mijn rug sprong zodat mijn knie snoeihard in een tegelpunt gedrukt werd. Ik zweer u echter dat ik slechts minimaal gebloed heb en bij mijn weten geen vunzige ziekte in het bloed herberg. Dus u kan nog steeds het zwembad zonder schroom betreden.

Met minder dan 1,5 uur komt u er niet vanaf, maar mits u geen picknick noch geld meeneemt, is Kroost tegen dan hongerig en dorstig genoeg om zich te laten overhalen om het het natte badpak moeizaam van het lijf te stropen. Dit alles in een hokje van niks op niks, met een temperatuur van om en nabij de 50 graden, waar elke halve seconde tegen de deur gebonkt wordt door andere zwembadgangers die een vrije omkleedplaats zoeken.

Fin, u komt met gigantische okselvijvers uit het zwembadgedeelte. In iets dat Market Dome heet, wat ik een onheilspellende naam vond. Niets is echter minder waar. Dat is de plaats waar men alcohol verkoopt. Alcohol die u broodnodig zult hebben om het tweede deel van de dag te overleven. Het deel dat Baluba heet. Waarbij u zich een grote binnenspeeltuin mag voorstellen. Met echt wel heel veel kinderen. En een podium waar dagelijks rond 16u een show van een hyperactieve kinderentertainer is. Overigens: jaloerse hulde aan de in een diepe slaap verzonken vader die ik daar ontwaarde . Ge moet het maar kunnen.
De minder zennigen onder ons moeten leedzaam het lawaai ondergaan. Tot Kroost, u raadt het al, honger krijgt.

Ze zeurt weer, zal u zeggen. Is er dan niks goeds aan Centerparcs? O jawel. Het personeel is afschuwelijk vriendelijk én kindvriendelijk. Zelfs tegen ettertjes die er vanzelfsprekend in groten getale rondlopen. U kan mits op tijd reserveren de kinderen een uur of twee uitbesteden aan professionele knutselaars. U moet niet langer dan 5 minuten wandelen om het nageslacht te amuseren of uw broodnodige inkopen te doen. En uw kroost gaat u tot in der eeuwigheid dankbaar zijn. Of tot ze weer honger hebben. Whatever comes first.

14 januari 2011

Voor u gespeld

Eerder verschenen op Jutblogt

DT, het blijft een heikel punt voor de doorsnee Nederlandstalige mens. Daarom leg ik de meest eenvoudige methode even uit. Alhoewel ‘even’ misschien een understatement is. Want ik ken U, U snapt nooit iets zomaar van de eerste keer. Maar goed, hier gaan we dan.

In geval van Twijfel, vervangt men het werkwoord in kwestie door het werkwoord ‘horen’ (ja en nu hoor ik u al zeggen, waarom niet spelen of leren of borduren. Laat het zo, we nemen ‘horen’ ).

U wil schrijven ‘ik vind’. U vervangt ‘vind’ door het ww horen. Wat krijgen we dan? ‘Ik hoor’. Geen t dus. Zo simpel is het. Nog niet duidelijk? Nee, dat dacht ik al.

OK, u wil schrijven : ‘hij vond’. Dat wordt (en wordt wordt op zijn beurt hoort, een t dus) ‘hij hoorde’. Geen t.

Het voltooid deelwoord dan. Vergeet regeltjes. Verleng het gewoon. Hij heeft gedeeld wordt (en wat was het nu weer met wordt? Herhaalt u even voor mij aub?) : de gedeelde cake, een d dus. Of zij heeft gemist : het gemiste programma. Een t. Simple comme bonjour. Maar ik zal u niet in verwarring brengen met Vreemde Talen.

Wat dan met het aartsmoeilijke ‘misten’, zoals in : het mist en ik zie geen steek door mijn voorruit. Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat aan uw verstand moet brengen maar het is met TWEE t’s in het verleden. Neem het maar van mij aan. Het mistte zo erg dat ik niks zag door mijn voorruit en minstens twee herten overreed (overhoorde, een d dus).

Maar wat dan met het omstreden ‘gij’? Wel, gij heeft ALTIJD een T, ook in het verleden. En er zijn mensen die dat betwisten, omdat het ouderwets en bovenal Vlaams en geen Nederlands is, maar wederom ga ik niet met u in discussie. Gij is met een t. Gij hadt. Echtig waar. Altijd. En zelfs Immer.

Gaat (hoort) u het nu onthouden? Nee zeker, dat dacht (hoorde, maar een onregelmatig werkwoord, dus niet van toepassing, zucht(geen werkwoord, maar een zelfstandig naamwoord)) ik al.