22 februari 2011

Lomp is ook vis

Hoeveel keer zou ik in mijn leven al een autoportier dichtgegooid hebben? In elk geval genoeg om daar expert in te zijn, zou men denken.

Vraag mij dus niet hoe het in godsnaam mogelijk is, maar ik slaagde erin bij het uitstappen mijn eigen duim tussen de deur te klemmen. Nadat ik de initiële flauwvalneiging en golf van misselijkheid overwonnen had, bekeek ik het slachtoffer. Een prachtig discoblauw verspreidde zich in ijltempo over de nagel.

Ga naar de dokter, zei ieder die het pronkstuk ontwaarde. Maar waarom zou ik, er is toch nog nooit iemand gestorven van wat kleur op een nagel. De pijn die klopte tot in de schouder was met hopen Nurofen best te reduceren tot redelijk dragelijk. Geen probleem.

En toen kwam de zwelling. Niet alleen de nagel zag blauw, maar ook een stuk daaronder. De duim kreeg het formaat van die van een obese reus. Nog steeds had ik er het volste vertrouwen in.

Ga naar de dokter, subiet hebt ge een infectie of sterft er wat af. Mijn medemensen zagen de transformatie met lede ogen aan.

5 dagen later gaf ik toe. Vooral omdat mijn vel ondertussen te klein leek te worden om de duim te herbergen.

De verpleegster schrok. De dokteres schrok. Beiden fluisterden iets van 'O mijn god'. Het bloed uit de nagel en omstreken diende gedraind. Met, ik hou u niet voor het lapje, een gloeiend hete, opengevouwen paperclip.

'Zuster, leg eens een doek over mevrouw haar jurk, zodat we haar niet vol met bloed terug de straat moeten opsturen,' commandeerde de dokteres alvorens mijn nagel van twee gaatjes te voorzien.Wat minder pijn deed dan u misschien zou vermoeden.

Nu ben ik de gelukkige bezitter van een niet meer zo blauwe nagel, dubbel gepierced en slechts een klein beetje etterend, een doos penicilline en daarenboven waarschijnlijk een gebroken kootje. 

In plaats van tegen een kind 'handjes weg' te roepen, zal ik mezelf in het vervolg dat bevel maar geven.

 

 

17 februari 2011

RoXXXy

Eerder verschenen op Jutblogt

Op de eroticabeurs in Las Vegas werd een nieuw soort sekspop voorgesteld. Een iets gesofisticeerder model dan degene die nu al bestaan zo blijkt.
Want deze robot kan praten.

En toen brak mijn klomp, want volgens mij is dat het laatste wat je wilt als man. Betaal je om en nabij de 5000€ voor iets dat wéér haar waffel niet houdt.

Ze praat mee over jouw interesses. Hou je van voetbal, dan keuvelt ze daarover, ben je een autofanaat dan doet zij gezellig mee. Volgens mij wil een man liever tegen zijn kameraden praten over zijn interesses dan tegen een vrouw, laat staan een kunstmatige.Voor je het weet lig je niet je lusten te botvieren maar uit te leggen wat buitenspel of 8 cilinders inline is.

Bovendien heeft ze 5 instelbare persoonlijkheden. VIJF. De gemiddelde man is de twee persoonlijkheden van een van vlees-en-bloedvrouw al kotsbeu, zijnde die van haar 3 weken PMS en 1 week ongesteld.

Nee, deze uitvinder heeft duidelijk niet begrepen wat een man zoekt in de Ideale Artificiële Vrouw. Ik denk dat ontvankelijk zijn en zwijgen al ruim volstaat. Achteraf het ventiel open en hup de kast in.

Volgens mij heb je voor 5000€ al een leuke Oosterse of Oostblokvrouw. Die kookt en strijkt tenminste nog. En zal het wel uit haar hoofd laten om over voetbal te beginnen.

15 februari 2011

Hoe ik het uitsprak, rijmde bijna op 'lang zullen ze leven'

U kent ze allemaal: existentiële kwesties die u van uw slaap beroven, die telkenmale weer door uw hoofd spelen, waar u nooit een antwoord op lijkt te vinden. Voor de ene is dat het einde van het heelal en wat er zich mogelijkerwijs achter zou kunnen bevinden, de andere ligt dan weer wakker van het al dan niet bestaan van een onsterfelijke ziel.

 Echter, weinig levensvragen zo belangrijk als de uitspraak van de naam 'AVEVE'. Deze zaak houdt mij al jarenlang bezig, niet in het minst omdat ik steeds uitgelachen werd om de manier waarop ik het zeg. Namelijk: A (kort zoals in 'alles') VéééééééVe met klemtoon op de Vééééééééé.

