26 april 2012

Bende hypocrieten. Wacht, ik bedoel: Ecodag op school!

Volgende vrijdag is het Eco-dag (mag dat eigenlijk niet gewoon Ecodag zijn?) op de school van Dochter. Ik geef u even mee wat er op het briefje (Briefje! Van papier! Bomen en al!) staat.

- Kom te voet, met de fiets of laat je afzetten op de hoek van de straat. Want. Dat. Helpt. De mens die zijn kind dan ten achten aan school moet afzetten in de voorbewaking omdat hij of zij moet gaan werken kan dan uit bezorgdheid de hele straat naast zijn bloedje tuffen in de auto. Dat gaat Het Milieu ten goede komen. Ik volg al volledig dit eerste punt.

Next.

-Kom in groene kledij zodat iedereen kan zien dat het vandaag Eco-dag is. Of ecodag (maar daar waren we nog niet over eens zeker). Want dan moeten mama en papa nog speciaal gaan winkelen en consumeren en derhalve de wereld verder vervuilen met onnodig gekocht spul omdat gij iets groens moet aanhebben. Waarom iets groens trouwens? In de natuur komen toch meer kleuren voor?

Vervolgens.

-Vandaag zijn alle koeken verboden. Breng fruit of groentjes mee als tussendoortje. Dat moeten ze elke dag al. Bovenop de normaal wel toegelaten koek. Maar kom, iedereen weet dat koek DE DUIVEL is. Dé oorzaak van alle vervuiling in de Westerse Wereld en Verre Verre Omstreken. Ban de koek. Ik smeek het u mensen. U redt er levens mee. En het milieu. Dat ook.

Maar we gaan door:

-En natuurlijk zorg je er voor (sic) dat je maaltijd geen afval geeft. Ik hoop dat ze kotst. Heel de speelplaats onder. Ok, dat is gemeen. Maar toch. In dezen vind ik het gerechtvaardigd.

En tot slot:

-In je drinkbus zit water. Dat zit er eigenlijk altijd in. Maar volgende week denk ik er toch over om iets anders mee te geven. Het sap van een bedreigde kikkersoort of zo.

Seriously...

21 april 2012

De Knack is toch een saai boekske he, laten we eerlijk zijn.

Ik kreeg een mail dat ik finalist ben voor de Knack Blogawards. Gekozen uit duizend, wat zeg ik: méér dan duizend genomineerden. Ik wist van niks. Wie is de snoodaard die dat veroorzaakt heeft?

Als ik daardoor ooit rologend op een foto moet zoals Kerygma het op twitter mooi verwoordde, dan weet ik u alsnog te vinden. Het gaat uwen besten dag niet zijn.

Wat u allen niet mag weerhouden van te stemmen. Dat dan ook weer niet, het zou zo triest zijn anders. Enkel ik die de godverdomse ultraboring procedure doorlopen heeft en dan nog alleen om te zien in welke categorie ik genomineerd was. Die ik ondertussen al vergeten ben. Wat dacht ge.

Hier kunt ge stemmen. Want dat logo zal wel niet werken. Maar doe maar Houbi, die verdient het veel meer.

En die wil misschien wel met zijn kop op een foto.

Blogawards-klein.jpg

20 april 2012

Second life. Enkel en alleen bij Carglass.

Ik had het genoegen nog eens naar Carglass te mogen gaan. Nee, dat is niet sarcastisch bedoeld, ik weet dat u dat niet van mij gewend bent maar ik meen dat.
 
 
Een vriendelijker onthaal is welhaast onmogelijk. Er is gratis WIFI en als u het wilt, brengt men u een koffie van het machien dat drie meter verder staat en zelf makkelijk te bedienen valt. U kan zelfs een fiets krijgen om de wijde omgeving van, in mijn geval, de Boomse Steenweg te verkennen en aldus een frisse neus te halen, dixit hun aankondiging op de toonbank. Ik weet niet of u van Antwerpen bent, maar een frisse neus en de Boomse Steenweg zijn bepaald niet equivalent.
 
 
 
Maar oei, daar werd ik welhaast weer sarcastisch. Onbedoeld dus. Want het personeel is op het ongemakkelijke af gedienstig. Als uw ster, of in mijn geval een reeds gerepareerde edoch recidiverende ster, gemaakt is mag u het wonder aanschouwen én ze hebben uw auto gestofzuigd, de ramen gepoetst en helaas ook weeral uw asbak geleegd en toegeschoven waardoor u hem niet meer openkrijgt maar dat is niet hun schuld.
 
