21 maart 2011

Mistroostig

Dan komt uw zoon voor het eerst in jàren thuis met de mededeling dat een examen niet goed verlopen is. Dan ziet ge zijn ogen blinken want om echt te huilen is hij natuurlijk te groot.

Dan pakt ge hem vast en moet uzelve dan gelijk een haas naar beneden reppen want zelf zijt ge natuurlijk niet te groot om te huilen als uw kind een moeilijk moment heeft.

Dan rept ge u naar de supermarkt voor een troostéclair, die wegens uitverkocht troostrijsttaart wordt, en hoopt dat het toch iets helpt.

Jongens toch, ge moogt dan nog zo'n grote mond hebben, bij zo'n gelegenheid zijt ge gewoon een een watje.

Misschien moest ik ook maar een troostrijsttaart.

Commentaren

Maar schaap toch, ik wil u gerust een troostrijsttaartje brengen hoor.

Gepost door: Lieve | 21 maart 2011

knuffeltje?

Gepost door: Knijntje | 21 maart 2011

@Lieve Zelfs een virtuele is al goed :)
@Knijntje jaaaaa!

Gepost door: De Huisvrouw | 21 maart 2011

ik wil uwe zoon anders wel eens komen knuffelen (-:

Gepost door: Ine Benzine | 21 maart 2011

@Inebenzine Hij is er nu al van overtuigd dat al mijn vriendinnen zot zijn, dat kan er nog wel bij.

Gepost door: dehuisvrouw | 21 maart 2011

We zijn bij de geboorte van een nieuwe tongtwister. Zeg het woord troostrijsttaart maar eens 10x heel snel achter elkaar.

Gepost door: Zezunja | 21 maart 2011

maar huisvrouw...
uw klein hartje pakt me
had dat nt direct in jou gezien... charmant echt waar

Gepost door: sieglinde | 21 maart 2011

morsusketoch !

Gepost door: annliesbet | 21 maart 2011

Maar ocharme! Ik ben er zeker van dat het resultaat zal meevallen. Ik stuur een dikke virtuele knuffel voor moeder en zoon! En volgende week op weg naar de materniteit leg ik een zelfgebakken rijsttaart op den dorpel! Laat de calorieën maar komen!

Gepost door: Mandy | 21 maart 2011

Arme Zoon en mama. Inderdaad een rotgevoel!

Maar weet je wat mij in deze post ook raakt: dat de Zoon daar zo openhartig over is tegen jou en dat je hem nog mág vastpakken. Ook al is het maar even. Toch allemaal niet zo vanzelfsprekend, denk ik. Maar wel mooi!

Gepost door: Tamara | 21 maart 2011

Allé zeg, als de übercoole huisvrouw als begint te janken, waar gaat dat naartoe? (naar dat ik het zeker mag. Da's ok voor mij)

Gepost door: elke | 21 maart 2011

Leve de watjes!

Gepost door: Jos | 21 maart 2011

Allé, jom, pak u bijeen *grote-ontzette-ogen*
De zoon overleeft het wel!

Gepost door: Véronique | 21 maart 2011

Jaja, ge wordt op uwen ouden dag nog soft se, wie had dat ooit gedacht? :)

Gepost door: Nina | 22 maart 2011

It doesn't subject the think for the economy: people these times desire to begin looking splendid and so are ready to purchase customized garments once they are able to to accomplish the start looking they want. low cost customized garments fills a genuine topic within style industry, as a carry out result of the reality when people these times find out the start looking they want at a worth they are able to afford, they will pounce for the deal.

Gepost door: hollister | 23 maart 2011

Mooi. Uw ontreddering is mooi! Ik weet dat het u en uw zoon niets helpt. Maar het is schoon dat ge hem wilt troosten. Ik ben echt gepakt door uw verhaal. Hoe klein het verdriet ook moge zijn, uw geste van de éclair was schoon.

Gepost door: Storm | 14 juni 2011

De commentaren zijn gesloten.