17 april 2012

Voorspelbaar

Een mijner ex-schoonzussen (ik heb er legio, don't ask, mijn levenwandel is een episode- of drie- Jamberswaardig. Wat geen uitnodiging is. Laat dat duidelijk zijn) was ooit gedegouteerd door de uitdrukking die een vriendin van haar bezigde toen ze haar kind vaag hoorde huilen: 'Ik heb Het Moederoor.'

Dat Moederoor is echter geen fabeltje. Van het moment dat ge geworpen hebt, is dat zintuig overheersend. Het Moederoor hoort elk kreetje. En krijgt gelijk een toeschietreflex. Dat is gewoon zo, daar hebt ge bepaald niks aan te zeggen.

Maar akeliger nog is het moederoog. Niemand die mij laat schrikken. Menig kind dat geprobeerd heeft om sluipend achter mijn rug te komen en dan een ijzingwekkende BOEEEEEH te doen.

Een roloog was het enige wat ze kregen, want uiteraard had mijn Moederoog hen al bespeurd. Achter mijn rug gebeurt niks dat ik niet zie.

Geen kind ook dat hier een hakkelend ondebroken zin kan uiten van meer dan vijf woorden of ik vervolledig het wel. Want ik weet toch zo wat ze willen zeggen.

En anders voorspel ik het wel. Had ik u al gezegd dat één dag voor het teloorgaan van de Costa Concordia ik gezegd had dat cruiseschepen niet veilig zijn?

Voor het overige ben ik niet eng. Alhoewel mijn Zoon daar anders over denkt. Ik hoor ook elke keer weer dat er een dier aan zijn waterbak staat te krabben, hoe bescheiden ook. Maar dat is dan weer minder glamoureus. Daar zwijgen we over.

Commentaren

En waarom staan die dieren aan hun waterbak te krabben, vraag ik mij dan af. Zorgt gij daar niet goed voor misschien?

Gepost door: sterre | 17 april 2012

Ge moet dat altijd zo wat op de rand van stervende houden he Sterre. Dan zijn ze dankbaarder.

Gepost door: De Huisvrouw | 17 april 2012

Ah, dat doe ik met mijn planten ook, wegens gebrek aan beesten.

Gepost door: sterre | 18 april 2012

Man, blij dat die toeschietreflex hier weg is! Allesbehalve elegant was het!

Gepost door: Leen* | 19 april 2012

De commentaren zijn gesloten.