Groot was dan ook mijn vreugde toen de keten in kwestie mij begon te volgen op Twitter. Eindelijk zou ik een antwoord krijgen op deze prangende vraag. En ja hoor, seconden na mijn tweet kwam er al een antwoord:

  @Aveve @DeHuisvrouw Er zijn inderdaad wel vele manieren om 'AVEVE' uit te spreken: AVV - Avéve - Avevé - Aveve - Avévé - AAA VEEE VEEE

Dat hielp mij natuurlijk nog niet veel verder. Maar niet getreurd, Aveve vroeg mij of ik hun radiospots al gehoord had. Dat had ik niet. De vriendelijke twitteraar van dienst zette alle zeilen bij:

@Aveve @Dehuisvrouw In de winkels spelen ze ook telkens dit spotje af, maar daar ben je nu ook niets mee. We zoeken een oplossing ;)

...en kwam luttele tijd later met:

@Aveve Voor iedereen die ook twijfels heeft bij de uitspraak van AVEVE: gewoon kijken en luisteren :) http://bit.ly/eFRPHr

Voor één keer luisterde ik met volle aandacht naar een filmpje waar kinderen een rol in spelen, en dan nog wel valszingende kinderen, want zoveel klantvriendelijkheid en inzet dient gewaardeerd te worden. Bovendien weet ik nu zeker dat ieder die mij uitlachte, gelijk had. Het is A.V.V. Afkortingsgewijs uitgesproken.

Ik zal het nooit meer vergeten en U evenmin. Alle dank voor herwonnen nachtrust gaat natuurlijk naar Aveve, mij hoeft u niet erkentelijk te zijn.


12 februari 2011

Iklustdani

Ik kijk graag naar Komen Eten. Zoals u wellicht weet, grijp ik elke gelegenheid aan om mij te ergeren en bij dit programma leent zich daar heel goed toe.

Ik wil het, in tegenstelling tot IRL, niet hebben over mijn afschuw van het woord 'cuisson' of hoe ik acute nekkramp krijg van de term 'afkruiden'. Nee, het is het feit dat er blijkbaar zoveel volwassen mensen zijn die dingen niet lusten. Afgezien van het feit dat je dan mijns inziens beter niet meedoet aan een kookprogramma, vind ik het gewoon ongehoord om iets niet te lusten als volwassene.

We hebben het hier tenslotte niet over levende wormen, schapenogen of edele delen van een viervoeter maar over lamsvlees. Of koriander.

Tenzij u een anafylactische shock krijgt van het verorberen van een of ander onderdeel van de voedselpiramide, stel ik voor dat u NU opgroeit en uw bord leegeet zonder gekerm van 'iklustdani'.

Voor u denkt dat ik geboren ben als grage eter: mijn moeder heeft nog een trauma van de mislukte pogingen om eender welk voedsel in haar enige dochter te proppen. Ze gingen zelfs speciaal met mij op reis naar Italië, want spaghetti lustte ik wel. Tot in Italië, waar een 'mijn mama haar spaghetti is veel lekkerder' hun deel werd.

Maar eens de huwbare leeftijd bereikt, en laat ons gemakshalve de (Midden-)Oosterse interpretatie van die leeftijd nemen, moet dat voorbij zijn en eet ge alles. Nu dat nog wijsmaken aan mijn Zoon. Voor hem is dit kookboek nog altijd het enige goede. Oh well, ik heb nooit beweerd dat ik opvoedkundige kwaliteiten bezit.

08 februari 2011

Sell out. Ikke ja.

Een jaartje geleden schreef ik dit, wat mij bepaald niet populair maakte bij de mensen van Klasse. De sociale media staat echter voor niks want via een ander kanaal sloten wij vrede. Dacht ik. Eigenlijk bleek het een wapenstilstand want opeens kreeg ik een verzoek van een medewerkster om een voorwoord te schrijven. Ze vroeg het zo lief dat ik niet kon weigeren, de valschaard.

Het resultaat zit vandaag in de boekentas van uw kind. Of is hier te bekijken.

Dat mijn eerste poging niet was wat ze bedoelden en men er wat zinnen uitgegooid heeft, zal ik hen dan ook maar meteen vergeven. Het is tenslotte vrede. Of wapenstilstand.

En DURF deze keer uw Klasse niet weg te gooien. Als ik bij u op bezoek kom, wil ik hem ingelijst boven uw sponde zien hangen.