Ik moest wel gniffelen bij de opmaak van de factuur want de mevrouw zei mij dat niet de factuur van deze herstelling maar wel die van de oorspronkelijke schade gold voor de levenslange garantie. U zou zo maar eens een keertje moeten reïncarneren of uw auto klonen. Een mens moet tegenwoordig van niks verschieten.

19 april 2012

Kattenmoeier

-Gaat ze nu nog buiten???

-Maar ja, laat haar, ze heeft de leeftijd ervoor he.

-Het is al donker. Ik wil niet dat ze de hele nacht wegblijft.

-Maar dat is nu eenmaal zo, dat kunt ge niet tegenhouden.

-Nee, ik wil dat ze binnen is voor wij gaan slapen.

-Goed, we wachten wel.

-Op wat? Wat gaat ze doen misschien?

-Ja, geweetwel. Dat is normaal hoor.

-Allee seg, zo jong nog. O god ik hoop dat ze rap terug is.

-We wachten wel efkes.

-Ik zou zelf wel naar boven willen eigenlijk. Nee, nee, we wachten. Anders ben ik ongerust.

En dan te weten dat ik voor Zoon nog nooit een kwartier slaap gelaten heb als hij uitgaat.

Ze was rap thuis trouwens, de date zal geen succes geweest zijn.

17 april 2012

Voorspelbaar

Een mijner ex-schoonzussen (ik heb er legio, don't ask, mijn levenwandel is een episode- of drie- Jamberswaardig. Wat geen uitnodiging is. Laat dat duidelijk zijn) was ooit gedegouteerd door de uitdrukking die een vriendin van haar bezigde toen ze haar kind vaag hoorde huilen: 'Ik heb Het Moederoor.'

Dat Moederoor is echter geen fabeltje. Van het moment dat ge geworpen hebt, is dat zintuig overheersend. Het Moederoor hoort elk kreetje. En krijgt gelijk een toeschietreflex. Dat is gewoon zo, daar hebt ge bepaald niks aan te zeggen.

Maar akeliger nog is het moederoog. Niemand die mij laat schrikken. Menig kind dat geprobeerd heeft om sluipend achter mijn rug te komen en dan een ijzingwekkende BOEEEEEH te doen.

Een roloog was het enige wat ze kregen, want uiteraard had mijn Moederoog hen al bespeurd. Achter mijn rug gebeurt niks dat ik niet zie.

Geen kind ook dat hier een hakkelend ondebroken zin kan uiten van meer dan vijf woorden of ik vervolledig het wel. Want ik weet toch zo wat ze willen zeggen.

En anders voorspel ik het wel. Had ik u al gezegd dat één dag voor het teloorgaan van de Costa Concordia ik gezegd had dat cruiseschepen niet veilig zijn?

Voor het overige ben ik niet eng. Alhoewel mijn Zoon daar anders over denkt. Ik hoor ook elke keer weer dat er een dier aan zijn waterbak staat te krabben, hoe bescheiden ook. Maar dat is dan weer minder glamoureus. Daar zwijgen we over.

03 april 2012

Aller-geen

Laat ons eerst even afspreken dat ik geen allergie heb. Allergieën zijn voor zwakkelingen, flauweriken en immuunsysteemuitgedaagden. Niet voor mij.

Wat ik wel heb, zijn oeverloze niesbuien. Van het soort waarbij uw medemens na een minuut rologend stopt met gezondheid! te roepen omdat het duidelijk is dat er binnen het half uur geen einde aan uw lawaai gaat komen.

Jeukende oren. uiteraard àchter het trommelvlies en zodanig gekmakend dat ge het liefst een potlood tot in uw hersenstam zoudt willen boren.

Een toegeknepen kriebelkeel met bijpassend hoestje. Check.

Ogen die voelen alsof ze uit hun kassen branden. Oogwit? Nee dat heb ik niet meer. Oogrood wel daarentegen. En de neiging om mijn oogballen uit te rukken en ver weg te gooien.

Maar een allergie, daar doe ik niet aan. Gelukkig maar want het lot, dat vast over de vloer rolt van het lachen, wil dat ik van antihistamine tot een zombie verword. Geef mij een halve zyrtec en de komende twee dagen krijgt u van mij niet veel meer dan een dwaze blik. Als ik tenminste bij bewustzijn ben. Aerius: idem dito.

U zou dus kunnen denken dat ik allergisch ben voor anti-allergica maar gelukkig heb ik dat misverstand al in de eerste paragraaf uit de weg geruimd. Rest nu nog slechts de vraag wanneer ik van dit seizoensgebonden ongemak verlost ga zijn. Want een nietallergie, da's echt niet om te lachen.